Tag Archives: άνοιξη

Με το άρωμα της φρέζιας

Από όλα τα λουλούδια τ’ αγαπημένα μου είναι όσα έχουν διακριτική παρουσία (καμέλιες, γιασεμιά) αλλά συνήθως το άρωμά τους σε κερδίζει. Τα τελευταία χρόνια προτιμώ τα βολβώδη.

Το ΄χω ξαναγράψει πολύ παλιά.Είναι που αφού έχω μπουχτίσει με τον χειμώνα, τη γκριζίλα μέσα κι έξω κι έχω πια απελπιστεί πως δε θα τελειώσει,  στα μέσα Φλεβάρη αρχίζουν να ξεπροβάλλουν τα φύλλα τους, σχίζουν την επιφάνεια και προχωρούν προς το φως. Το βρίσκω τρομερά συμβολικό. Όσο ο χειμώνας επιμένει, ο Φλεβάρης τελειώνει κι αρχίζει ο Μάρτης βλέπω που ψηλώνουν οι βλαστοί κι αρχίζουν ν’ ανθίζουν δειλά δειλά .

Κι ένα μεσημέρι γυρνώ από τη δουλειά βγαίνω στην πόρτα της κουζίνας και βλέπω τον κήπο ολάνθιστο χαλί από κάλλες, φρέζιες κόκκινες, κίτρινες, μωβ, δίχρωμες, υάκινθους .Ξέρω τότε πως η άνοιξη ήρθε κι ας κάνει ναζάκια ο Μάρτης με συννεφιές .Στο χέρι του πια δεν είναι.Σε λίγο θα ανθίσουν οι αμαρυλλίδες , οι ίριδες, οι τουλίπες και θα κρατήσουν ως να βγουν τα τριαντάφυλλα.

Τέτοια εποχή λοιπόν κάθε χρόνο είναι που  ανα :κάμπτω,θαρρώ,γεννιέμαι  με  το άρωμα της πρώτης φρέζιας και ανυπομονώ για τα παρακάτω.    Άλλωστε οι εποχές είναι κυρίως state of mind.  😉

Advertisements

Μαγιάτικα

Γλυσίνα

Πάνω δεξιά το μαύρο σημάδι είναι ένας μπάμπουρας

Αμαρυλλίδα ή Ιππίαστρον

Το αυτό κι ολίγη απ΄την πίσω βεράντα μας

Χιονιά (θάμνος), ανήκει στις ορτανσίες

Κάλα

Λίγα λουλούδια να καλοπιάσουμε την άνοιξη  και την καινούρια βδομάδα.

Νησί νυχτερινό

Απόψε που μ’ έχει καταβάλλει η κούραση των τελευταίων ημερών, αισθανόμενη λύπη για τον «καλό μας άνθρωπο», το δικό μας άνθρωπο που μας άφησε και για το χρόνο που φεύγει , καθήμενη στο γραφείο- έχοντας ξεπετάξει κάποιες εκκρεμότητες που δεν μπορούν να περιμένουν ως αύριο- μπρος στ΄ανοιχτό παράθυρο κι ας με πεθαίνει η γύρη απ΄τις ελιές τριγύρω,  οσφραινόμενη πως η άνοιξη με γοργά βήματα ήρθε (παραδομένοι στο μαύρο θεριστή οι μήνες της) και το καλοκαίρι παραμονεύει στη γωνιά, έχοντας αναμμένο ένα μικρό σποτ για τα μάτια και γύρω σκοτάδι, νιώθω πως βρίσκομαι σε θάλασσα πλατιά και το μόνο νησί που αχνοφαίνεται είναι αυτή η εκπομπή με τις μαγικές μουσικές της Εύης. Αν αυτό δεν είναι τύχη, τι είναι;

(Στη mindstripper , ξέρει αυτή)

Αφιερωμένες

σε καλούς φίλους που τις ζήτησαν (Aura)

καταφύγιο

και κάνουν το παν για να με συνεφέρουν κι ας με μαλώνουν (ναι, για σένα το λέω Γιώργο) στη γενεθλιάζουσα (krotkie) κι άλλους πολλούς.

Υ.Γ.Σας αγαπάω βρε (όλους)!

Απρίλης

cebbceb9cf86cf84-cebcceb9-ceb1cf80

Άλλαξε ο καιρός επιτέλους. Τα πιτσιρίκια έχουνε τον αμάζευτο, λόγω καλοκαιρίας. Εγώ έχω το μυαλό φευγάτο από τώρα. Η υπόλοιπη θα με συναντήσω σε δυο βδομάδες.  😉

Χτες δε μου ΄κανε καρδιά να γυρίσω σπίτι με τέτοια λιακάδα. Ευτυχώς θα εκδράμω αύριο.  😀

Από βδομάδα θα ανοίξω τη γκαλερί με τα έργα των λιλιπούτειων (3 διαφορετικά θέματα!!!), αν και στα πήλινα ξεφύγαμε χρωματικά. 😛  Πρωταπριλιάτικη φάρσα τους έκανα με επιτυχία!  😆

Να περνάτε καλά! 🙂

Disclaimer: Το ποστ είναι τηλεγραφικό κι ολίγον προσεχώς, γιατί δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. 😛