Category Archives: Μικρές περιπλανήσεις

Εκδρομές και μικρά ταξίδια

Βαρσοβιάχ

Μνημείο για όσους χάθηκαν στην Ανατολή

Μνημείο για όσους χάθηκαν στην Ανατολή

IMG_5537

Πλατεία Νέας Πόλης

IMG_5547

Σπίτι της Μαρία Σκλοντόφσκα-Κιουρί

Σπίτι της Μαρία Σκλοντόφσκα-Κιουρί

Κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης(κλειστό γι' ανακαίνιση)

Κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης(κλειστό γι’ ανακαίνιση)

Μνημείο για την εξέγερση των ντόπιων το 1944

Μνημείο για την εξέγερση των ντόπιων το 1944

IMG_5584

IMG_5586IMG_5593

IMG_5600

IMG_5605

Οχυρωματικά έργα

IMG_5607

Πλατεία Παλιάς Πόλης

Πλατεία Παλιάς Πόλης

Σειρήνα (έμβλημα της πόλης )

Σειρήνα (έμβλημα της πόλης )

Πλατεία Παλιάς Πόλης

Πλατεία Παλιάς Πόλης

Κάστρο

Κόκκινο Παλάτι

IMG_5633

Θέα από την πλατεία

Θέα από την πλατεία

IMG_5649

IMG_5652

Παγκάκια-χάρτες που παίζουν με το άγγιγμα  μουσική του Σοπέν (τι άλλο; )

Παγκάκια-χάρτες που παίζουν με το άγγιγμα μουσική του Σοπέν (τι άλλο; )

Άγαλμα του Κοπέρνικου σε πλατεία που αναπαριστά τις τροχιές των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος .Κάθε πλανήτης μια μεταλλική πλάκα

Άγαλμα του Κοπέρνικου σε πλατεία που αναπαριστά τις τροχιές των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος . Κάθε πλανήτης μια μεταλλική πλάκα

Μουσείο Σοπέν

Μουσείο Σοπέν

Εθνικό Μουσείο-Πινακοθήκη

Εθνικό Μουσείο-Πινακοθήκη

Πρώτη μέρα στη Βαρσοβία.Μας φιλοδώρησε ο ήλιος. Ζηλέψαμε τα υπέροχα τεράστια πάρκα που ξεφύτρωναν παντού. Μέναμε σε περιοχή στα όρια της πόλης, οπότε η αντίθεση παλιού (στις φωτογραφίες) και νέου, ιστορικού παρελθόντος και τωρινής πραγματικότητας ήταν εμφανής.

Για τη Βαρσοβία έχουν ήδη γράψει κάποιοι φίλοι (μερικοί δεν έχουν σταματημό λέμε και καλά κάνουν) και κάποιοι άλλοι ίσως . Αυτό που δεν μπορεί να μπει σε ποστ είναι όσα ζήσαμε μαζί.

Ο τίτλος του ποστ όπως και του επόμενου ανήκει σε φράση πολύ αγαπημένης φίλης Μαριαλένας που δεν μπόρεσε να έρθει μαζί μας.

Μην ξεχάσεις

 

IMG_5495Δε γίνεται να  ξεχάσεις πότε ένιωσες πώς ήρθε για σένα το καλοκαίρι, ειδικά μετά τον φετινό χειμώνα.Ήταν στην πρώτη βουτιά με φίλες.20140730_091443

20140730_105013
Πώς να ξεχάσεις το μαγικό σπίτι των καταπληκτικών ,τόσο δημιουργικών αλλά και απίστευτα φιλόξενων ανθρώπων  στο νησί, που θα μπορούσες  να κάθεσαι και ν’ αγναντεύεις το πέλαγος συνέχεια, ακόμα κι αν  ήταν το μόνο που θα ‘κανες την υπόλοιπη χρονιά;20140730_124925

Τα σμαραγδένια νερά όπου τα δέκα άτομα θεωρούνται πολλά στην ακτή; Πώς να ξεχάσεις τα αστέρια που ποτέ δεν τα ‘χες διακρίνει τόσο πολλά και  καθαρά όπως και τα πεφταστέρια;

20140730_131632

Τον ίσκιο κάτω από τ’ αρμυρίκια, το αγνάντεμα τ’ απέναντι νησιού, την αντίθεση του ανελέητου ήλιου στην Κολώνα που αναγκάστηκες να παριστάνεις τον Λώρενς της Αραβίας για να γλιτώσεις από τον ήλιο και της παγωμένης σμαραγδένιας θάλασσας μετά, που σου ‘κοβε την ανάσα; Το μούχρωμα από το ταρατσάκι, όπου δεν ξεχώριζες τον ουρανό με τη θάλασσα και αργότερα το καράβι που δες να περνάει στ’ ανοιχτά  με τ΄ αναμμένα φώτα μακριά.

20140803_124429
Κάθε χρονιά η πρώτη βουτιά σε βγάζει στην επιφάνεια πιο αλαφριά, ξεπλένοντας όλα τα ζόρια του χειμώνα τόσο που σκέφτεσαι όλο και λιγότερο να βγεις από μέσα της.Αν είναι όμως όταν βγαίνεις να παίζεις ξιφομαχία με νεροπίστολα και καπάκι μπουγέλωμα συνεργατικό με ένα μικρό καλλιτέχνη,  να βλέπεις μια γοργονίτσα να κάνει την πιο ίσια ανάποδη κωλοτούμπα , δυο από τις  φίλες σου να είναι μόνιμα με χαμόγελο ως τ αυτιά, το Λ. σου ολόκληρη κοπέλα πια στη διπλανή ψάθα  λίγο πριν ανοίξει τα φτερά της κι όλα αυτά να τα μοιράζεσαι με τους υπόλοιπους αγαπημένους σου ανθρώπους ψηφιακά παρόντες και το πιο όμορφο μωρό να κοιμάται σαν αγγελούδι κάτω απ’ την ψάθινη ομπρέλα, αξίζει.

20140730_183322

 

Μην ξεχάσεις. Αυτά είναι οι παρακαταθήκες σου το δύσκολο χειμώνα που έρχεται.

Καλοκαίρι δεν είναι

IMG_5133IMG_5150IMG_20130616_204230IMG_5171IMG_20130815_115246IMG_20130817_194534

1175235_10151594834372286_1883781924_nIMG_20130817_194540Καλοκαίρι μπορεί να ΄ναι το χάσιμο στο γαλάζιο της θάλασσας , ένα  ηλιοβασίλεμα από μια χώρα κυκλαδίτικου νησιού αλλά δεν είναι ολοκληρωμένο αν δε μυρίσεις πλάτανο, πεύκο και λυγαριά, δε βάλεις τα πόδια σου σε πηγές ή στο ποτάμι, αν δεν κολυμπήσεις στο Ιόνιο περνώντας τους καυτούς αμμόλοφους κι αν πια δεν ανέβεις στον Άη Γιώργη να να ξαναδείς γελαστές φωτογραφίες.

Δεν είναι καλοκαίρι αν δε βρεθείς στη γη των παιδικών σου καλοκαιριών.

Λονδίνο V

Κοντά στο σταθμό Κινγκς Κρος-Σεντ Πάνκρας

Κεντρικός δρόμος στο Ίσλινγκτον

Έξω από μαγαζάκι στο Κάμντεν Πάσετζ

Κοντά στη Ράσελ Σκουέαρ, Μπλούμσμπερι

Σάφτσμπερι άβενιου (νομίζω)

Κλασάτη παμπ στη θεατρική γειτονιά (εσωτερικό)

Βιβλιοπωλεία στην Τσάρινγκ Κρος

Την τελευταία μέρα θέλοντας να βρούμε ένα μαγαζάκι στο Κάμντεν Πάσετζ πήραμε το μετρό ως το σταθμό του Κινγκς Κρος για να δούμε με την ησυχία μας το Ίσλινγκτον,μια γειτονιά μακριά απ΄το τουριστικό κέντρο.  . Ήμουν περίεργη, γιατί εδώ έζησαν 2 αγαπημένοι συγγραφείς : o Ντάγκλας Άνταμς που έχει αναφορές γι αυτό στο Πώς να γυρίσετε το Γαλαξία με ωτοστόπ και ο Ίαν Ράνκιν για 2 χρόνια. Τις μέρες αυτές  διάβαζα κατά τύχη το Τουθ & Νέιλ , που είναι το μόνο βιβλίο του δεύτερου με τον Ρέμπους να δρα στο Λονδίνο.

Όταν είδαμε το Κάμντεν Πάσετζ με τα συμπαθητικά μαγαζάκια του πήραμε το μετρό και κατεβήκαμε στη Ράσελ Σκουέαρ για να εξερευνήσουμε το Μπλούμσμπερι, γειτονιά φημισμένη απ΄την ομάδα των συγγραφέων που έζησαν εκεί στα ’30.

Θελήσαμε να επισκεφτούμε το Μουσείο Ντίκενς ακολουθώντας τις πινακίδες αλλά δυστυχώς ήταν κλειστό γι ανακαίνιση χωρίς να υπάρχει έξω απ το κτίριο κάποια ταμπέλα. Έχοντας καλύψει δε τη  πρόσοψη δεν υπήρχε καμιά ένδειξη γι αυτό.

Αυτό που με μπέρδευε ήταν που ήμαστε σε τέτοιο σημείο ώστε σε μικρή απόσταση βλέπαμε ν αλλάζει η γειτονιά στις πινακίδες (Κάμντεν, Πάνκρας, Χόλμπορν) μέχρι να κατηφορίσουμε κοντά στο Κόβεντ Γκάρντεν.

Κοντά στην Ντρούρυ Λέιν την ώρα του μεσημεριανού διαλείμματος είδαμε γεμάτες τις παμπ με κυρίους με ίδιο ντύσιμο και καρφίτσα. Υποθέσαμε πως ήταν από κάποιο συνέδριο μέχρι που είδαμε απέναντι πορτιέρηδες με περίεργη στολή και ποδιά μπροστά. Κοιτώντας στο χάρτη είδαμε πως ήταν απ΄τη λέσχη των ελευθεροτεκτόνων!

Μετά το φαγητό έχοντας ώρα μπροστά μας εξερευνήσαμε τα υπόγεια 3 βιβλιοπωλείων στη Τσάρινγκ Κρος γεμάτα με βιβλία από δεύτερο χέρι σε καλή κατάσταση και πολύ καλές τιμές. Δεν ήξερα τι να πρωτοπάρω.

Κατά τις 4,30 πήραμε το μετρό για το ξενοδοχείο κι από κει για το Χίθροου, όπου στην αίθουσα αναμονής στην έξοδο ήρθαμε σ επαφή ξανά με την ελληνική καφρίλα κι αναρωτήθηκα «γιατί γαμώτο πρέπει να γυρίσουμε;» .

Απ΄αυτό το ταξίδι στο Λονδίνο μου έμεινε η χαρά του να μπω σε σπουδαίες Πινακοθήκες. Πέρα απ΄τον ενθουσιασμό μου για την Εθνική Πινακοθήκη μου άρεσαν πολύ στην Τέιτ Μπρίτεν οι φιλοξενούμενες εκθέσεις : η έκθεση για τον Πικάσο και πώς επηρέασε τους Βρετανούς καλλιτέχνες,  των καλλιτεχνών που κάποια στιγμή επηρέασαν ή αναζήτησαν καταφύγιο στη χώρα και  τα έργα του Γουίλιαμ Ρόμπερτς.. Έριξα βέβαια και μια ματιά στη συλλογή Τέρνερ αλλά μετά από 3-4 πίνακες θόλωσαν τα μάτια μου.

Στην Τέιτ Μόντερν δεν προλάβαμε να μπούμε λόγω ώρας, αλλά είχε έκθεση του Ντάμιεν Χιρστ οπότε δεν στενοχωρήθηκα ιδιαίτερα. Έτσι κι αλλιώς απ΄τη μόνιμη ήθελα να δω μόνο ένα πίνακα του Ρόθκο και έναν του Πόλοκ.  Δυστυχώς για μια μέρα δεν προλάβαμε αυτήν με έργα του Μουνχ.

Απόλαυσα τις βόλτες στις γειτονιές μακριά απ΄το κέντρο όσο τίποτε και τις μπίρες (έιλ). Πέρα απ την τρομοϋστερία και την ακρίβεια αναβαθμίστηκε στη σκέψη μου ως ταξιδιωτικός προορισμός .

Λονδίνο IV

Notting Hill Gate Library . Πίσω απ΄την πόρτα είχε καλάθι για την αλληλογραφία και τα προς επιστροφή βιβλία. Ήταν Τρίτη κι άνοιγε μόνο απόγευμα

Κι ολίγον κουλέρ λοκάλ ή καλύτερα κουλοί λοκάλ

Τριγυρίζοντας στο Γουεστμίνστερ

Ένα οικοδομικό τετράγωνο πάρκο για αθλοπαιδιές 2 γειτονικών σχολείων

Το ένα σχολείο

Ανάμεσα Τέιτ Μπρίτεν και Γουεστμίνστερ Άμπεϊ

Η χειρότερη ώρα κι επιλογή για φωτο. Ώρα αιχμής και πολλοί bloody tourists.

Γέφυρα Γουεστμίνστερ

Την προτελευταία μέρα στο Λονδίνο ξεκινήσαμε νωρίς το πρωί για περιδιάβαση με μπόλικο ήλιο στο Νότινγκ Χιλ. Ήταν Τρίτη κι οι αντικερί ήταν κλειστά, αλλά είχε πάγκους με φρούτα, ρούχα και μικροπράγματα στα πεζοδρόμια.Κάποια μαγαζάκια ήταν ανοιχτά αργότερα και χαζέψαμε με το πάσο μας :)  Ευτυχώς είχε λίγο κόσμο.

Μόλις ξεφύγαμε λίγο  απ την Πορτομπέλο Ρόουντ και τριγυρίσαμε  στα όρια του Κένσιγκτον (royal borough έγραφαν οι πινακίδες των δρόμων με γκόθικ γραμματοσειρά!) είδαμε πολλά πολλά τριώροφα κάτασπρα πανάκριβα σπίτια με φροντισμένους κήπους με τριανταφυλλιές συνήθως .

Αργότερα κατηφορίσαμε προς την Τέιτ περνώντας απ τη γειτονιά του Γουεστμίνστερ μην αποφεύγοντας να δούμε απέξω το μέρος που κατοικεί η κουλή (η Λιλιμπετ ντε! :P ). Για κακή μας τύχη πέσαμε στην αλλαγή της φρουράς κι ο κόσμος ήταν πήχτρα.

Βγαίνοντας απ΄την Τέιτ  πήραμε κατεύθυνση παράλληλη με την όχθη του ποταμού ώσπου βγήκαμε πίσω απ τη Βουλή.Επίσης χειρότερη ώρα δε θα μπορούσε να μας τύχει. Ήταν ώρα αιχμής και οι τουρίστες πήχτρα. Ανεβήκαμε με τα πόδια ως το Πικαντίλι και βρήκαμε καταφύγιο σε μια παμπ όπου πνίξαμε την κούραση και την αγοραφοβία  στις μπίρες ;)

Υ.Γ.Ως φαίνεται θα υπάρξει κι άλλο ποστ-κατακλείδα.