Category Archives: Βιβλία-Μουσικές- Θεάματα

Για βιβλία, μουσική, θέατρο, ταινίες, εικαστικά κ.λ.π.

Ποιητική ισημερία VIΙ

«Η καρδιά μας είναι ένα κύμα που δεν σπάει στην ακρογιαλιά.

Ποιὸς μαντεύει τη θάλασσα, άπ᾿ όπου βγαίνει η καρδιά μας;

Αλλά είναι η καρδιά μας ένα κύμα μυστικό, χωρίς αφρό. Βουβά πιάνει μία στεριά.

Και αθόρυβα σκαλίζει το ανάγλυφο ενός πόθου,

που δεν ξέρει απογοήτευση και αγνοεί την ησυχία.»

Γιώργος Σαραντάρης, Η καρδιά μας

Advertisements

Για το Περσεφονάκι

1376382_10152421379252286_5261450870725365714_n

 

Με τη Μαρία , τη Νίνα , την Αλεξία και άλλους εξαιρετικούς ανθρώπους, που κάποιοι από αυτούς βρίσκονται εδώ σήμερα, γνωριστήκαμε την πρώτη εποχή των ελληνικών μπλογκς το 2006. Της Νίνας ήταν το δεύτερο που έτυχε να διαβάσω. Η συζήτηση στα σχόλια σε κάθε ανάρτησή της έγινε η αφορμή ν’ ανακαλύψω άλλες γραφές κι ανθρώπους που αγαπώ ή και εκτιμώ.

Στη Νίνα με γοήτευσε η ευρυμάθειά της, η σπιρτόζικη προσωπικότητά της που σε συνδυασμό με το βιτριολικό της χιούμορ την κάνει ακαταμάχητη ιδίως στην προσωπική επαφή, οι κοινές μας αγάπες για τη μουσική, την καλοστημένη ίντριγκα και το συμβολισμό , την καλή αστυνομική λογοτεχνία, το αριστερό μας παρελθόν (διατελέσαμε μέλη της ίδιας κομμουν. νεολαίας) και το πόσο μεγαλόψυχες ΔΕΝ είμαστε, όταν προσπαθούν να πληγώσουν εμάς ή αγαπημένα μας πρόσωπα που τα θεωρούμε οικογένεια (Μότο μας η γνωστή φράση από το νονό αλλά ανεστραμμένη : “you mess with the family, you mess with me”).

Με την Περσεφόνη μας συνδέει πως είμαστε κι οι δυο παιδιά της ίδιας δεκαετίας αν και εγώ γεννήθηκα λίγα χρόνια αργότερα , είχαμε μπαμπάδες που ενδιαφέρονταν για την πολιτική κατάσταση της χώρας και πάλευαν να την αλλάξουν, λάτρευαν την ίδια ομάδα σα θρησκεία αφού με τη δεύτερη δεν είχαν πολλά πολλά , είχαμε σόγια διχασμένα πολιτικά και ποδοσφαιρικά, αποκτήσαμε αδερφό αυτή κι αδελφούλα εγώ μικρότερά μας, που καθόλου δεν τα θέλαμε αρχικά . Την αγάπησα από την πρώτη ιστορία και συνεχίζω χρόνια μετά να την αγαπώ.

Η Περσεφόνη, όπως κάθε παιδί ,έχει τη δική της άποψη για πολλά, που δε διστάζει να την πει φέρνοντας σε δύσκολη θέση συνήθως τους μεγάλους πχ για το πώς γεννιούνται τα παιδιά (τα τρώνε οι μαμάδες τους και μετά τα φτύνουν) , για τους συναδέλφους της μαμάς ( ο κύριος Ρουφιάνος, η κυρία ΑγιοΒασίλη με τον τάρανδο) , το πόσο την αγαπούν οι γονείς της (που ρίχνουν κλήρο ποιος θα την πάρει στη δουλειά του), ποιες είναι οι πιο ωραίες δουλειές που θέλει να κάνει όταν μεγαλώσει , πόσο τυχερή είναι που, επειδή είναι κοριτσάκι , μπορεί να παίζει και με αγορίστικα παιχνίδια, που ξέρει ποιον θα παντρευτεί και τον θαυμάζει για τις γνώσεις του κ.ά.

Μέσα από τις αφηγήσεις της περνάνε σημαντικά γεγονότα της σύγχρονης Ιστορίας μας όπως η Μικρασιατική Καταστροφή, η Κατοχή κι ο Εμφύλιος , η Αποστασία, τα Ιουλιανά κι η Χούντα χωρίς διδακτισμούς αλλά μέσα από καθημερινά γεγονότα κι εξιστορήσεις της γιαγιά Φόνης ή του μπαμπά.

Μας μεταφέρει σπαρταριστούς διαλόγους : της Γιαγιάς Φόνης και του Μπαμπά της που ανταλλάσσουν καθόλου ευγενείς χαρακτηρισμούς (ρεμπεσκές, γρια γκιόσα) και Μπαμπά-θείου Περικλή (φασίστας , αλήτης) οι οποίοι δε συμπαθιούνται αλλά ανέχονται ο ένας τον άλλο. Της ίδιας με την Τασία της , την οποία αγαπά και καταφέρνει με ελάχιστες εξαιρέσεις να γίνεται πάντα το δικό της (κακομαθημένο σκατόπαιδο , πριγκίπισσά της) .

Απορεί που οι μεγάλοι νομίζουν πως είναι ηλίθια και κουφή και δεν καταλαβαίνει πότε τσακώνονται και καμώνονται τους χαμογελαστούς μπροστά της . Δεν ξεχνά πως ούτε απέκτησε Πωνέζα γκιόσσα σαν της ξαδέλφης της της Λένας ούτε πρόλαβε να παίξει με τον κόμη Μάρκο ή τα μπαλόνια του θείου Αλέκου.

Ονειρεύεται όταν μεγαλώσει να γίνει σαλτιμπάγκος, να γίνει όμορφη αλλά όχι πολύ γιατί η πολλή ομορφιά σκοτώνει, να κάνει το βίο αβίωτο στους άλλους για να ‘ναι χαρούμενοι (οι άλλοι), να μην ξαναγίνει χούντα που σκοταδιάζει τα δωμάτια των παιδιών και κοιμίζει τα βιβλία.

Όσες φορές κι αν διαβάσω τις ιστορίες της Περσεφόνης γελώ και σε κάποια σημεία συγκινούμαι, όμως κυρίως εκτιμώ το κλείσιμο του ματιού της ενήλικης συγγραφέως μέσα από τις αφηγήσεις της ηρωίδας της.

Ευχαριστώ και δημόσια την αγαπημένη μου Νίνα που με τίμησε προτείνοντάς μου να συμπαρουσιάσω το Περσεφονάκι μας και το Αλινάκι  για την τόσο ωραία εικονογράφηση.

Ελπίζω η Περσεφόνη να μην άφησε να την κλείσουν ποτέ ξανά σε κλουβί ούτε να μπήκε κανένας κρύσταλλος στην καρδιά της ο οποίος να την εμποδίζει ν’ αγαπάει , να μη θέλει ποτέ πράγματα εφικτά και να πετάει πάντα με τα φτερωτά μποτάκια της.

Εμείς θα την αγαπάμε πάντα και θα ‘μαστε όλες τα πιο αγαπημένα πουτανάκια .

Γραμμένο για την παρουσίαση της Περσεφόνης στις 23/10/14.

Xωράει η ανάγνωση σε λίστες; Όχι

tumblr_mvzqq7jKMs1rdetn9o1_400

Πάντα μου ήταν πολύ δύσκολο να απαριθμήσω σε λίστες αγαπημένους συγγραφείς ή και βιβλία, ζωγράφους ή και πίνακες , μουσικούς ή και τραγούδια κ.ο.κ. Δεν είμαι ο τύπος που κάνει συνεχώς λίστες κι όσους με ευκολία το κάνουν τους ζηλεύω μεν αλλά και μου φαίνεται περίεργο. Δεν έχω καν κάποιο ξεχωριστό συγγραφικό είδος ή καλλιτεχνικό ρεύμα πιο αγαπημένο. ‘Οταν με ρωτάν σχετικά, προτιμώ να παραθέσω πολλά βιβλία ή έργα τέχνης από πολλούς αγαπημένους συγγραφείς ή και καλλιτέχνες.

Προ καιρού παρουσιάστηκε μια λίστα με τίτλο “Τα 100 καλύτερα βιβλία της νεοελληνικής λογοτεχνίας“ από τις προτιμήσεις 120 Ελλήνων συγγραφέων. Γράφτηκαν πολλά στο διαδίκτυο τόσο για τη μεγαλοστομία του τίτλου όσο και για ελλείψεις . Μετά από συζήτηση με φίλους μας ήρθε η ιδέα να γράψουμε για τις δικές μας αναγνωστικές προτιμήσεις. Η κοινή ιδέα που ενστερνιστήκαμε όσοι συμμετέχουμε είναι :

Φτιάχνουμε λοιπόν ο καθένας μια… λίστα 20 βιβλίων που απολαύσαμε το διάβασμά τους, χωρίς εξαιρέσεις στα είδη και στο χρόνο. Οι επιλογές μας θα είναι αυθαίρετες, θα είναι άναρχες, θα είναι πολλές και απέξω θα αφήσουμε ένα σωρό άλλα που που απολαύσαμε. Δεν αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει σημαντικό, ή ακριβέστερα “πιο σημαντικό”, δεν αντιλαμβανόμαστε γιατί η ανάγνωση σε αυτές τις λίστες εξαιρεί τις επιστήμες, το δοκίμιο, το θέατρο, γιατί ταυτίζεται ο ειδικός του βιβλίου με τον συγγραφέα και εξαιρείται ο αναγνώστης. Ο αναγνώστης εξάλλου είναι ο κατεξοχήν δέκτης του βιβλίου, είναι η δεύτερη όψη του νομίσματος.”

Οι μόνοι περιορισμοί ήταν ο χρόνος δημοσίευσης και ο ανώτατος αριθμός βιβλίων.

 Ελάχιστη επιλογή από τα πιο αγαπημένα μου. Η σειρά δεν είναι αξιολογική αλλά όπως τα διάβασα:

 Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα, Μ. Λουντέμης
Δε θυμάμαι πόσες φορές το ΄χω διαβάσει. Ακόμα με συγκινεί και με κάνει να εξοργίζομαι με τις αδικίες.

Το καπλάνι της βιτρίνας*, Άλκη Ζέη- Όταν ο ήλιος* , Ζωρζ Σαρή
Είναι λατρεμένες συγγραφείς. Τα συγκεκριμένα βιβλία είναι τα πιο αγαπημένα μου δικά τους. Τα βιβλία τους δεν είναι μόνο για παιδιά.-

 Ακυβέρνητες πολιτείες*, Στ. Τσίρκας
Και τα 3 γιατί το ένα συμπληρώνει το άλλο.

 Μαραμπού*-Πούσι*-Τραβέρσο*, Ν. Καββαδίας
Αγαπημένος Κόλια.

 Το έβδομο ρούχο*, Ευγ. Φακίνου
Ανεξίτηλη η ανάμνηση του.

Το διπλό βιβλίο*, Δ.Χατζής
Η πίκρα, η χαμένη ζωή αλλά κι η αμυδρή ελπίδα.

 Επιτάφιος, Γ. Ρίτσος
Το Ρίτσο τον γνώρισα όταν ο πατέρας μας έφερε τα άπαντά του (Ως και την τέταρτη διάσταση). Κατέφυγα πολλές φορές σ’ αυτά, ξεχώρισα πιο πολύ αυτό.

 100 χρόνια μοναξιάς*, Γκ. Γκ. Μάρκες
Μαγικό ,πολυδιαβασμένο. Μετά τις 20 φορές η Λ. σταμάτησε να μετράει πόσες φορές το δανείστηκα από τη δημοτική βιβλιοθήκη (από τα 15 ως τα 19).

 Ματωμένα χώματα , Δ. Σωτηρίου
Το αγόρασα δώρο για φίλο στη σχολή αγνοώντας πως οι παππούδες του ήταν πρόσφυγες από απέναντι απ΄ το Αϊβαλί. Το διάβασα πρώτα, εννοείται. Σπάσιμο των στερεοτύπων που μας έμαθαν στο σχολείο.

Αυτό το αστέρι είναι για όλους*, Τ. Λειβαδίτης
Η αφορμή της γνωριμίας ήταν το “Σαββατόβραδο”.

Τα σταφύλια της οργής*, Τζ. Στάινμπεκ
Το φάντασμα του Τομ Τζόουντ.

 Η Τρικυμία, Σέξπιρ
The hell is empty and all the devils are here” .

 Μυθιστόρημα, Γ. Σεφέρης

 Περί τυφλότητας, Ζ. Σαραμάγκου

Το κιβώτιο, Άρης Αλεξάνδρου – Λοιμός, Α.Φραγκιάς

Υ.Γ Μια αδυναμία στους Λατίνους την έχω. Είχα σκεφτεί να ξεχωρίσω ελληνικά και ξένα αρχικά αλλά δε μου βγήκε. Σαφώς κι έχω αφήσει πάμπολλα αγαπημένα κι από διάφορα είδη, παλιότερες αλλά και πιο πρόσφατες αδυναμίες.

Με αστερίσκο(*)  είναι όσα έχω διαβάσει  από τη δημοτική δανειστική βιβλιοθήκη.

ΥΓ1. Συμμετοχή σε δι-ιστολογικό αφιέρωμα με τίτλο “Η ανάγνωση δεν χωράει σε λίστες”. Συμμετέχουν ακόμα:

Lemon: να μου γράφεις, έστω και βαδίζοντας

Kizilkum:  λίτσα

Rubies & Clouds – ΑΝΩΝΥΜΟΣ: …βγάζουν καπνόν ακόμη,…

Rubies & Clouds – Nefosis: 7 τραγούδια (εχμ, 20 βιβλία) θα σας πω

Rubies & Clouds – RoubinakiM: Η ανάγνωση δεν χωρά σε λίστες (πόσο σίγουροι είστε;)

Ποδηλάτισσα : Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΔΕ ΧΩΡΑΕΙ ΣΕ ΛΙΣΤΕΣ

Σημειωματάριο : Η ανάγνωση δεν χωράει σε λίστες…

Ο ήχος του Ανέμου : Στα 21 καίγεσαι!

Kospanti : Ο αναγνώστης kospanti

Βιβλιοθηκάριος : Η ανάγνωση δεν χωράει σε λίστες

Τσαλαπετεινός : Ρευστή Λίστα

Κυνοκέφαλοι-η συμμετοχή του Γ.Μπουλαλάκη : Η Λίστα του Γιώργου

Κυνοκέφαλοι : ΑλαΛΙΣΤΑτα

Εγώ στο Booktalks

Έχω την χαρά και την τιμή να φιλοξενούμαι μαζί με την εξαιρετική συνιστολόγο Road Artist στο σημερινό Booktalks , την  υπέροχη βιβλιοφιλική εκπομπή του  πασίγνωστου  Librofilo .Θα μιλήσουμε για βιβλία (εννοείται!) , τα μπλογκς μας και άλλα social media.  🙂

Θα κληρώσει επίσης η εκπομπή ένα εμβληματικό μυθιστόρημα της νεοελληνικής λογοτεχνίας, τον «Εξώστη» του Νίκου Καχτίτση, στην υπέροχη επανέκδοση της Κίχλης (ευγενική προσφορά προς την εκπομπή). Θα δοθούν 2 αντίτυπα, συμμετέχετε στην κλήρωση κάνοντας like στην καρφιτσωμένη δημοσίευση στο γκρουπ της εκπομπής στο facebook είτε με mail .

Μην τη χάσετε. Σήμερα  2-4 μμ στον amagi radio

Update: Για όποιον-α θέλει , μπορεί ν’ ακούσει την εκπομπή εδώ :

Booktalks@Amagiradio -Εκπομπή 20-4-13

Ποιητική Ισημερία V

«Κοιτάχτε! μπήκε στη φωτιά! είπε ένας απ’ το πλήθος. 
Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν
στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του
μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια.
Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου.
Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένoς να παραξενεύομαι.
Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;
Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;
Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι.
Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.
Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.
Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.
Γινόταν ήλιος.
Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές
άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.
Ο ποιητής μοιράζεται στα δυο.»
Τάκης Σινόπουλος, Ο καιόμενος

«Λέει, στο χείλος του θανάτου:
Τίποτα δεν μου απέμεινε να χάσω.
Ελεύθερος πλάι στην ελευθερία μου
Και με το αύριο στο χέρι μου…
Σε λίγο θα μπω στη ζωή μου
Να γεννηθώ ελεύθερος, χωρίς γονείς
Να επιλέξω για όνομά μου τα γράμματα του κυανού…»
Μαχμούντ Νταρουίς, Κατάσταση Πολιορκίας

«Αλήθεια -των αδυνάτων αδύνατο-
ποτές δεν εκατάφερα να καταλάβω
αυτά τα όντα που δεν βλέπουνε
το τερατώδες κοινό γνώρισμα τ’ ανθρώπου
το εφήμερο της παράλογης ζωής του
κι ανακαλύπτουνε διαφορές
γιομάτοι μίσος διαφορές
σε χρώμα δέρματος /φυλή / θρησκεία»
Νίκος Εγγονόπουλος, Η κοιλάδα με τους ροδώνες

Σήμερα παγκόσμια μέρα ποίησης και ενάντια στο ρατσισμό και τις φυλετικές διακρίσεις .  Είναι οι μόνες παγκόσμιες μέρες που τιμώ.

Αφιερώσεις

Πριν λίγο καιρό ο βιβλιοθηκάριος , που όλο και κάτι σκαρφίζεται και μας κινητοποιεί όλους, έφτιαξε ένα ξεχωριστό μπλογκ που καταγράφει τις αφιερώσεις που έχουν κάνει συγγραφείς   στα βιβλία τους . Οι αφιερώσεις και προμετωπίδες των βιβλίων (στίχοι κλπ) μου προξενούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον πριν ξεκινήσω την ανάγνωση .

Με την αφορμή της 100ής ανάρτησης λοιπόν μας προσκάλεσε να συμμετέχουμε οι γνωστοί φίλοι του βλόγερς με δικά μας ποστς. Αρχικά σκέφτηκα να ξεφυλλίσω τα βιβλία και να συγκεντρώσω όποιες μου τράβηξαν περισσότερο το ενδιαφέρον , όμως  έπειτα άλλαξα γνώμη. Βρήκα κάποιες απ τις αφιερώσεις φίλων ή και πολύ κοντινών μου προσώπων και αποφάσισα να βάλω αυτές. (Αυτοαναφορικά όντα οι βλόγερς , μην κρυβόμαστε.)

Οι αδερφές μου ξέρουν την αγάπη μου και μου δωρίζουν βιβλία. Με τη μεγάλη αδερφή, τη Μαρία, έχουμε τα ίδια αναγνώσματα μια κι έχουμε μόνο ένα χρόνο διαφορά και είναι αυτή που στα 15 με έβαλε στον Παράδεισο δλδ με έγραψε στη δανειστική βιβλιοθήκη του δήμου μας. 🙂 Ως τότε καταβρόχθιζα όσα αγοράζαμε και όσα είχε μια συμμαθήτρια, που τη ζήλευα τρομερά (ο θείος της ήταν βιβλιοπώλης και της χάριζε βιβλία του Ιουλίου Βερν) .

Στα ανίψια ήταν συνηθισμένο δώρο τα βιβλία μια φορά το χρόνο εκτός από παιχνίδια. Θυμάμαι πως για να τραβήξω το ενδιαφέρον του Δημήτρη στα 5  άρχισα να του διαβάζω και να του δείχνω τη συλλογή μου με Αστερίξ και Λούκι Λουκ, την οποία χάρισα και συμπλήρωσε. Κρατώ απ΄την εποχή μια πιστή ζωγραφιά του του Αστερίξ που έκανε στα 7 με αφιέρωση (σκαναρισμένη σε κάποιο αρχείο) . Η Ελένη δεν ήθελε ιδιαίτερη πρόσκληση, είναι βιβλιοφάγος από φυσικού της 🙂

Πριν τρία καλοκαίρια μου είχε γίνει εμμονή να αποκτήσω την Τριλογία του Στρατή Τσίρκα στην παλιά της έκδοση. Την είχα διαβάσει όταν ήμουν στο Λύκειο και είναι απ΄τα βιβλία που θέλω να τα έχω στη βιβλιοθήκη μου. Σύντροφος στην περιπέτεια αυτή η φίλη μου η Λέμον , με την οποία μοιραζόμαστε τ’ αναγνωστικά μας γούστα έχοντας την ίδια ηλικία και παραπλήσιες εμπειρίες. Ένα ανεξάντλητο θέμα στις συζητήσεις μας  είναι τα βιβλία: όσα διαβάσαμε και μας άρεσαν ή όχι, όσα θέλουμε να διαβάσουμε, όσα συστήνουμε φανατικά η μια στην άλλη κλπ  . Θυμάμαι εκείνον τον Αύγουστο, πως όπου ψάχναμε είχαν είτε μόνο τον πρώτο τόμο ή καθόλου μέχρι που τα βρήκαμε σ’ ένα παλαιοβιβλιοπωλείο.Την παρήγγειλε ανακοινώνοντάς μου πως θα  είναι δώρο για τα γενέθλιά μου, που πλησίαζαν.

Πριν πέντε χρόνια γνώρισα από τα ιστολόγια  φίλων και  διάβασα τα βιβλία του που μου άρεσαν πολύ το Δημήτρη Μαμαλούκα , που αυτές τις μέρες κυκλοφόρησε το καινούριο του βιβλίο. Είχα τη χαρά μια καταπληκτική βραδιά στο Κορωπί να τον γνωρίσω προσωπικά μαζί με άλλους εκλεκτούς φίλους.

Δε θα μπορούσε να λείπει απ΄το ποστ αυτό αφιέρωση του ιθύνοντα νου του αφιερώματος. Μετά την περσινή έκθεση με έργα του  Ν. Χουλιαρά , ανακαλύψαμε πως τον εκτιμάμε κι οι δυο πολύ. Όταν τον συνάντησα λοιπόν με την οικογένειά του προπαραμονή Πρωτοχρονιάς μου δώρισε το παρακάτω βιβλίο .

Φέτος τον Απρίλη μιλούσα στο τουίτερ με το Σ., που ζει στην Αγγλία και μου έλεγε πόσο διασκέδαζε που ξαναδιάβαζε το «Οδηγός: Πώς να γυρίστε το Γαλαξία με ωτοστόπ» και σκεφτόταν να  δωρίσει καινούριο αντίτυπο της τριλογίας (που έχει πέντε τόμους) σε όποιον ενδιαφερόταν . Είχα ακούσει γι αυτό αλλά δεν το ΄χα διαβάσει. Μια βδομάδα έκανε να ΄ρθει απ΄το εξωτερικό. Όταν το ΄δα, τούβλο 800 σελίδων σκέφτηκα να το αφήσω για το καλοκαίρι. Ό,τι είχα αρχίσει να διαβάζω στη γλώσσα αυτή δειλά τον τελευταίο χρόνο γιατί δεν ήξερα αν μπορούσα να τα καταφέρω,  χάρη σε μια άλλη φίλη, την Β. Ξεκίνησα από περιέργεια να διαβάζω τον πρόλογο Αυτό ήταν! Το βιβλίο με ρούφηξε στις σελίδες του, δεν μπορούσα να το αφήσω ούτε το βράδυ. Μου πήρε μια βδομάδα να το τελειώσω. μιλούσα συνεχώς γι αυτό με τρελό ενθουσιασμό παντού.  Χαίρομαι γιατί πέρα από το χιούμορ και τη σάτιρα στις αγγλικές συνήθειες έχει πολλά κομμάτια για ξαναδιάβασμα.

Η ταινία  είναι μεγάλη απογοήτευση γιατί χάνει τρομερά μπροστά στο βιβλίο και από ένα σημείο και μετά δεν έχει καμιά σχέση. Μην ξεχνάτε : «Don’t panic and always know where your towel is!» 😉 Επίσης : 42. (Το κόβω εδώ, γιατί μπορώ να μιλώ για αυτό με τις ώρες.)

Η πιο πρόσφατη αφιέρωση είναι πάλι της Λέμον . Φέτος διάβασε την Τριλογία της Μασσαλίας του Ιζζό και μου τη σύστησε φανατικά δωρίζοντάς μου την. Της  χρωστάω πολλούς συγγραφείς που δεν ήξερα ή που «επιφυλασσόμουν» να διαβάσω. Το ευχαριστώ είναι λίγο.

Η παλιότερη αφιέρωση και η αφορμή για την επιλογή των αφιερώσεων  είναι αυτή :

Πολλά βιβλία μας έφερνε ο μπαμπάς μου από πλασιέ που περνούσαν στο καφενείο που σύχναζε.  Μια φορά μαζεμένα τα άπαντα Ρίτσου (ως και την Τέταρτη Διάσταση τότε)  και Βάρναλη, άλλη φορά βιβλία που ΄χαν πάρει Νόμπελ  (έτσι γνώρισα τον Χέμινγουεϊ, την Περλ Μπακ, τον Ντοστογιέφσκι κ.ά.) κι ας ήμαστε μικρές ακόμα. Όταν πήγαμε Γυμνάσιο οι δυο μεγάλες μας έφερε αυτό. Η φωτο δείχνει πόσο ταλαιπωρημένο είναι καθώς το διαβάσαμε όλες ξανά και ξανά.

(Μετά το «Με αγάπη» υπήρχε  η υπογραφή του, πολύ ευανάγνωστη , γι αυτό έκοψα τη φωτο γι ευνόητους ΄λόγους)

Κι αυτό το βιβλίο είναι το πιο πολύτιμο απόκτημά μας πλέον οικογενειακώς.

Στο αφιέρωμα συμμετέχουν οι εκλεκτοί αδερφοί κι αδερφές εν βλοξί (sic) :

 SilentCrossing

Τσαλαπετεινός

Theorema

Κυνοκέφαλοι

Φαούδι

Σημειωματάριο

Δύτης των Νιπτήρων

Κόκκινο Καγκουρό

Καγκουρό

Infoscience addict

Greek libraries in a new world

Dina Vitzileou

Niemandsrose

Roadartist

Anna Silia

Χαμένα Επεισόδια

Κουπέπια

Rubies and Clouds

Εξεγερμένο το 2009

Βιβλιοθηκάριος

Ποιητική Ισημερία ΙV

Οι εχθροί της άνοιξης

Έρχεται φέτος κουρασμένη
η Άνοιξη
(να) κουβαλάει τόσα χρόνια
τα λουλούδια πάνω της.

Σκοτεινοί άνθρωποι
στις γωνιές την παραμονεύουν
για να την τσακίσουν.

Αυτή όμως
με κρότο
ανάβει ένα-ένα
τα λουλούδια της
στα μάτια τους τα ρίχνει
(για) να τους στραβώσει.

Μίλτος Σαχτούρης

Παγκόσμια μέρα ποίησης η σημερινή. Η μόνη παγκόσμια μέρα που τιμώ κάθε χρόνο. Αυτό κι άλλα ποιήματα του ιδίου εδώ .

Υ.Γ.Να δείτε το ποστ-αφιέρωμα  με ποιήματα ή αποσπάσματά τους που πρότειναν  άλλοι μπλόγκερς στο μπλογκ του Τσαλαπετεινού