Γαμομέρα

tumblr_mf2kafjsm11qkysqho2_500

Δεν ξέρω αν είμαστε στο τέλος του χειμώνα και  την αρχή της άνοιξης αλλά πάντα η μετάβαση μου πέφτει δύσκολη κι η προσαρμογή δείχνει ν’ απαιτεί πολλή ενέργεια. Νιώθω τελευταία πως είμαι σε πολλών ειδών τέλμα  και πως σπρώχνω  τον καιρό να περνάει γυρεύοντας «νοσηλεία  στα σινεμά και στα βιβλία». Είναι η εποχή που αναλώνω την όποια ενέργειά μου σε εσωτερικούς μονολόγους προσπαθώντας σαν τον ήρωα του Αρκά  να βγω απο το ψυχολογικό μου αδιέξοδο αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ από που μπήκα .

Το κερασάκι σ’ όλα αυτά είναι τη μάνα που ζει τα δικά της ζόρια  και τα ξεσπάσματά της. Κάθε φορά που αρρωσταίνει και φοβάμαι για τα χειρότερα ή που παθαίνει κρίση πανικού αυτή και παθαίνω κι εγώ στη σκέψη πως θα έχουμε χειρότερα.

Όπως σήμερα το πρωί που έφτασα στο σχολείο διπλωμένη στα δυο από τον πόνο στο στομάχι (εκεί με χτυπάει το άγχος) και προσπαθούσα να ηρεμήσω πριν μπω στην τάξη . Αναρωτιόμουν πως κάποια στιγμή θα φτάσουμε στο απροχώρητο ή που θα υπερβώ όση αντοχή κι ανοχή μου ΄χει μείνει,  θ΄αναγκαστώ να μάθω πόσο μέρος από την ανησυχία μου είναι αγάπη και πόσο ενοχή γιατί δεν έχω υπομονή να αφήσω αγόγγυστα να περάσει η φουρτούνα κι ας είναι σε μια κουταλιά νερό , πόσο έννοια μην πάθει κάτι χειρότερο από όσα έχει πάθει και πόσο μην χρειαστεί κι αναγκαστώ εκ των πραγμάτων να λειτουργώ σαν αυτόματο-νευρόσπαστο γι άλλη μια φορά για μήνες .

Μη θέλοντας να γυρίσω  σπίτι το μεσημέρι σκεφτόμουν πως δυστυχώς της μοιάζω περισσότερο από όσο θα ΄θελα : στο πείσμα, στο ό,τι είμαι υπερβολική στις εκφράσεις μου και κάνω σπασμωδικές κινήσεις(πανικός) , πως φοβάμαι ότι κάποτε θα γίνω μεγαλύτερη ντράμα κουίν από δαύτη και τέλος πως ευτυχώς που δεν έκανα παιδιά να διαιωνίσω το φαύλο κύκλο.

Advertisements

3 thoughts on “Γαμομέρα

  1. katinaki

    Και γώ και γω το φοβάμαι αυτό. Γενικά είναι ζόρι να νιώθει το παιδί ότι έχει την ευθύνη ή την έγνοια της μάνας. Τη μία γίνεσαι ενοχικός και την άλλη νευριάζεις κ το αφήνεις να σε επηρεάζει μόνο μέχρι κάποιο σημείο

    1. Stavrula Συντάκτης

      Κατινάκι, δύσκολες οι ισορροπίες, ειδικά όσο ο γονιός μεγαλώνει και γίνεται το παιδί ο ενήλικας με όλες τις δικές του ευθύνες συν την του γονιού πάνω του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s