Προγενέθλιο

Φτάνοντας πιο κοντά στα πρώτα -ήντα δυσκολεύομαι περισσότερο από ό,τι στα τριάντα. Στα σαράντα ένιωθα μια χαρά, γιόρταζα ένα νέο ξεκίνημα.

Τώρα πια έχω κατασταλάξει πιο πολύ σε αυτά που θέλω , έχω επεξεργαστεί κι αναλύσει όλα όσα  είμαι, αποδεχόμενη τα σφάλματα και τα ελαττώματα, που συνεχίζουν μεν να με ενοχλούν αλλά χωρίς αυτά δε θα ήμουν ο εαυτός μου , πιο πλούσια σε αγωνίες διαφορετικές αλλά και ίδιες αλλά κι εμπειρίες,  προσπαθώντας να κρατώ το μυαλό μου ανοιχτό όσο γίνεται απολαμβάνοντας όσα  μου δίνουν χαρά : τα ανίψια μου που μεγαλώνουν γρήγορα, την παρέα των αγαπημένων μου (φίλοι κι οικογένεια) , το να διδάσκω τους μαθητές μου , παλεύοντας για ένα καλύτερο και διαφορετικό σχολείο και κοινωνία, το διάβασμα και τη μουσική, τη θάλασσα κ.ά.

Τώρα λοιπόν που έφτασα ως εδώ είναι κρίμα να βλέπω το χρόνο να σώνεται σιγά σιγά και να νιώθω πως ίσως δεν προλάβω να αξιοποιήσω όλα όσα έμαθα . Να βλέπω όλο και πιο καθαρά τα σημάδια του πάνω μου ξέροντας πως χαλάλισα πολύτιμα χρόνια από τα νιάτα μου σε μια ζωή που δεν ήταν η καλύτερη για μένα.Είναι ζόρικο να ξέρεις πως έχεις περάσει πια το όριο του μεσήλικα.

Ξέρω πως πρέπει να με θεωρώ τυχερή γιατί πολλοί άνθρωποι που αγαπούσα ή και εκτιμούσα, συγγενείς και φίλοι, δε μπόρεσαν να φτάσουν ως εδώ , οι πιο πολλοί παλεύοντας με την γαμημένη αρρώστια. Ξέρω πως άνθρωποι έχουν πολύ σοβαρότερα ζόρια για να επιβιώσουν , δε ζω σε καμιά φούσκα όσο Μαρία Αντουανέτα κι αν φαίνομαι τώρα. tumblr_n6oobf82ih1qz6f9yo1_500

Φταίει που πλησιάζουν τα ρημαδογενέθλια κι η συνειδητοποίηση της θνητότητας γίνεται πιο έντονη .

Advertisements