Μπαμ

The Search for Home

Το πρώτο εξάμηνο της φετινής χρονιάς δε θα΄λεγα πως ήταν ιδιαίτερα φιλικό για την οικογένειά μας, τουναντίον θα ΄λεγα πως μας πάει γαμιώντας  έχει πάρει παραμάζωμα μετά το φετινό ατύχημα της μάνας. Είναι ίδιον της κάθε λίγο διάστημα να λαχταρίζουμε οικογενειακώς (διάφορα πεσίματα, σπασίματα κλπ ) λες κι έχει βάλει στοίχημα ν’ αποδείξει το α’ μέρος της γνωστής παροιμίας για τους γέρους.

Τούτη τη φορά όμως από τις αρχές του Φλεβάρη ως τώρα δεν έχουμε ηρεμήσει πάνω από 2-3 μέρες το πολύ. Τα χτυπήματα ήταν αλλεπάλληλα , καταλήξαμε 2 φορες σε νοσοκομείο , εγχειρίστηκε κι ακόμα  ποιος ξέρει τι άλλο θα ακολουθήσει…

Κι εγώ σ’ όλα αυτά να τα ζω από πρώτο χέρι και πέρα από τη στεναχώρια  να πρέπει να βρω τρόπο να της κάνω κουράγιο πράγμα δύσκολο και να την πιέζω να τρώει για ν αναλάβει και να είμαι τις νύχτες ανά πάσα στιγμή πλάι της και τα πρωινά να πηγαίνω σχολείο σκέτο ζόμπι. Οι αδερφές μου δε λέω ερχόντουσαν βοηθούσαν όσο μπορούσαν αλλά επειδή ήμουν η  μόνη χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις και ζω μαζί της, έπεσε το βάρος το περισσότερο σ’ εμένα.

Όμως εγώ δεν είμαι μόνο κόρη , είμαι πολλά ακόμα. Μπορεί να μην έχω δική μου οικογένεια αλλά (προσπαθώ να ) έχω ζωή. Είμαι δασκάλα, που φέτος με βοήθησε η πείρα και το ότι είχα δουλέψει ξανά τη δύσκολη τάξη που είχα και λειτούργησα λίγο πολύ στον αυτόματο.Ήρθαν οι διακοπές , αλλά εγώ δεν κατάλαβα τίποτε. Είμαι μέρος μιας συνδικαλιστικής συλλογικότητας που δεν μπόρεσα να συμμετάσχω και να ‘μαι όσο ενεργή ήθελα κι εκπρόσωπος των συναδέλφων  αλλά με λιγότερη παρουσία και παρέμβαση από όση έπρεπε. Είμαι φίλη που όλον αυτόν τον καιρό στερήθηκα σε μεγάλο βαθμό την ευεργετική παρουσία των αγαπημένων μου φίλων παρά τους έπρηζα με τη διαρκή γκρίνια μου και δεν στάθηκε δυνατό ν ανταμώσω άλλους που είναι μακριά. Είμαι άνθρωπος με ενδιαφέροντα που νιώθω πως βρίσκομαι όλο αυτόν τον καιρό μακριά από όλα όσα κινητοποιούν τη σκέψη και τη φαντασία μου .

Τώρα πια είμαι ένα νευρόσπαστο που στον παραμικρό ήχο του τηλεφώνου πετάγομαι με αγωνία και φόβο  έχοντας  σταθερή και συνεχή έλλειψη ύπνου και μειωμένες σωματικές και ψυχικές αντοχές που αν συνεχίσει όλο αυτό ακόμα σε λίγο θα κάνω μπαμ και θα καταρρεύσω.

Advertisements