Χαμένες ζωές

tumblr_mhf32ge6tR1qe0lqqo2_r1_500

Τι θα χαμένη ζωή; Ζωή που δεν την έζησες όπως πρέπει με πολλές χαρές αλλά την έζησες κυρίως με λύπες κι πίκρες.

Ζωή που από βρέφος στερείσαι το γονιό σου όχι από φυσική αιτία αλλά από την κακία και την πανουργία ενός ατόμου που τελικά θα αναλάβει να σε αναθρέψει δηλητηριάζοντάς σε, όχι εντελώς επιτυχημένα όμως, για τη μάνα που σε γέννησε. Μάνα που σ’εγκατέλειψε βυζανιάρικο για να σωθεί από τη λεκτική και σωματική βία της πεθεράς και της κουνιάδας, της πεθεράς που σε μεγάλωσε βρίζοντας διαρκώς τη μάνα σου. Κι ο πατέρας; Άβουλος μαμάκιας που δεν ήθελε να στενοχωρήσει τη μάνα του, που το μόνο που ήθελε από αυτόν ήταν η οικονομική υποστήριξη για να συντηρεί τις κόρες της, που πήραν το δρόμο της απωλείας εντέλει για τον οποίο σου ΄λεγε πως όδευε η μάνα σου. Η μάνα που γύρισε 3 φορές να σε πάρει και να προσπαθήσει να γίνετε οικογένεια ξανά.
Κι ο πατέρας; Ο πατέρας που παρά τις επανειλημμένες παραινέσεις σχεδόν όλων των συγγενών που του ‘λεγαν να συμφιλιωθεί με τη γυναίκα του και να κάνει αλλού νέα αρχή για την οικογένειά του, κώφευε επιλεκτικά και ακολουθούσε ό,τι έλεγε η μάνα του.

Το αποτέλεσμα; Δύο ζωές χαμένες. Μια του πατέρα που ποτέ δεν ξανάφτιαξε τη ζωή του ούτε στέριωσε πουθενά, αλλά κατάντησε ρέμπελος και περιφερόμενος σέρνοντας μαζί του κι εσένα. Του πατέρα, αγαπημένου ξάδελφου του μπαμπά μου που ποτέ δεν αποδέχτηκε τη μετέπειτα πορεία του. . Του πατέρα, που δε σ’ άφησε ούτε όταν πια ενηλικιώθηκες, γνώρισες τη μάνα σου-που ήταν  η μόνη που σώθηκε, αφού βρήκε τη ζωή που της άξιζε με αγάπη και σεβασμό- κι αμβλύνθηκε κάπως η πίκρα κι ο πόνος της εγκατάλειψής της και θέλησες να μείνεις μαζί της, εκβιάζοντάς σε συναισθηματικά. Κι εσύ υποχώρησες γιατί τον πονούσες και τον λυπόσουν πια.

Η δεύτερη η χαμένη ζωή η δική σου, αγαπημένε μου ξαδελφούλη που πάνω που μπόρεσες κι έστρωσες τη ζωή σου μετά από χρόνια κατασταλάζοντας επιτέλους κάπου, χάθηκες τόσο πρόωρα. Πιο πολύ από το γεγονός πως ήσουν νέος με τρώει το άδικο της ζωής που δεν πρόλαβες να χαρείς.

Υ.Γ. Χτες βράδυ έμαθα γυρίζοντας σπίτι πως ένας αγαπημένος μου ξάδελφος, νέος κι άτυχος από πολύ μικρός, πέθανε σε αυτοκινητιστικό. Μοιάζει με κακοπαιγμένο μελό ίσως αλλά αυτή ήταν η ζωή του.

Advertisements

20 thoughts on “Χαμένες ζωές

  1. ahandmadejewel

    Όλα έχουν το λόγο τους που συμβαίνουν στις ζωές μας και στις ζωές των άλλων τριγύρω μας,όλα μπλέκονται κι έχουν ένα σκοπό, όπως θα έλεγε και το «σουσάμι» που πιστεύει στο κάρμα.Εγώ πάλι λέω κρίμα,και αναρωτιέμαι αν όπως εδώ «έγραψες» ένα μικρούλι τέλειο διήγημα,άραγε πρόλαβες να του πεις πόσο τον αγαπούσες?

    1. Stavrula Συντάκτης

      ahandmadejewel, δε βρίσκω καμία λογική στο χαμό νέων ανθρώπων, με ξεπερνά.
      Ναι, είχαμε βρεθεί στο χωριό το καλοκαίρι .Ευτυχώς το ΄ξερε πόσο τον αγαπούσαμε οικογενειακώς.

  2. Emma Blackprincess

    Σταυρούλα μου καταρχήν θέλω να σου εκφράσω τα βαθιά μου συλλυπητήρια. Δεν μπορώ να καταλάβω το πόσο πικραμένη μπορεί να νιώθεις για αυτό το γεγονός. Είναι πραγματικά κρίμα και άδικο μετά τα όσα πέρασε αυτός ο άνθρωπος και η ζωή του να έληξε έτσι άδοξα. Δεν υπάρχει θετική πλευρά σε αυτή την ιστορία, αλλά ίσως κάτι που μπορεί να σε παρηγορήσει είναι πως έτσι σώθηκε από τον πόνο που κουβάλαγε τόσα χρόνια. Τα πάντα είναι τόσο ρευστά και αβέβαια γιαυτό θα σε παρότρυνα να ζήσεις όσα περισσότερα πράγματα μπορείς ίσως και για χάρη του εν μέρει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s