Η δική μου ΕΡΤ

Προαύλιο (μερική θέα)

Προαύλιο (μερική θέα)

Σήμερα το πρωί βρέθηκα ως απεργός για συμπαράσταση έξω από το κτίριο της ΕΡΤ. Είχα λοιπόν την τύχη να μπω με φίλους μέσα στο κτίριο επειδή σύζυγος συναδέλφου δουλεύει εεεε δούλευε εκεί, η οποία ανέλαβε να μας ξεναγήσει.

IMG_20130613_123417

Στους δυο πρώτους ορόφους όπου είδαμε το εσωτερικό κι είδαμε την όμορφη θέα της γεμάτης από αλληλέγγυους  Μεσογείων από ψηλά.

IMG_20130613_130340

Μετά από λίγο η Μ. ανέλαβε να μας ξεναγήσει  στον όροφο της ραδιοφωνίας.Στους διαδρόμους ανάμεσα στα στούντιο  με τις φωτογραφίες από ηθοποιούς να παίζουν στο θέατρο της Δευτέρας , ορχήστρες σε στούντιο άρχισα να νιώθω κάπως περίεργα, ένιωσα ένα δέος. Ήθελα να μείνω να χαζεύω με την ησυχία μου με τις ώρες.

IMG_20130613_125754IMG_20130613_125801

Όταν περάσαμε έξω από τα στούντιο του δεύτερου προγράμματος με έπιασε ένα βουβό παράπονο και ήμουν έτοιμη να βάλω τα κλάματα. Καθώς συνεχίζαμε να γυρίζουμε στους διαδρόμους άρχισα να τους εξηγώ την αιτία, τι σήμαινε για μένα η Ερτ όταν ήμουν παιδί και αργότερα.

IMG_20130613_130421

Στο σπίτι μας όταν ήμουν παιδί είχαμε δυο ραδιόφωνα παλιά και διαρκώς ήταν ανοιχτά.  Το ένα το είχε ο μπαμπάς μου στο κομοδίνο του πάντα.   Σ΄αυτό άκουγε τη λειτουργία κάθε Κυριακή πρωί την ώρα που ξυριζότανε, έψελνε κι ενδιάμεσα έβριζε το παπαδαριό. Κάθε μεσημέρι τους αγώνες  και τότε έπρεπε να κάνουμε ησυχία. Θυμάμαι πως απορούσα με το πόσο γρήγορα μιλούσανε οι εκφωνητές.

IMG_20130613_130434

Όμως πιο πολύ ραδιόφωνο σήμαινε κάθε απόγευμα 6-7 στο δεύτερο πρόγραμμα  τα τραγούδια της παρέας, κάθε Δευτέρα βράδυ το θέατρο της Δευτέρας, η εκπομπή του Γιάννη Πετρίδη, που μαθαίναμε τα νέα συγκροτήματα και τραγούδια. Τηλεόραση τότε είχαν ελάχιστοι κι ούτε μας συγκινούσε σαν οικογένεια.

IMG_20130613_130646

Αργότερα που αποκτήσαμε  θυμάμαι κυρίως τις διασκευές κλασσικών βιβλίων και πόσα μ’ έκανε να θέλω να τα διαβάσω μεγαλώνοντας: Γαλήνη,  Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, Οι έμποροι των εθνών, Λωξάντρα κ.ά.. Ναι, υπήρχε κι η ΥΕΝΕΔ που έπασχε από  αφόρητη στρατοκαυλίαση και αναμάσηση προγονοπληκτικών θεωριών , η μέγιστη βλακεία του Φώσκολου, το Να η ευκαιρία  αλλά υπήρχαν και τα ντοκιμαντέρ του Κουστώ, υπήρχε η κλασσική μουσική κάθε Κυριακή πρωί, οι παραστάσεις μπαλέτου, ο  Μπακογιαννόπουλος που προλόγιζε σπουδαίες ταινίες,  τα σίριαλ «Εκείνος κι Εκείνος» και  τα «Λαυρεωτικά»,  το «Μονόγραμμα», το «Πανόραμα του αιώνα» και το «Παρασκήνιο».

IMG_20130613_131106

Υπήρχε το Τρίτο πρόγραμμα κι ο Μάνος Χατζιδάκις αργότερα.

IMG_20130613_131137IMG_20130613_131143

Όταν άρχισα το 94 να περιδιαβαίνω τα δυσπρόσιτα χωριά της Πελοποννήσου για να διδάσκω το ραδιόφωνο της Ερτ ήταν  η όαση στο καρακατσουλιό και τα σκυλοδημοτικολαϊκοποπ που δέσποζε στους τοπικούς σταθμούς. Χάρη σ’ αυτό δεν ένιωθα ξεκομμένη από τον κόσμο. Όταν δε αργότερα έμεινα μια δεκαετία στην επαρχία, ήταν σανίδα σωτηρίας .

IMG_20130613_131314IMG_20130613_131323

Κατεβαίνοντας στο ισόγειο είδαμε μνημειακά κομμάτια σε προθήκες από τα πρώτα χρόνια της ΕΡΤ και σε μια γωνία το πιάνο του Μάνου καλυμμένο και δίπλα το βινύλιο με τη μουσική για το παραμύθι δίχως όνομα. Με πλημμύρισε η συγκίνηση.

IMG_20130613_131221IMG_20130613_131255

Αυτό για μένα είναι η Ερτ όπως για τον Ά..( τον παλιό μου μαθητή) η Ορχήστρα νέων μουσικών, γι άλλους τα μουσικά σύνολα της Ερτ, για τη Μ, που απολύθηκε το δεύτερο σπίτι της αφού δούλευε εκεί 25 χρόνια από όταν φοιτήτρια με συμβάσεις δίμηνες και τρίμηνες κλπ

IMG_20130613_131129IMG_20130613_131232

Πριν 2 χρόνια σε μια κουβέντα όπου γνωστός νεοφιλελές στο τουίτερ -πρώην πασοκικό καθίκι που έφαγε χοντρά από οργανισμό επί Αν-νούλας και μετά την είδε εντεπρινέρ- έκραζε την ΕΡΤ,  μου είπε: «Εσείς που θέλετε δημόσια την Ερτ να χαίρεστε την κατάντια της.» Του απάντησα θυμάμαι πως η κατάντια της (εκπομπές με Μπίλιω, Σπ.Παπαδόπουλο κλπ)  είναι δικό τους έργο, των πασοκονεοδημοκρατικών κυβερνήσεων και να τους λουστούν αυτοί, γιατί αυτή είναι η αισθητική τους. Εμείς, οι αριστεροί κι άλλοι  αναρχοάπλυτοι τη θέλουμε δημόσια, πολυφωνική κι όχι φερέφωνο κυβερνητικής πολιτικής , φορέα κουλτούρας όχι σαβούρας. Το πιστεύω ακόμα.

Υ.γ. Οι φωτογραφίες  είναι από το κινητό , γι αυτό όχι τόσο καλές.

Advertisements

14 thoughts on “Η δική μου ΕΡΤ

  1. evivoulgaraki

    Τι όμορφο, Σταυρούλα! Πόσα μας θυμίζεις… Μακάρι να γίνει η αρχή. Και για να είναι δημόσια η τηλεόραση, αυτή η ξαφνική έξαρση πρέπει να γίνει έρωτας και σχέση διαρκείας. Ο έρωτας και η επανάσταση έχουν κόπο. Και τα μανίκια είναι σηκωμένα. Η ακόμα επιστρατευμένη…

    1. Stavrula Συντάκτης

      Εύη, λειτούργησα εντελώς συγκινησιακά. Μακάρι ! Όσο ήμουν κούστηκε στο μικρόφωνο πως στείλατε μήνυμα συμπαράστασης (ο εκδ.οίκος σας).

  2. tram21

    Συγκινητική αναδρομή και περιγραφή!
    Έχω την αίσθηση ότι βγήκε στην επιφάνεια πολλή και δυσβάσταχτη ασχήμια τις τελευταίες μέρες, αλλά κάπου εκεί έξω υπάρχει πάθος κι ελπίδα για κάτι καλύτερο, απ’ αυτό που ζούμε!

  3. Δήμητρα

    Το ίδιο ένιωσα και εγώ πριν μερικά χρόνια είχε γίνει μια έκθεση για την «Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση» στο Ζάππειο όπου υπήρχαν παλιά μηχανήματα εκπομπών σαν κι αυτό που ανεβάσατε, φωτογραφίες από ηθοποιούς όταν έγραφαν στο studio για το «Θέατρο της Δευτέρας» και πολλά άλλα… Πως να το κάνουμε, η ΕΡΤ είναι ιστορία…

  4. Αγαδίρ

    Ταυτιστηκα σχεδόν σε Όλα με το συναίσθημα σου αλλα πιο πολυ με τα δυσπροσιτα χωριά της Πελοποννήσου! Ελπίζω να μην εννοείς τα Τροπαια Αρκαδίας!
    Δεν ξέρω τι να πω με όσα συμβαίνουν πια. Βουβαμαρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s