Κήπος ζεν

Παλιότερη φωτο από το αραξοβόλι

Παλιότερη φωτο από το αραξοβόλι

Στο γνώριμό μου αραξοβόλι Κυριακή πρωί. Κάθομαι στο σημείο μου και κοιτάω ανατολικά, εκεί που οι ακτές της Αττικής και της Κούλουρης συγκλίνουν, ενώ στο βάθος φαίνεται να ενώνονται και διακρίνονται αχνά δυο τρεις γερανοί, μάλλον στο Πέραμα. Αυτό είναι το σημείο που εστιάζω συνήθως το βλέμμα μου. Δεξιά κι αριστερά φαίνονται αραγμένα καράβια ανοιχτά, κάποια κοντά στο Σκαραμαγκά και στο λιμάνι μας.

Καθώς μαγεύομαι από τις ακτίνες που σαν χρυσή βροχή στραφταλίζουνε στην επιφάνεια και τον καθησυχαστικό ήχο της θάλασσας (που μου ψιθυρίζει σύντομα, σύντομα, δεν αργεί) παρατηρώ στο βάθος κάτι που νομίζω πως βλέπω πρώτη φορά. Μοιάζει με σιδερένια δοκό, ίσως είναι εξέδρα ή ποιος ξέρει τι άλλο. Προσπαθώ να φανταστώ πιθανές χρήσεις της και φτιάχνω διάφορα απίθανα σενάρια .

Αρκετά μέτρα πιο μπροστά απ΄τη “δοκό” είναι μια βάρκα με δυο ανθρώπους μέσα. Μοιάζουν με φιγούρες από θέατρο σκιών καθώς είναι πίσω τους ο ήλιος διαγράφονται μόνο τα περιγράμματά τους. Προσπαθώ να μαντέψω σε ποιο “έργο” τους θεατής είμαι.

Αν ήμουν μινιμαλίστρια στην έκφρασή μου το ποστ θα ΄ταν μόνο αυτή η φράση:

Η μεταβαλλόμενη μορφή της θάλασσας είναι ο δικός μου κήπος ζεν.

Advertisements

8 thoughts on “Κήπος ζεν

  1. Epicuros

    Πολύ γαλήνια η φωτό και η αίσθηση που αποπνέει. Αν και στο βάθος τα σύννεφα σηματοδοτούν μιά αβεβαιότητα… Αν φαινόταν και η σιλουέτα της βάρκας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s