Μαγιάτικα

Γλυσίνα

Πάνω δεξιά το μαύρο σημάδι είναι ένας μπάμπουρας

Αμαρυλλίδα ή Ιππίαστρον

Το αυτό κι ολίγη απ΄την πίσω βεράντα μας

Χιονιά (θάμνος), ανήκει στις ορτανσίες

Κάλα

Λίγα λουλούδια να καλοπιάσουμε την άνοιξη  και την καινούρια βδομάδα.

Advertisements

36 thoughts on “Μαγιάτικα

    1. renata Συντάκτης

      Να γράψεις, γιατί χρωστάς και σε προπροηγούμενο ποστ. Ορίστε μας.

      Γκουγκλίζοντας έμαθα την ιστορία της Αμαρυλλίδας. Καθόλου έτσι δεν είναι.

      «Σύμφωνα με τους κλασικούς ποιητές Θεόκριτο, Οβίδιο και Βιργίλιο, η Αμαρυλλίδα ήταν μια βοσκοπούλα. Μια παρθένα νύμφη, συνεσταλμένη και ντροπαλή αλλά και σκληροτράχηλη. Ερωτεύτηκε σφοδρά τον Αλταίονα, ένα βοσκό με παγωμένη καρδιά, αλλά τόσο όμορφο όσο ο Απόλλωνας και τόσο δυνατό όσο ο Ηρακλής, και αποφάσισε να είναι αληθινή μόνο γι’ αυτόν χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες. Ο Αλταίων ασυγκίνητος από τη γοητεία της, είχε μοναδική επιθυμία να του προσφερόταν ένα λουλούδι που να μην υπήρχε ποτέ στον κόσμο. Η Αμαρυλλίδα συμβουλεύτηκε το μαντείο των Δελφών και της είπαν να τρυπήσει την καρδιά της με ένα χρυσό τόξο μπροστά στην πόρτα του Αλταίονα. Το έκανε αυτό, φορώντας ένα κατάλευκο φόρεμα, για τριάντα συνεχόμενα βράδια, ρίχνοντας το αίμα της. Ο βοσκός τελικά άνοιξε την πόρτα του και είδε ένα λουλούδι με βαθυκόκιννα πέταλα, που είχε βαφτεί από το αίμα της καρδιάς της Αμαρυλλίδας.

    1. renata Συντάκτης

      Silent, σε τσάκωσα απρόσεχτο. (tag: ο κήπος μας, σε φωτο:ολίγη απ΄την πίσω αυλή μας)

      Ποιος μούργος; Τι είναι ο μούργος μπροστά μας;ΤΙΠΟΤΑ! 😉

  1. Χαμένα Επεισόδια

    Μη μου πεις ότι βγαίνοντας έξω από το σπίτι σου βλέπεις αυτά τα χρώματα…? Θα ζηλέψω φρικτά. Εντωμεταξύ οι ορτανσίες είναι οι αγαπημένες μου (και οι μπούμπουρες ο εφιάλτης μου). 🙂

    ΥΓ: όποτε βλέπω εικόνες με λουλούδια μου έρχεται στο μυαλό αυτό:

    1. renata Συντάκτης

      Γιώργο, ναι. Είναι η πίσω αυλή μας. Μένουμε σε μονοκατοικία στην άκρη της πόλης κοντά στη Χαλυβουργική. Αν δεις 3 ποστ πιο κάτω έχω κι άλλα.

      Τι όμορφο κι αισιόδοξο τραγούδι!! Σ΄ευχαριστώ πολύ!

      Ορτανσίες, γαρδένιες και καμέλιες είναι τα δικά μου. 😉

    1. renata Συντάκτης

      Τσλαπετεινέ, η φροντίδα είναι όλη της μητέρας μου και μόνο. Εγώ μόνο φωτογράφισα! 🙂

      Απάντησα έτσι, γιατί δεν δείχνει ο μύθος υπεροψία, όπως λέει ο Γιώργος, αλλά πως «αποφάσισε να είναι αληθινή μόνο γι’ αυτόν χωρίς να νοιάζεται για τις συνέπειες». 🙂

  2. tourne sta nisia

    τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας έχεις στο σπίτι σου συναδέλφι?

    Υ.γ όμορφες είναι και οι μαγιάτικες νύχτες που γεμίζει ο κόσμος πυγολαμπίδες (κωλοφωτιές στο λαϊκότερο)

    1. renata Συντάκτης

      Συναδέρφι, έργα της μάνας είναι. Σ΄αυτήν την κρεβατίνα όσο ζούσε ο μπαμπάς μου κρέμονταν τσαμπιά σταφύλι φράουλα. Τώρα τσαμπιά γλυσίνας. Καλά είναι. Εγώ δεν ανακατεύομαι.

      Κατέβηκες και δε σφύριξες βρε! Σε χάσαμε. Ρίξε καμιά φωτο ντε. 😉

  3. Riski

    Θαύμα τα λουλούδια, δε λέω, αλλά εγώ, εκείνον τον μπάμπουρα, θα τον ήθελα σε μια πιο κοντινή πόζα. Η φωτο αυτή τον αδικεί. 🙂

    1. renata Συντάκτης

      Ρίσκι, ένα τέταρτο με στριφογύριζε και περίμενα υπομονετικά, αλλά ήταν μεγάλη βεντέτα και δεν καθόταν πάνω από 1″ στο ίδιο μέρος. Τα παράπονά σου σ΄αυτόν. 😛

  4. Ιφιμέδεια

    Υπέροχες φωτογραφίες. Να χαίρεστε αυτή τη θαυμάσια ανθοφορία!

    Αχ, πρέπει να σπεύσω να πάρω γλυσίνα που δεν έχω και να την πείσω να μεγαλώσει στη γλάστρα 🙂

    1. renata Συντάκτης

      Ιφιμέδεια σ΄ευχαριστώ. Η γλυσίνα δεν έχει πια, ήταν της προηγούμενης βδομάδας φωτογραφία. Εξαιρετική επιλογή. Θα ρίξεις μια πέργκολα δίπλα της και θα την παραπλανήσεις 😉

  5. katabran

    εδώ έχουμε ψοφήσει στο κρύο και η ανθοφορία θα πάει πίσω λένε καμμιά δεκαπενταριά μέρες…δε βαριέσαι, μια γλάστρα έχω, και είναι βασιλικούλης!
    καλοπιάστε εσείς την άνοιξη και χαίρομαι με τη χαρά σας!

    1. renata Συντάκτης

      Katabran, κι εδώ δεν κάνει πολύ ζέστη. Τώρα συννέφιασε κιόλας.
      Ο βασιλικός δεν είναι καθόλου για καταφρόνια, τον είπες «φυτό του χαδιού» κι έχεις δίκιο. Η αδυναμία του μπαμπά μου ήταν ο πλατύφυλλος. Πάντα τον χάιδευε, έκοβε μια κορφή και την έβαζε πίσω απ΄τ’ αυτί να τη μυρίζει. 😉

  6. αγκνιρα

    Αα, χαιρομαι που το μπλε το ονομάζεις και συ γλισίνα (έτσι το ξέρω και γω). Γιατί πρόσφατα που το ανέφερα με κοίταξαν περίεργα (στην Ελλάδα) και με ρώτησαν: Τι είναι αυτό; Τελικά το βρήκαμε και μου είπαν ότι το ονομάζουν «γουστερίτσα».
    Στην Πελοπόννησο ήταν.
    Ανάποδα πράγματα με τον καιρό φέτος, και σε σας και σε μας…

    1. renata Συντάκτης

      Αγκνίρα, δεν το έχω ακούσει έτσι. Πρώτη φορά το είδα σε φυτώριο και μου το είπαν έτσι.
      Αναμενόμενο στα χάλια που φτάσαμε το περιβάλλον. 😐

    1. renata Συντάκτης

      Αλεπού μου, δεν είσαι καθόλου κουραστική. Όλη η φροντίδα είναι της κυρ-Λένης. Εγώ μόνο τα φωτογραφίζω και ποτίζω όταν λείπει. 🙂

  7. Νατάσα

    Καλημέρα. φιλενάδα!!!! Ψάχνοντας στο γούγλη να δείξω τα παιδιά μου τη γλισίνα, τι χαρά, έπεσα πάνω στο μπλογκ σου που έχει τις ωραιότερες φωτογραφίες! Σ’ευχαριστούμε πολύ!!!!!!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s