Πρώτο σκίρτημα

stranded memories

Η Μαρίνα με προσκάλεσε να γράψω για τον πρώτο μου παιδικό έρωτα. Διαβάζοντας το νοσταλγικό ποστ της  αυτό που με κέρδισε ήταν  η περιγραφή της γειτονιάς και όσα δεν υπάρχουν πια.

Θυμήθηκα  πως το πρώτο σκίρτημα δεν αφορούσε κανένα αγόρι της γειτονιάς, αν και ήταν πολυπληθής ο αριθμός τους. Ήταν αδέρφια των φιλενάδων μας και βλέπαμε τους μικρότερους σαν ενοχλητικά πλάσματα και τους μεγαλύτερους ως  περιστασιακούς συμμάχους ή αντιπάλους στο παιχνίδι.

Πρέπει να ήμουν στην Ε’ δημοτικού, όταν μου τράβηξε το ενδιαφέρον ο καινούριος συμμαθητής, που φάνταζε φερμένος από άλλο πλανήτη. Σχεδόν όλοι οι μαθητές είμαστε παιδιά εργατών, εσωτερικών μεταναστών από διάφορα μέρη της Ελλάδας, με οικονομική στενότητα, που γινόταν εμφανής απ΄τις ποδιές ως τα μολύβια.

Φοιτούσε μέχρι τότε στο θεωρούμενο ως το καλύτερο δημοτικό της πόλης από μεσοαστική οικογένεια, καλοαναθρεμμένος αλλά αμελέστατος μαθητής, κοινώς στόκος. Έχοντας μείνει στην ίδια τάξη, η μαμά του-εκ των παλιότερων οικογενειών- μην αντέχοντας το σούσουρο, τον έφερε στο δικό μας. Ούσα η πιο επιμελής -φύτουλας κανονικότατος 😛 – μου τον ανέθεσε ο δάσκαλος  να τον βοηθώ κι επιτηρώ. Πιστεύω πως πέρα απ΄την όποια γοητεία του καινούριου, κυρίως με ξετρέλαναν τα σχολικά του είδη (μολύβια Φάμπερ πράσινα, τετράδια Πάλλη με τις τελείες και το ωραίο εξώφυλλο, ο πρώτος Πάρκερ στιλό που έβλεπα κλπ) και η ευγένειά του.

Είχε γίνει όμως το μήλον της έριδος για πολλές συμμαθήτριές μου και θυμάμαι πως το ΄παιζε ωραίος. Κάποια γειτόνισσά μου μάλιστα αντιδρούσε υπερβολικά στα διαλείμματα, όποτε πλησίαζε άλλη (τον πλάκωνε στο ξύλο). Εγώ τον αντιμετώπιζα όπως όλους, σταθερή ως βράχος γιατί δε μου άρεσε το επηρμένο του ύφος. Όταν δε μια φορά καυχήθηκε πως είναι καλύτερος από μας, λόγω οικογένειας, τον άφησα να πιάσει επανειλημμένα πάτο στα μαθηματικά και γραμματική μέχρι να ζητήσει συγγνώμη (η εκδίκηση του Ζορό 😉 ) .

Πέρασε την τάξη και την επόμενη χρονιά έφυγε γι άλλο σχολείο. Τον ξανασυνάντησα στο Γυμνάσιο -καραψωνάρα του κερατά πλέον- όπου μετά την αποτυχία του πρώτου τριμήνου (ένα με το χώμα!)  την έκανε εκτάκτως για ιδιωτικό ξανά, για να περνάει τις τάξεις.

Τον βλέπω καμιά φορά, αφού μπήκε με τα χίλια ζόρια ως ειδικότητα στην Α/θμια και γελάω.

Υ.Γ. Η πρόσκληση είναι ανοιχτή για όποιον θέλει να παίξει.

Advertisements

19 thoughts on “Πρώτο σκίρτημα

  1. Marina

    Μα πάρα πολύ μου άρεσε η πυγμή σου ..και στον έρωτα.. Καλά του έκανες του ψωρο..ωραίου..αντί να κάτσει να εκτιμήσει. Πολύ γέλασα με τα καψόνια πάντως

  2. alepou

    Καλά του έκανες του βλακάμπουρα! 🙂
    Ελπίζω να μην κατήντησε κομπλεξάκιας. Συνήθως έτσι γίνεται μ’ αυτά τα καταπιεσμένα απ’ τις μαμάδες παιδιά .

  3. renata Συντάκτης

    Θαλασσινή μου 😀
    Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση εννοούσα. Ματς!

    Μαρίνα, μου την έσπασε ο ηλίθιος!!Και πρώτα απ’ όλα το δίκιο. 😉

    Αλεπού μου, τέτοιος ακριβώς έγινε. Είχε μακροχρόνιο δεσμό με φίλη της αδερφής μου και τον διέλυσε λόγω της μαμάς!!

  4. tsalapeteinos

    Αχά, ώστε έπεσες κι εσύ θύμα της… σκοτεινής γοητείας της μπουρζουαζίας. Και όχι μόνο αυτό, δεν κατάφερες να τον κάνεις καν αποστάτη της τάξης του! Θέλω να πιστεύω πως μεγαλώνοντας, με την εμπειρία και τη διαφώτιση τα κατάφερες καλύτερα 😉

  5. renata Συντάκτης

    Τσαλ, προσωρινά μόνο. Απεταξάμην τον πειρασμό έκτοτε. 😛 😀
    Την εφαρμόζω καλύτερα πλέον πολλαπλώς.Μόνο που φτιάχνω μελλοντικούς αντιρρησίες κι αμφισβητίες είναι αρκετό. 😉

    Θαλασσινή μου, πού να ξέρεις τα δικά μας? Ηλίθια, δεν είσαι! Σμουτς!

    Γοργονίτσα μου, ακολούθησε τη δουλειά της μαμάς του.

  6. Aura Voluptas

    Sorry, αλλά εσύ παιδί μου πολύ βασανίζεις τον άλλον όταν ερωτεύεσαι ! Τί τράβηξε το καημένο το αγοράκι επειδή ήταν ψώνιο … χααααααα !!!!
    😛

    Υ.Γ. Και συγχαρητήρια για την κυριακάτικη δημοσίευση . Μπράβο, έτσι πρέπει στα όμορφα μπλογκς όπως το δικό σου Ρενάτα μου ! 😉

  7. renata Συντάκτης

    Φαβίτσα, δεν έχουν περάσει και τόοοοσα χρόνια, ίσως γι αυτό. 🙂 Σμουτς!

    Συνάδελφε, πού να ΄ξερα. Για πες μας στο μπλογκ σου σχετικά! 🙂

  8. χαρη

    Τι ωραία ιστορία ήταν αυτή Ρενάτα! (επαγγελματικά μιλώντας 😛 )
    (Στο αθ/μία την πάτησα κι εγώ)
    Εμένα μ’ άρεσαν οι αληταρίες – από μικρή – άλλη δυστυχία αυτή!
    Άσε και δεν είμαι σε φόρμα…
    φιλάκια
    😉

  9. renata Συντάκτης

    Χάρη, σ’ ευχαριστώ! 🙂 Το κακό δεν είναι να είναι ο άλλος αλήτης, που ΄ναι και ξεκάθαρο απ΄την αρχή, αλλά να είναι καμουφλαρισμένος αλήτης, που ΄ναι χειρότερο! 😉 Φιλιάά

  10. renata Συντάκτης

    Κροτάκι μου, που σε πεθυμήσαμε, έγινε μουσικός. Τον είδα προχτές που ψηφίζαμε στη Γενική μας συνέλευση. Έχεις μέιλ.

  11. Liakada

    Καλά του εκανες Ρενατάκι! Αυτός , «έχασε»! Οι καμουφλαρισμένοι αλήτες είναι χειρότερο είδος από τους εμφανείς!
    Παρ όλα αυτά , πολύ όμορφη και τρυφερή η ανάρτηση σου !
    Καλό μήνα να έχεις και ..ότι επιθυμείς …
    Φιλάκια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s