23/2

Ο καιρός, εδώ, δε μετράει, ένας χρόνος δε λογαριάζεται, δέκα χρόνια είναι ένα τίποτα. Καλλιτέχνης θα πει : να μη μετράς, να μη λογαριάζεις, να ψηλώνεις όπως το δέντρο, που δε βιάζει το χυμό του, που αδείλιαστο αψηφάει τις  ανοιξιάτικες μπόρες, να μη φοβάται μη δεν έρθει το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι έρχεται. Έρχεται για κείνους που ξέρουν να προσμένουν, ξένοιαστοι και γαλήνιοι σα να ΄χανε μπροστά τους την αιωνιότητα. Κάθε μέρα που ΄ρχεται και που φεύγει μου φέρνει αυτή τη διδαχή-διδαχή πληρωμένη με πόνους, που τους χρωστώ, ωστόσο, χάρη: Υ π ο μ ο ν ή, αυτό είναι το μεγάλο μυστικό.

Rainer Maria Rilke «Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή», Ίκαρος,  σ.34-35

Ένα απ΄τα βιβλία που μου » γυάλισαν»στο παζάρι κι ήθελα πάντα να το έχω στη βιβλιοθήκη μου. Σ΄αυτό το απόσπασμα «κόλλησα». Θυμήθηκα τα λόγια του Ε.Γονατά περί χρόνου και καλλιτέχνη.

Υ.Γ. Οι δικοί μου «καλλιτέχνες» προχωρούν τα πήλινα σκεύη τους . Όταν ολοκληρωθούν θα τα παρουσιάσω.Μια ίωση με τριγυρίζει , αλλά της κρύβομαι προς το παρόν .  😛  Καλή βδομάδα. 🙂

Advertisements

14 thoughts on “23/2

  1. αγκνιρα

    Τι έλεγε ο Μόρισον από τους Ντοορς; I want the world and I want it now! 😀 Φοβάμαι ότι δεν θα συμφωνήσω μαζί σου Ρενάτα! Μια ζωή την έχουμε, πόσο υπομονή να κάνουμε ακόμα;
    Κάτι ενδιάμεσο θα ήταν σίγουρα το καλύτερο…
    Περιμένω και γω με ανυπομονησία τα προιστορικά έργα τέχνης! 😉
    Φτου φτου φτου να μην σε βρει η ίωση 🙂

  2. renata Συντάκτης

    Κροτάκι μου, έχω φωτογραφίσει ως τώρα τα δυο στάδια. Όταν τα βάψουμε θα τα δείτε. 🙂

    Αγκνίρα, υπομονή χρειάζεται ο καλλιτέχνης κατά Ρίλκε. Εγώ πάλι εκτός δουλειάς δεν φημίζομαι γι αυτήν. 😉 Μην τα περιμένετε εντελώς προϊστορικά. Απλά παιδικά. 😉

  3. lemon

    Ξέρεις τι σκέφτηκα διαβάζοντας το παραπάνω (υπέροχο) απόσπασμα? Όταν καταφέρεις να είσαι ξέγνοιαστος και γαλήνιος, σα νάχεις μπροστά σου την αιωνιότητα, ε τότε, το καλοκαίρι θα έχει ήδη έρθει, θα το έχεις φέρει απο μόνος σου, μέσα σου.
    Μόνο που, στα λόγια είναι πιο εύκολα αυτά, στο να τα λές, να τα διαβάζεις και να τα θαυμάζεις. Στην πράξη ζοριζόμαστε λίγο, εεε?
    :))

  4. renata Συντάκτης

    Μπερδεμενάκι μου, δεν πιστεύω να έχεις κι εσύ πολύ υψηλές προσδοκίες? Ευτυχώς που δεν το ξέρουν οι καλλιτέχνες, να μου πιεστούν. 😆 😆

    Λεμονάκι μου, μ΄αυτή την οπτική γωνία έχεις δίκιο. Πάντα μας ζορίσει η πράξη, η άτιμη. 😉

  5. renata Συντάκτης

    Θεώρημα, ναι. 🙂
    Την ώρα που το διάβασα σκέφτηκα πως δεν είχε τόση σημασία το όνομα , όσο ο κοινός παρονομαστής με το πνεύμα του ποστ.(η κατάσταση)
    Μίλτος ruleeeez, που λέει κι η Κροτ. 😉

    Ελισσώ μου, να το διαβάσεις και να μου πεις. Δεν μπορώ να πω πως με βρίσκουν όλα του σύμφωνη, αλλά είναι πάντα ενδιαφέρον να βλέπεις την αισθητική προσέγγιση ενός συγγραφέα στα «δικά» του θέματα. 🙂

  6. Aura Voluptas

    Όσο κι αν αγανακτούμε και αισθανόμαστε ότι δεν πάει άλλο, κακά τα ψέματα, αυτή είναι η μόνη λύση .Η υπομονή . Αρκεί να μην την πάρουμε με την » κακή έννοια » και γίνουμε παθητικοί και αδρανείς .

    Εμένα πάντως μου έδωσε ξανά ελπίδες, μου έκανε καλό . Γιατί είμαι με σπασμένο νευρικό σύστημα αυτόν τον καιρό .

    Κατάλαβα επίσης ότι με το » καλοκαίρι » του καλλιτέχνη ο Ρίλκε εννοεί την έμπνευση που ίσως αργεί να έρθει, τη δημιουργία ?

    Σίγουρα όμως οι μικροί σου καλλιτέχνες θα είναι πολύ ανυπόμονοι για το αποτέλεσμα της προσπάθειας τους, ό,τι κι αν λέει ο κύριος Ρίλκε . 😉

    Να σε προσέχεις !

  7. Liakada

    Συμπτωση? Μόλις χτες συζήταγα με μια φίλη για το τι να πάρω που έχω ξεμείνει από βιβλίο! Θα προσπαθήσω να πάρω αυτό ( παρ όλο που είχα κάποιο άλλο υπόψη μου) ! Ξελογιάστρα!
    Φιλιά και καλό ΠΣΚ
    ΚΑλά Κούλουμα!!!

  8. renata Συντάκτης

    Άουρα, κι εγώ πιστεύω πως όταν κάτι δε γίνεται όταν το θες τόσο, η διάψευση των προσδοκιών ,των επιθυμιών σε «βαραίνει». Είναι αναγκαία η υπομονή, με την καλή έννοια. 🙂
    Όσο για τους καλλιτέχνες μου χτες που είχαμε δυο ώρες Ευέλικτη ζώνη και κάναμε αποκριάτικες ζωγραφιές και κατασκευές, με ρώτησαν:»Μα , κυρία, δυο ολόκληρες ώρες? Γιατί να μην τελειώσουμε τα πήλινά μας? »
    Σήμερα πάλι που είχαμε πάει σε ένα εικαστικό εργαστήρι, με άφησαν άφωνη με τη φαντασία και την καθαρή ματιά τους.

    Με το καλοκαίρι εννοεί αυτό περίπου, καθώς απαντά σε γράμματα ενός νέου που γράφει ποιήματα και του ζητά μέσα από γράμματα τη γνώμη του. Πως για να ‘ναι αληθινά τα ποιήματά του θα πρέπει πρώτα να σκεφτεί κατά πόσο του είναι απολύτως απαραίτητο να γράφει, ν΄αφουγκραστεί τις αλήθειες του και να μη βιαστεί ώσπου να τις μετουσιώσει σε ποιήματα που δε θα ΄ναι κούφια, κενόδοξα ή μιμητικά.
    Ο Γονατάς στην άποψή του στο τι ωθεί τον καλλιτέχνη: όχι η φιλοδοξία τόσο που τη θεωρεί σύμπτωμα των νιάτων, αλλά η ανάγκη προσωπικής έκφρασης και από ανθρώπους που έτσι καθησυχάζουν την ανησυχία τους, την ψυχή τους. Πως όλα αυτά έχουν γίνει με τεράστιους κόπους και ξενύχτια, μ’ εξευτελισμούς και θυσίες. Θέλει χρόνια για να γίνει, όπως τα δέντρα.

    Λιακάδα, αν θες μη μυθιστόρημα, γιατί όχι? Εγώ πάλι θα πάρω το βιβλίο του Βαγγέλη Μπέκα (v.m.barouak), που μου ΄χει εξάψει την περιέργεια. 🙂

    Καλό τριήμερο!

  9. Theorema

    Κρύψου και μη σκάσεις μύτη μέχρι να βεβαιωθείς πως έφυγε ο εχθρός! Μακριά από μας τέτοια πράγματα, ειδικά τώρα που αλλάξαμε εποχή, και το μόνο που αποζητάμε είναι χρώματα κι αρώματα στον έξω κόσμο!
    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s