Μνήμη

Η καρδιά μπορεί και γνωρίζει αλάνθαστα τα μέρη που κάποτε αγάπησε , τους τόπους της ψυχής,  τη μόνη πραγματική της πατρίδα.Εκεί βρίσκεται το σκοτεινό δάσος της μνήμης κι από καιρό σε καιρό, μυστικές πνοές ανασηκώνουν για λίγο από κατάχαμα τους τρυφερούς άλλοτε βλαστούς, τα θαλερά κάποτε φύλλα, που χωνεύονται αργά για να γίνουν κι αυτά με τη σειρά τους χώμα.
……………………………………………………………………………………………………………..
Καταγράφεις έπειτα τις πράξεις ή  τις παραλείψεις των προσώπων, διαπιστώνεις τις συνέπειες που  αυτές είχαν , αξιολογείς τελικώς τη σημασία τους.Και ας το έμαθες καλά με τον καιρό πως τα μόνα που αντέχουν στο χρόνο και στο τέλος δε χάνονται είναι  ένα ελάχιστο χάδι, ένα κρυφό δάκρυ, ένα σβησμένο χαμόγελο, που μένουν για πάντα αμάραντα.

Όλη την  προηγούμενη ημερολογιακή βδομάδα  δεν μπορούσα με τίποτε να συνέλθω και να συνηθίσω τη δουλειά σκεπτόμενη κι όσα συμβαίνουν γύρω, με αποτέλεσμα ένα τρομερό πονοκέφαλο με μικρά διαλείμματα,. Σήμερα η μέρα φάνηκε ανοιξιάτικη. Μέρα εφημερίας  και  ούτε το μισό καφέ δεν πρόλαβα  να πιω. Συνειδητοποίησα ξαφνιασμένη την ώρα που γύριζα πως χαμογελούσα. Έκανε λιακάδα μετά από τόσο κρύο και αμέσως ανέβηκε η διάθεση.

Διάβασα και μερικά βιβλία μισαρχινισμένα από κάποια Σ-κ που πλακώθηκαν απ΄τα καθημερινά διαβάσματα και τα΄χα μισοξεχάσει.  Σιγά σιγά τα τελειώνω και μπαίνουν ένα ένα στα  ράφια. Η στοίβα βέβαια ανανεώνεται, όσο κι αν λέω πως δε θα πάρω άλλο πριν την μηδενίσω. Με τον δανεισμό μεγαλώνει.  Πρώτη φορά μετά από καιρό που  διάβασα  ένα μονοκοπανιά.

Το απόσπασμα είναι  απ΄το βιβλίο «Διπλωμένα φτερά» του Γιάννη Ατζακά και το δανείστηκα απ΄τη Λέμον. Διαβάζοντάς το με πήγε πίσω σε παιδικούς χειμώνες στο χωριό και μνήμες οικείες,  ως ένα σημείο, ξεπήδησαν.Έτσι έγινε και στην έκθεση με φωτογραφίες του Λακαριέρ,  με τις εικόνες από χωριάτικα πανηγύρια που ζωντάνεψαν παιδικά καλοκαίρια και συγκινήθηκα. Είναι απίστευτα τα παιχνίδια της μνήμης.

Advertisements

16 thoughts on “Μνήμη

  1. confused

    Λέω τη Δευτέρα να πάω στο παζάρι βιβλίου στην Κλαυθμώνος. Εκεί να δεις στοίβες! Έχω μια ατέλειωτη λίστα με βιβλία που θέλω να διαβάσω.
    Καλό ΣΚ ζουζούνα 🙂

  2. renata Συντάκτης

    Φαραώνα μου, ομορφότερη δεν ξέρω ,αλλά καλύτερη σίγουρα! 😉
    Πραγματικό βάλσαμο.

    Θαλασσινή μου, δεν το ‘ξερα. Πολύ ενδιαφέρον!
    Θα πάω σίγουρα! Πέρσι βρήκα διαμαντάκια σε τιμές πολύ καλές ! 🙂
    Καλό Σ-Κ, βασίλισσα του σόπινγκ! 😀

  3. Aura Voluptas

    Πολύ όμορφο απόσπασμα !

    Και ελπιδοφόρος ο τρόπος που τελείωσε η εβδομάδα σου . Άντε και στα καλύτερα ! 🙂

    Κι εγώ ένα – ένα τα αδιάβαστα τα τελειώνω . Παρήγγειλα και άλλα τρία από έναν φίλο μου βιβλιοπώλη που τον στηρίζω και μετά συνειδητοποίησα ότι ξεκίνησε και το παζάρι ! Φτου κι απ’την αρχή … Αδύνατον να ξεμπλέξεις . Το παζάρι αξίζει πολύ, αν έχεις χρόνο να ψάξεις . Άρχισε σήμερα και τελειώνει στις 25 του μήνα . Φέτος πέρα από τα καλαθάκια έχουν και ολόκληρα καρότσια τύπου σούπερ μάρκετ ( ! ) για τους αχόρταγους ! Το πρωί που πέρασα από εκεί ήταν πολύ ήσυχα ( λόγω βροχής ) . ( Στο παζάρι είχα βρει και το Ο Χορευτής του Πάνω Πατώματος , αν το βρεις μην το αφήσεις . Και τον Ματοβαμμένο Μεσημβρινό του Μακ Κάρθυ εκεί τον πέτυχα ! )

    Καλό Σαββατοκύριακο, καλά να περάσεις και πάντα καλές αναγνώσεις γλυκιά μου Ρενάτα 🙂

  4. renata Συντάκτης

    Άουρα μου, ήταν στα πρώτα 2-3 κεφάλαια , τα εισαγωγικά. Γύριζα συχνά και τα ξαναδιάβαζα τ’ αποσπάσματα αυτά!
    Ελπίζω να προλάβω το επόμενο Σ-κ ,γιατί σήμερα είμαι λίγο άρρωστη και δεν ανέβηκα Αθήνα. Το πρώτο βιβλίο το ΄χω σημειώσει! Πέρσι με τσάντεεες γύρισα, παρ’ όλο το στριμωξίδι . 😉 Φιλιάάά

    Αλεπού μου, καλύτερα ψυχολογικά με κρυολόγημα σωματικά. Θα περάσει. 🙂 Βοήθησε και η παράσταση (Φωνές) που είδαμε.
    Μ΄άρεσε πολύ, γιατί βλέπει την Ελλάδα με τα μάτια όχι του τουρίστα, αλλά του ταξιδιώτη. Απ’ ό,τι διάβασα έμενε αρκετά σε κάποια νησιά. Είναι η εικόνα των ντόπιων όπως στις πρώτες ελληνικές ταινίες π.χ. , όπως στο κορίτσι με τα μαύρα και στη Μανταλένα. Αυθεντικοί άνθρωποι, αθωότητα και λατρεία στο ελληνικό φως από μεριάς του.

    Όταν βρέθηκα στις φωτογραφίες από πανηγύρια στην Αρκαδία , έμεινα άναυδη. Ασπρόμαυρες φωτογραφίες που ξύπνησαν αμυδρές πρώτες μνήμες . Φιλιάάά

  5. Liakada

    Υπέροχη φωτογραφία !!!
    και το ποίημα το ίδιο!
    » Η καρδιά μπορεί και γνωρίζει αλάνθαστα τα μέρη που κάποτε αγάπησε , τους τόπους της ψυχής, τη μόνη πραγματική της πατρίδα.Εκεί βρίσκεται το σκοτεινό δάσος της μνήμης κι από καιρό σε καιρό, μυστικές πνοές ανασηκώνουν για λίγο από κατάχαμα τους τρυφερούς άλλοτε βλαστούς, τα θαλερά κάποτε φύλλα, που χωνεύονται αργά για να γίνουν κι αυτά με τη σειρά τους χώμα.»
    το αντέγραψα στο λέω…
    Δεν μπόρεσα να κρατηθώ τόσο που μ άρεσε!
    Φιλιά Ρενατάκι μ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s