Μ’ αρέσει – Δε μ’ αρέσει

october2008

Καιρό έχω να γράψω κι είναι πολλά που έχω να μοιραστώ απ΄την φετινή σχολική καθημερινότητά μου.

Δε μ’ αρέσει που έχω 26 παιδιά στην τάξη, κυρίως για τις πρακτικές δυσκολίες που παρουσιάζονται.Μ’ αρέσει που΄ναι όμως καλά παιδάκια και δυο χρόνια τώρα έχουν μπει ήδη σε μια καλή σειρά, οπότε αυτό κάνει πιο εύκολο όσο γίνεται το μάθημα.

Δε μ’ αρέσει που βλέπω πως ξεχωρίζει η καινούρια μαθήτρια στη συμπεριφορά, όταν προσπαθεί να «ελέγξει» τους άλλους. Λέει πολλά για το οικογενειακό και το πρώην μαθητικό περιβάλλον της. Μ΄αρέσει που οι υπόλοιποι δείχνουν ανεπτυγμένη την αίσθηση του δικαίου.

Δε μ’ αρέσει η στάση του βαρύμαγκα εμπρός στους συναδέλφους και χέστη στους γονείς που δείχνει ο δ/ντής μας.Μ΄αρέσει όμως που τον πήρανε χαμπάρι όλοι και κατάντησε ανέκδοτο.

Δε μ΄αρέσει που  προσπαθεί να λειτουργήσει διαλυτικά, γιατί νιώθει ξένο σώμα. Μ΄αρέσει που επιτέλους!!! φέτος οι νέοι συνάδελφοι είναι συγκροτημένοι πρώτα ως προσωπικότητες και συνειδητοποιημένοι ως προς το ρόλο τους, αν και κάτω των 25.

Δε μ’ αρέσει η στάση της ξινομούρας που φέτος επειδή ανοίγει στο πεντάωρο το λουκέτο, έχει το θράσος να μας κάνει  και παρατηρήσεις, τη στιγμή που όλες τις χρονιές έτρωγε το μισό απ’ όλα τα διαλείμματα των παιδιών και έκανε τις μισές εφημερίες της. Μ΄αρέσει που διαπιστώνει συνεχώς πως εκτός απ΄την άλλη ξινομούρα κολλητή της, την έχουμε όλοι γραμμένη.

Δε μ ‘αρέσει που μ’ έπιασε ο λαιμός και εν συνεχεία εξελίχτηκε η λαρυγγίτιδα τη βδομάδα που περνούσαμε απ’ όλα τα σχολεία για τις εκλογές των αιρετών. Μ’ αρέσει που πολλοί συνάδελφοι αναγνώρισαν το ό,τι δεν κοπτόμαστε να εκλέξουμε δικό μας για να εξαργυρώνουμε ρουσφέτια  και για την καρέκλα, αλλά για να είμαστε δίπλα στο πλευρό τους και πήραμε την έδρα απ΄τους Δακίτες! Yeeeees!  😀

Μ’ αρέσει πολύύύ που φέτος είμαστε στην πτέρυγα ο πυρήνας της παρέας μας και είμαστε δίπλα στην αίθουσα μουσικής. Τις τελευταίες ώρες της Παρασκευής  αφήνω ανοιχτή την πόρτα και κάνω νόημα για ησυχία στα παιδιά κι απολαμβάνουμε τις μελωδίες. Μ’ αρέσει που στη γιορτή του Πολυτεχνείου θ΄ακουστούν «Τα παπαγαλάκια», » «Τα παιδιά κάτω στον κάμπο», » Τέσσερις στρατηγοί κινάν και παν» μαζί  με τ’ άλλα. Μ’ αρέσει που όλαα τα παιδιά περιμένουν μ’ ανυπομονησία την ώρα αυτή.  Δε μ’ αρέσει που  η ώρα της Μουσικής είναι μόνο 1 ώρα σ’ αντίθεση με τα Θρησκευτικά.

Δε μ’ αρέσει που μας έλιωσε ο ήλιος τόόόόσο καιρό. Μ’ αρέσει πολυύύ που επιτέλους σήμερα έκανε λίγο κρύο και το φχαριστήθηκα. Ήταν ευκαιρία να φορέσω και την καινούρια μωβ-λιλά μπλούζα. 😉

Πολλά μ’ αρέσουν φέτος τελικά στο σχολείο μας. Πιο πολύ μ΄αρέσει όμως που τα παλεύουμε όλα μαζί -με ελάχιστες εξαιρέσεις- χωρίς να παραιτούμαστε.  🙂

Advertisements

45 thoughts on “Μ’ αρέσει – Δε μ’ αρέσει

  1. Liakada

    Mου αρεσει που νιωθεις ετσι στη δουλεια σου …
    δεν μ αρέσει που η γριππη σου εξελιχτηκε σε λαρυγγιτιδα …
    δεν μ αρέσει που κι εγω περνω αντιβιωση!
    αρα μπορω να σ αφησω φιλι , δεν 8α κολλησεις! Εχεις! 🙂

  2. renata Συντάκτης

    Φιλενάδα, κι εμένα δε μ’ αρέσει που είστε μακριά. 😐 Μ’ αρέσει όμως πολύ που σε γνώρισα.Πάνε δυο χρόνια, αλλά νομίζω πως σας ήξερα από πάντα. 😀

    Λιακάδα, να σε προσέχεις, βρε!
    Κι εμένα μ’ αρέσει πολύ που νιώθω έτσι. 😉

    Μπερδεμενάκι μου, υπάρχουν αρκετοί/ές. Trust me! 😉 Απλά είναι πολλοί οι άλλοι, βρε. Φιλιαάάά

  3. sikofagos

    Μ΄αρεσει που γράφετε.
    Δε μ’ αρέσει που χετε καιρό να γράψετε. 🙂

    «Μου αρέσει που υπάρχουν ΔΑΣΚΑΛΕΣ σαν εσένα.
    Δε μου αρέσει που δεν υπάρχουν περισσότερες/οι.» Confused έφη

    Συμφωνώ απολύτως!!!

    Μου επιτρέπεις να εκταθώ (χμ, ή εκτεθώ;) λιγάκι στη φιλόξενη σελίδα σου;

    Πριν από δυο χρόνια, Χριστούγεννα, ταξίδευα προς την Κεφαλονιά. Δίπλα μου στο λεωφορείο του κτελ, καθόταν μια συνομήλικη κοπέλα, ήρεμη, απορροφημένη με το mp3 player της κι ένα βιβλίο. Ωραίος καιρός, ωραίο ταξίδι, διάβαζα ι εγώ. Ξαφνικά χτυπά το κινητό μου, ένας φίλος που ο γιος του πήγαινε πρώτη φορά σχολείο εκείνη τη χρονιά. Συζητήσαμε για τις συνθήκες, το δάσκαλο, τις εγκαταστάσεις, ήμουν όλο απορίες. Πρόσεξα πως η συνεπιβάτιδα μου μάλλον παρακολουθούσε διακριτικά. Μόλις έκλεισα στράφηκε προς εμέ και μου συστήθηκε «Είμαι δασκάλα» μου είπε «σε σχολείο του Πειραιά». Ξεκινήσαμε κουβέντα.
    Ευθυμος άνθρωπος, έξυπνα μάτια, χαιρόσουν που τέτοιους δάσκαλους έχουν τα μικρά στα πρώτα τους βήματα. Το σχολείο της ήταν δίπλα σε στέγη κακοποιημένων παιδιών, σε μάλλον υποβαθμισμένη γειτονιά. Υπέθεσα πως κάποια από τα παιδιά αυτά θα πήγαιναν στο σχολείο αυτό κι η δασκάλα το επιβεβαίωσε. Δύσκολες συνθήκες, σκέφτηκα, παιδικά τραυματα, που σίγουρα ο δάσκαλος θα αντιμετωπίσει, αλλά και τα άλλα παιδια της τάξης. «Έχει και παιδιά μεταναστών η τάξη σου» τη ρώτησα. Είχε. Άρα, ένας ακόμη βαθμός δυσκολίας, καθώς η ανομοιογενεια του τμήματος μεγάλωνε. «Αντιμετωπίζεις προβλήματα επικοινωνίας ή ακόμη κι ανυπακοής;» ρωτησα.
    Η απάντηση με σόκαρε. «Δεν μπορείς να φανταστεις. Μου πετάνε τούβλα!» είπε επι λέξει.»Έχουν τόσο επιθετική συμπεριφορά από αυτή την ηλικία;» ρώτησα εκπληκτος και με χαζό ύφος, πράγμα που πρέπει να καταφάνηκε καθώς η συνεπιβάτις μου χαμογέλασε ελαφρά και αποκρίθηκε «Α, δεν μπορείς να μαντέψεις τι ακούω σε αυτήν την τάξη!» «Α! αυτά τα τούβλα εννοείς;» απάντησα, αλλά -ένα παράξενο πράγμα- δε ήξερα αν ήταν προς το καλό ή όχι η διευκρίνηση. «Ναι, έχουν τις πιο αλλόκοτες ερωτήσεις και πάντα είναι ανικανοποίητα» ειπε » κι όταν πια μου παίρνουν το κεφάλι, ε, τους βάζω ταινίες στο βίντεο, υπάρχουν πολλές στις κυριακάτικες εφημερίδες, κι ηρεμούν» πρόσθεσε η εύθυμη συνταξιδιώτισσα μου. Ένιωθα άβολα (αλήθεια ήμουν απογοητευμένος), ήθελα αν γυρισω στο βιβλίο μου όσο πιο γρήγορα κι ευγενικά μπορούσα.

    Γι αυτό σας λέω, συμφωνώ και χαίρομαι και συγγνώμη για το «σεντόνισμα» και τι κρίμα που δεν συνταξίδευα μαζί σας. 🙂

    Υ.Γ. Έχω ένα πρόβλημα με τη σύνδεση και τα username σήμερα -δεν είμαι και γκατζετάκιας- κι αν εμφανίζομαι ως συκοφάγος, ωστόσο είμαι ο Lardigos (ύστερα από καιρό, ξανά εδώ).

  4. renata Συντάκτης

    Σιορ (κλεμμένο) Λάρδιγκε, πολύ χαίρομαι που σας βλέπω μετά από καιρό εδώ, κι ας μην επιβιβαστήκαμε σ’ εκείνο το λεωφορείο μαζί ή στο magic bus! 😀

    Τα παιδιά μου φέτος έχουν εντελώς απενοχοποιηθεί ως προς τα λάθη. Γιατί τους το λέω, πως είν’ η ευκαιρία να μάθουμε απ’ το λάθος. Κι εμείς βλέπουμε ταινίες εκπαιδευτικές,κυρίως όμως ως ανταμοιβή της καλής συμπεριφοράς.

    Τελευταία με τα νέους συναδέλφους σαστίζω, γιατί σκέφτομαι πως είναι η γενιά που πιέστηκε πολύ να μπει στα Παιδαγωγικά τμήματα, για να έχει σίγουρο διορισμό χωρίς να ‘ναι απαραίτητα αυτό που ήθελαν και χωρίς να ξέρουν τι χρέος μεγάλο πλέον και διαρκές αναλαμβάνουν.
    Σ΄αυτόν τον αγώνα οι γονείς τους ξέχασαν πολλά : να τα κοινωνικοποιήσουν , να τα κάνουν πιο συνειδητούς πολίτες και να τα μάθουν να μη σκύβουν τόσο εύκολα το κεφάλι.
    Σίγουρα δε σημαίνει πως όλοι οι παλιοί είναι άριστοι ή συνειδητοί στο τι πρότυπο προβάλλουν μέσα απ΄την προσωπικότητά τους μες στην τάξη.

    Βέβαια οφείλω να σας προειδοποιήσω πως όλα αυτά τα λέει μια αθεράπευτα ρομαντική , που παρ’όλες τις παραινέσεις των προϊσταμένων «είστε δημόσιοι υπάλληλοι κι όχι λειτουργοί» πιστεύει το αντίθετο.Ακόμα και πως μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο κι ας ξέρει πως την κατάληξη του Σεβάχ. 🙂

  5. sikofagos

    magic bus!!! Θεέ μου, πού το θυμήθηκες αυτό, κυρά μου; Χαχαχαχα! Τι μνήμη! Μα να μη σε χω δασκάλα να μου διδάξεις το Know how;!… 😆

    Y.Γ. Το νέο σας φθινοπωρινό αβατάρ έξοχο! (ήθελα καιρό να το πω…) Καλό βράδυ.

  6. stinathina

    Ένα μικρό ευχαριστώ.
    Υπάρχουν μέρες που όλα μοιάζουν δύσκολα. Κάποιες φορές αυτές οι μέρες κρατάν χρόνια. Κάποτε χάνεις και το χαμόγελο σου! Τότε κρίνεται αν πιστεύαμε όσα ωραία λέγαμε ή αν ήταν το εύκολο ποιήμα που δεν πήγαζε από πουθενά αλλά απλώς γέμιζε ένα κενό. Τώρα κρίνονται πολλά πράγματα. Η προσφορά των υπευθηνων πολιτών-ανθρώπων δε μπορεί να μετρηθεί, δεν θα υπάρξει εύκολα ενθάρρυνση, πρέπει να το κάνεις γιατί το πιστεύεις, είναι πλέον σαφές. Στο ποστ σας υπάρχει χαρά κι όχι καθωσπρέπει ηθικολογία.
    Σας εύχομαι τα βέλτιστα.

  7. ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΣ

    Δε μ’ αρέσει που έπαθες λαρυγγίτιδα αλλά μ’ αρέσει που φάγατε την έδρα απ’ τη ΔΑΚΕ (αλήθεια, ποιοί;).
    Γενικά τα όσα δε σ’ αρέσουν παρατηρούνται στα πιο πολλά σχολεία της Ελλάδας κι αυτό είναι που ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ. Μου αρέσει όμως που οι νεότεροι αρχίζουν να αντιδρούν.

  8. renata Συντάκτης

    Σιορ, τα ευχάριστα πάντα τα θυμάμαι! 😀 Και τα δυσάρεστα δυστυχώς. Ό,τι θέλετε για το know-how και μπορώ να βοηθήσω ευχαρίστως.
    Η εικόνα του άβαταρ είναι «απαλλοτριωμένη» απ΄το flickr. 🙂

    Στην Αθήνα, τέτοιες μέρες τις περνάμε όλοι. Μ’ έχουν σώσει τα μάτια των παιδιών σε δύσκολες μέρες, που μόνο σκοτάδι έβλεπα στην άκρη. Προσπαθώ όσο μπορώ να είμαι απ΄το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο συνεπής σ΄αυτά που πιστεύω και μ’ έχουν καθορίσει ως τώρα.
    Σας ευχαριστώ! 🙂

    Bro, τοπική συνεργασία ήταν για το ΠΥΣΠΕ. Ανεξάρτητοι, κάποιοι από Παρεμβάσεις- Συσπειρώσεις και κάποιοι από την Αυτ. Παρέμβαση.
    Πριν πεις κάτι άλλο, υπήρξε δέσμευση σε 10 βασικά ζητήματα για τους αιρετούς. Κυρίως να σπάσουμε το καθεστώς εδώ των κωλομεγλειφάτων τους με τον Προϊστάμενο.

    Δύσκολα γμτ αντιδρούν. Κρατάνε τους νέους ομήρους με τα ρουσφέτια περί μεταθέσεων, τοποθετήσεων κλπ.Σε ορισμένα σχολεία (βλ. Μέγαρα) μιλάμε για τρομοκρατία κανονική .

  9. Liakada

    Μ αρεσει που γραφεις ετσι! Μ αρεσουν τα απλά σου κειμενα αλλα και τα πιο συνθετα! τα φιλοσοφημενα! Μ αρεσει που ετυχε εσυ να σαι η E nona μου! και θελω να σε ευχαριστησω για οσες φορες με εχεις βοηθησει με το wordpress! δεν σου αφηνω φιλι μη σε κολλησω γριππη! Ελπιζω να εισαι καλυτερα Ρενατακι μ 🙂

  10. renata Συντάκτης

    Μεγαλειοτάτη μου, περνώ πολύ καλά. Φέτος ειδικά στο διάλειμμα με είμαστε σ΄ένα μικρό γραφείο εξοβελισμένοι (καπνιστές) και όλο αυτό μας έδεσε πιο πολύ σαν παρέα. Δε φαντάζεσαι τι λέει το στόμα μας (μία κόβει, η άλλη ράβει κλπ) 😉 😀

    Όταν τα παιδιά είναι πιο λίγα στην τάξη είναι καλύτερο πρώτα γι αυτά. Να ΄χουν όλα το μερίδιο της προσοχής που πρέπει απ΄το δάσκαλο και να νιώθουν όλα πως συμμετέχουν.
    Π.χ.Στα μαθηματικά γίνεται ένας πανικός, γιατί τα μισά προλαβαίνω κάθε φορά να ελέγξω στην πράξη (να κάνουν υπολογισμούς νοερούς ή στον πίνακα) κι αυτό με κρατάει πιο πίσω για να σιγουρεύομαι πως όλα έχουν καταλάβει.

    Λιακάδα, περαστικά. Καλύτερα είμαι. 🙂 Έριξα κι ένα γερό «λούσιμο» σήμερα και ήρθα στα ίσα μου! 😉
    Μην το ξαναπείς για τη βοήθεια. Εντάξει?

  11. stefy

    Αχ κι εγώ νέα συνάδελφος προσπαθώ να γίνω..
    Άντε να δούμε πότε.
    Καλή συνέχεια βρε και με εμπιστοσύνη στα παιδάκια σου θα τα καταφέρεις όλα!!
    :))

  12. εύη

    Δε μ’αρέσει που έχει κρύο, τα παμπάλαια κουφώματά μου μπάζουν, δεν ανάβουν το καλοριφέρ κι έχω ψιλοσυναχωθεί…

    Μ’αρέσει η λιακάδα!! Φέρτε μου λιακάδα!!!!!!! 😛

    Φιλούσκια*

  13. Liakada

    xaxax Ευη! Κι εμενα μ αρεσει η Λιακαδα! ησμερα με αυτη τη βρωμοσυννεφια η χαζοΑθηνα μας μου θυμιζει bloody fogy London! Τη μισω! θελω πισω το Καλοκαιρι!

    Ρενατακι συγνωμη για την καταχρηση του χορου!
    Καλο απομεσημερο σε ολους

  14. Aura Voluptas

    Βαρύμαγκας και χέστης ο διευθυντής ανάλογα με την περίσταση … Φοβερός συνδυασμός ! Χα χα χα !!!

    Μ’αρέσει που είναι Παρασκευή και μπορώ να σου ευχηθώ να έχεις ένα φανταστικό Σ/Κ . Φιλάκια .

  15. renata Συντάκτης

    Εύη, λυπάμαι, αλλά τη βαρέθηκα την εξαντλητική λιακάδα!Δεν είναι και φυσική. Περαστικάάά 🙂

    Λιακάδα, μην ξεσηκώνεσαι. Nοέμβριο έχουμε, όχι καλοκαίρι! 😛
    Συγχωρείσαι λόγω Παρασκευής! 😀

    Aura, ένας ευθυνόφοβος αραχτός είναι.
    ευχαριστώ, κούκλα μου. Επίσηηης! 🙂

  16. Liakada

    Παντα μου αρεσε η Παρασκευη σαν μερα!
    Παρασκευουλα.. Παρασκευουλα περασε η βδομαδουλα ελεγα μικρη! χαχαχ
    Μου τη σπαει αυτη η συννεφια! Δεν μ αρεσειιιιιιιιι

  17. Кроткая

    εγώ πάντως έχω υπάρξει και σε τάξη με 38 παιδιά -αλλά στο Λύκειο. Και ήταν χάλια.

    Κατά τα άλλα, εγώ μια χαρά τα βλέπω τα πράγματα.

    Τι ακριβώς είναι αυτό που εννοείς για το καινούριο κοριτσάκι;

  18. renata Συντάκτης

    Κροτάκι μου, στην αρχή ειδικά προσπαθούσε να κάνει το «χωροφύλακα» στην τάξη ή το «δικαστή» ή αναλόγως το «συνήγορο».

    Κι όταν ρωτάω στην τάξη να μου πει κάποιος μαθητής κάτι, π.χ. γιατί έριξε την τσάντα του άλλου ή ποιος σφύριξε, πετάγεται ή καρφώνει. Το κόβει σιγά σιγά. αλλά και τους γονείς που γνώρισα, μονίμως ξεκινούν τις φράσεις » εγώ, ξέρω πως …». Κι ο αδερφός της στην άλλη τάξη το ίδιο.

    Ο δε πατέρας βρήκε πολύ αριστερό το σχολείο και θα΄ρθει τη Δευτέρα να δει πόσο πολύ είμαστε! 😆

    Οι ίδιοι διάλεξαν το σχολείο μας να μεταγράψουν τα παιδιά τους και μετακόμισαν κοντά. Ας πρόσεχαν! 😛

  19. φαραωνα

    Ρενατα μου
    Δεν μ αρεσει που ακομη εχει το νησι τουρισμο και λογω ζέστης εχουμε ακομη μυγες και ζουζουνια.
    Μ αρεσει ομως που λογω της ζέστης προχθες έχωσα τα πόδια μου στο κύμα!!!Χαχαχα!!!
    Μεγεια την λιλα μπλουζα κουκλα μου και χαιρομαι που σε βρισκω αισιοδοξη και χαμογελαστή.
    φιλι

  20. renata Συντάκτης

    Κροτ, εννοείται πως συμφωνώ κι επαυξάνω! 😀
    Σοβαρολογώ. Το ΄πε σε κολλητή μιας συναδέλφισσάς μας (δεν το ΄ξερε ποια είναι!)

    Φαραώνα μου, ουδέν καλό αμιγές κακού! 🙂
    Απόψε βρέθηκα σε πολύ δυσάρεστο συμβάν (μια παλιά φίλη έχασε το μπαμπά της και είχα πάει να τη δω) και μ’ έπιασε το στομάχι μου, ομολογώ. Γιατί όταν δεν έχεις να δώσεις ουσιαστικές απαντήσεις να παρηγορήσεις, τι να πεις?
    Σε φιλώώ

  21. renata Συντάκτης

    Το βρήκα έτσι. Μάλλον καλύτερο ήταν και τ΄αγάπησα.
    Προσπαθούμε -όσοι νιώθουμε το ίδιο τουλάχιστον- να το διατηρήσουμε, αν όχι να το εξελίξουμε. 🙂

  22. lemon

    ΩΩωωω, κι εμένα μΕ αρέσει πολύ που είσαι δασκάλα, και αυτό που δε με αρέσει είναι που δεν έχω παιδί να το διδάσκεις εσύ!
    Μα ευτυχώς, είσαι φίλη μου και μου κάνεις αναμετάδοση των μαθημάτων στους καφέδες!!

  23. renata Συντάκτης

    Λεμονίτσα μου, εμένα πάλι μ’ αρέσει που ΄σαι φίλη μου. Αχ, όλο με παρασέρνεις -τραβάτε με κι ας κλαίω 😛 – να μιλώ για το σχολείο και γίνομαι κουραστική για όποιον άλλο ακούει.
    Δε μ’ αρέσει που έχω καιρό να σε δω. Μου έλειψαν οι καφέδες μας. 😉

  24. Marina

    Η τελευταία παράγραφος που το παλεύετε όλοι μαζί..με κέρδισε πιο πολύ απο τον όμορφο τρόπο που αντιμετωπίζεις τον ηλίθιο διευθυντή, τις ξινομούρες και τα προβληματικά παιδιά. Γιατί να μη σε είχα δασκάλα μου;
    Καλή εβδομάδα να έχεις!

  25. Artanis

    Πολύ ωραία όλα: Και το κείμενο και οι φωτό…
    Μόνον που δεν είμαι η Αρτάνις/Αναρρίμα που περιμένεις για να ολοκληρωθεί και η χαρά σου, και λυπάμαι γι’ αυτό…
    Πάντα είναι δύσκολο όταν έχεις χαμένους φίλους που περιμένεις να ακούσεις γι’ αυτούς…
    Καλό σου βράδυ…

  26. renata Συντάκτης

    Αρτάνις, σ΄ευχαριστώ. 🙂

    Όσο για την «Αρτάνις», είναι καλά πιστεύω. Απλά μακριά απ΄τα μπλογκς. Και το προτιμώ τελικά, όταν σκέφτομαι πως μετά από 6 μήνες έγραψε άλλη φίλη κι ήταν για ένα πολύ δυσάρεστο γεγονός. 😦

    Καλό ξημέρωμα 🙂

  27. sikofagos

    Α, ξέχασα (εμ, ου γαρ έρχεται μόνον…) σε ευχαρίστησα όσο πιο σεμνά μπορούσα για το σχόλιο σου, αλλά ο Βelbo και το μπαλόνι, έχουν άλλη άποψη. Είναι τρελοί, παιδί μου, κάτι έλεγαν περι ανταλλαγής, αλλά δεν το καλόπιασα… Έλα να δεις τι γράφουν.

    Μετά, σβήσε και το σχόλιο εδώ. Μην το δει κανένας σοβαρός άνθρωπος…

  28. Liakada

    Mου αρεσει να σε διαβαζω ..
    δεν μ αρεσει που κι να με διαβαζεις μαλλον δεν μ αφηνεισ σχολια! χαχαχα θα χαρω να σε βλεπω κι απο κει
    φιλια και καλη μερα να εχουμε

  29. renata Συντάκτης

    Φαραώνα μου, καλά είμαι.
    Απλά έχω πήξει στις προετοιμασίες των κατασκευών για το παζάρι και στα διορθώματα. Θα επανορθώσω όμως.
    Σε φιλώώ

    Λιακάδα, δε μου αρέσει που έχεις δίκιο. Συγγνώμη! 😳 oops: Οκ, θα αφήνω το σημάδι μου! 😉 Καλησπέρα 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s