Τέλειωσε

το καλοκαίρι για σένα. Ξαναγυρνάς στα γνώριμα. Πάντα έτσι ήταν τέτοια μέρα. Ξυπνούσες μ΄αγωνία να δεις αν θα το θυμηθεί πρώτ΄απ’ όλα.

Τώρα πια ο Σεπτέμβρης δε θες να ΄ρχεται.  Να τον σβήσεις απ΄το ημερολόγιο το φετινό θες. Την τρέμεις τη μέρα εκείνη του δεύτερου χαμού. Σκέφτεσαι με τρόμο «ακόμα 25». Τίποτε άλλο δε σκέφτεσαι απ΄τη μέρα που ΄ρθε το ρημαδόχαρτο αρχές Ιουλίου.

Η μέρα που ξημερώνει δε σε νοιάζει. Ακόμα ένα κεράκι παραπάνω στην τούρτα. Μια δύσκολη άνοιξη κι ένα καλοκαίρι καλύτερο απ΄το περσινό πέρασε. Ένα δύσκολο φθινόπωρο έρχεται. Ευτυχώς σκέφτεσαι που υπάρχει κι η δουλειά. Και η  βροχή. Φέτος τη ζητάς πιο πολύ απ’ όλες τις φορές. Συχνή, να σε σκεπάζει σα χάδι. Ένα με σένα.

Στο νου σου  έρχεται το τραγούδι του Σωκράτη :

«Καληνύχτα, μαλάκα,

η ζωή έχει πλάκα».

…………………………………………………………………………………………………..

Όχι φέτος. Όχι αυτό το Σεπτέμβρη. Wake me up when September ends.

Advertisements