Πλίνθοι και κέραμοι

ατάκτως ερριμμένοι. Ερωτήματα που το ένα φέρνει το άλλο.

Όλα ξεκίνησαν από ένα βιβλίο και το ό,τι για μέρες δεν μπορούσα να καταλήξω αν ήταν καλό και αν θα το συνιστούσα σε κάποιον άλλο. Κι όσο δεν το είχα ταξινομήσει στο μυαλό μου, μ’ ενοχλούσε . Και πιο πολύ μ’ ενοχλούσε η αιτία. Βιβλίο για το οποίο έχουν γράψει αρκετοί -πολύ καλύτεροι στη βιβλιοκριτική – εδώ μέσα, το πρώτο του συγγραφέα που διάβασα κι ίσως με ξένισε το ύφος του. Αν το ξαναδιάβαζα, μήπως ξεκαθάριζα ? Μπαα, σπάνια γυρίζω πίσω σε βιβλία τώρα πια.

Κι άρχισα ν’ αναρωτιέμαι αν το βιβλίο καθαυτό ήταν το πρόβλημα ή εγώ που το διάβασα μετά από παιδικό, κόμικς κι αστυνομικό?  Παίζει ρόλο? Μήπως το διάβασα πολύ γρήγορα και δεν το ευχαριστήθηκα? Γιατί μ’ έχω συλλάβει να το κάνω. Μήπως που υπάρχουν τόσα βιβλία θα έπρεπε να έχω διαβάσει και θέλω ασυνείδητα να καλύψω το χαμένο χρόνο, τότε που διάβαζα πιο εύπεπτα αναγνώσματα («γυν. λογοτεχνία»),  γιατί  δεν άντεχα άλλα?

Και το ό,τι δεν μπορώ πια να διαβάσω εφημερίδα σε έντυπο? Εγώ που δεν μπορούσα καθημερινά χωρίς. Κι όσες φορές την αγοράζω ξεφυλλίζω το ένθετο για τα διεθνή και τις Τέχνες. Την υπόλοιπη ούτε καν σε τίτλους. Παίζει ο ρόλο  ο καταιγισμός πληροφοριών μέσω του διαδικτύου ? Διαβάζω πλέον στην ηλεκτρονική μορφή ειδήσεις και συνειδητοποίησα πως είχα 3+  μέρες να κοιτάξω!

Πόσες φορές τελευταίο διάστημα με τσάκωσα να διαβάζω ξώφαλτσα, δλδ επιπόλαια σχεδόν μηχανικά, άρθρα πολύ ενδιαφέροντα κατά τ’ άλλα? Πού μετά  δεν μπορώ ν’ ανακαλέσω πέρα απ΄το γενικό νόημα και τα θυμάμαι φλου! Πόσες πληροφορίες μπορεί  να συγκρατήσει πια αυτό το πεπερασμένης χωρητικότητας μυαλό με τόσα εγκεφαλικά κύτταρα που ΄χει κάψει?  Ώρες ώρες νιώθω όπως  ο ήρωας σε μια σκηνή απ΄τον  Johnny Mnemonic!  Εγώ που απομνημόνευα αμέσως με ένα κοίταγμα σελίδες. Και πόσο ευθύνεται η χρήση του υπολογιστή?

Το ό,τι  βαριέμαι εύκολα κείμενα και καταστάσεις? Διαβάζω ένα σωρό ποστς στα feeds και σχολιάζω στο 1/10. Πού βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα νέα σ’ εμένα  ιστολόγια, που μ’ ενθουσιάζουν για ένα και μετά τίποτα. Πού σκέφτομαι να το κλείσω αυτό και ν’ ανοίξω ένα νέο , πιο ουσιαστικό- αλλά φοβάμαι  πως μετά από λίγο πάλι βλακείες θα γράφω? Διάβασα για τον Δρ , που συνέθεσε σε e-book τα ομολογουμένως απίστευτα σε τέχνη, ομορφιά και έμπνευση κείμενά του και σκέφτηκα :»Εγώ  για πόσα απ΄τα κείμενα που έγραψα είμαι περήφανη? Το 1/3 ή λιγότερο? »

Αυτά και άλλα πολλά μ ‘απασχολούν. Κι αν δεν ήταν η κολοκυθόπιτα χτες βράδυ που μου ‘πεσε βαριά και ξενύχτησα σκεφτόμενη ολα αυτά,  ίσως να ΄χατε γλιτώσει το σεντόνι.  😛

Advertisements

25 thoughts on “Πλίνθοι και κέραμοι

  1. Кроткая

    η αλήθεια είναι πως το διαδίκτυο μας προσφέρει μια μεγάλη ποσότητας πληροφοριών γρήγορα, άμεσα και εύκολα (και δωρεάν), αλλά από την άλλη ευθύνεται για το γεγονός ότι δυσκολευόμαστε πια να διαβάσουμε τυπωμένες σελίδες.
    Το νιώθω κι εγώ αυτό.

    Τώρα για την αξία των κειμένων μας, εξαρτάται από την στοχοθεσία πριν την γραφή: αν ο στόχος είναι καθαρά προσωπικός τότε το 100% των κειμένων ορθώς εγράφη. Αν οι στόχοι είναι άλλοι, τότε η αξιολόγηση είναι σαφέστατα υποκειμενική.

    🙂

  2. μούργος

    ρενατα, εγω εχω σταματησει προ πολλου να διαβαζω εντυπες εφημεριδες (το πολυ ξεφύλλισμα).
    .
    συμφωνω με την κροτ για την αξια των δημοσιευσεων σε ποστ.
    εξαρταται απο το γιατι τα ανεβαζει κανεις.
    εγω σχολιαζω σε ελαχιστα γιατι δυσκολευομαι παρα πολυ στο να μη κανω πλακα! 😀
    υ.γ.
    και κοφτην την ρημαδα την κολοκυθοπιτα το βραδυ αφου σε πειραζει! 👿
    (αρμυρη ή γλυκεια; 😀 )
    .
    χαθηκα, γιατι περναω ζορικα τον τελευταιο καιρο (κυριως εργασιακα ).

  3. diastimata

    Έχει και η κολοκυθόπιττα τα καλά της!

    Για τις εφημερίδες δεν έχεις άδικο (σου μιλάω από μέσα). Εκτός μιας Καθημερινής, που έχει και τρεις απόψεις από ανθρώπους με αξία να διαβάσεις, δεν βλέπω τίποτε άλλο. Α, κι ο περιοδικο-Ελεύθερος Τύπος, μάλλον για να τον ξεφυλλίσεις, παρά να τον διαβάσεις.

    Αλλά στο Ίντερνετ, γίνεται ο κακός χαμός. Πληροφορίες, πράγματι πλίνθοι κέραμοι, σου δίνουν την εντύπωση της ελευθερίας του λόγου, ότι μπορείς να βρεις τα πάντα, ενώ, στην πραγματικότητα, σε απομακρύνουν από την ουσία. Ποιος είναι αυτός που τα λέει; Για ποιον λόγο τα λέει; Τι ΔΕΝ λέει; Το μέσο είναι το μήνυμα ή το μήνυμα το μέσο; Σου δίνεται η εντύπωση ότι μπορείς να πάρεις την πληροφορία από την πηγή και η πηγή δεν κάνει τίποτε άλλο από το να σου δίνει συνέχεια πληροφορία. Σκοπός της να θολώσεις, να τα χάσεις, να μην μπορείς να αναγνωρίσεις την πληροφορία από την προπαγάνδα.
    Πρώτα θύματα οι δημοσιογράφοι. Το 1985, σε ένα ανταποκριτικό γραφείο (στη Θεσσαλονίκη) μεγάλης πολιτικής εφημερίδας των Αθηνών, έφθαναν, την ημέρα, πέντε, με δέκα )το πολύ) δελτία τύπου. Οι δύο με τρεις δημοσιογράφοι που εργάζονταν εκεί είχαν όλο το χρόνο στη διάθεσή τους (ως τα μεσάνυχτα) να ψάξουν την είδηση και να βρουν κι άλλες πληροφορίες, να τη διασταυρώσουν, να δουν αν αξίζει δημοσίευσης ή είναι μια ανακοίνωση προπαγανδιστικού περιεχομένου.
    Το 2005, σε ένα ανταποκριτικό γραφείο (στη Θεσσαλονίκη) ¨μεγάλου¨αθηναϊκού καναλιού φθάνουν, την ημέρα, τριάντα με σαράντα δελτία τύπου, καμιά δεκαριά προσκλήσεις και πενήντα με 60 καταγγελίες. Οι δύο με τρεις δημοσιογράφοι που εργάζονται εκεί κι έχουν χωρίσει τη μέρα σε βάρδιες, έχουν μία με δύο -το πολύ- ώρες ώσπου να ψάξουν έναν άνθρωπο – πηγή των δελτίων αυτών, να τον πείσουν να κάνει μια flash point interview των δύο λεπτών, να πάνε, να πάρουν τη δήλωση, να κάνουν πλάνα, να γράψουν το θέμα (με τη μία δήλωση -πού καιρός να βρούνε την άλλη άποψη) να το στείλουν στον προϊστάμενο στην Αθήνα για έγκριση , να τους επιστραφεί διορθωμένο, να γίνει το σπικάζ, να παίξει στο πρώτο δελτίο φτιαγμένο έτσι που να μπορεί να παίξει και στα υπόλοιπα.
    Το ρεπορτάζ έγινε διεκπαιρέωση. Το να γράφεις άρθρα, που απαιτούσε πείρα και γνώσεις, ανάγκη. Τόσες στήλες πρέπει να γεμίσουν. Τόσα παράθυρα να αποκτήσουν ενοίκους. Πού καιρός να διαβάσουμε κάτι, να μάθουμε το θέμα μας…

    Σόρυ για το σεντόνι, αλλά το θέμα με καίει.

  4. renata Συντάκτης

    Κροτάκι, ό,τι γράφω το κάνω κυρίως για μένα γιατί δεν μπορώ αλλιώς.Το ύφος εννοούσα και τις υπερβολές. Μάλλον βελτιώνομαι. 🙂

    Αείποτε, βρίσκετε? Ευχαριστώ! Αντεύχομαι!

    Μούργο, εσύ πλάκα? Δεν το πιστεύωωω! 😛
    Αρμυρή και πολύ πετυχημένη . 😉 Δεν το ξανακάνω. 😀 Εύχομαι να ξεσφίξουν τα πράγματα σύντομα!

    Διαστήματα 😮
    Αυτά που λες είναι πολύ ενδιαφέροντα!!! Δεν το ΄χα σκεφτεί τόσο βαθιά. Γράφε σχετικά να μαθαίνουμε κι εμείς βρε!

  5. χειμωνιατικη Λιακαδα

    @renataki θες κοπλιμεντα? Υπαρχουν καποιοι που πραγματικα απολαμβανουν το υφος της γραφης σου!
    Οσο για τις εφημεριδες.. μουτζουρωνουν τα χερια! PPp αλλα μην ξεχναμε κι οτι η οθονες στεγνωνουν τα ματακια μας !
    την καλημερα μου και σε σενα και στην Κροτ
    Καλο υπολοιπο Καλοκαιριου , με πολυ.. πολυ γραψιμο και διαβασμα
    ΑΝ η μουσικη ευφραινει την ψυχή το διαβασμα ευφραινει το πνευμα. Κι εσεις οι δυο το γνωριζεται καλα αυτο!
    Σας φιλω με εκτιμηση
    χειμωνιατικη Λιακαδα

  6. renata Συντάκτης

    Λιακάδα, όχι βρε! Να τα ξεκαθαρίσω, προσπαθώ. Καλό καλοκαίρι! 🙂 Φιλιάάά

    Γοργονίτσα μου, αφού φέρνουνε δροσιά, πάλι καλά! 🙂

  7. teokaf

    Ευχαριστώ Ρενάτα για το Ραδιο Κασμπα. ( μην τον λυπάσαι τον Μούργο όταν λέει πως πήζει στην δουλειά απλά σημαίνει πως κάνει 2 αιτήσεις το 8ωρο αντί για 1 και ζητάει και υπερωρίες).

  8. confused

    Πως το γράφουν οι ιστοσελίδες που έχουν πάθει το κάτι τις τους; bandwidth overκάτι (δεν θυμάμαι).
    Νομίζω ότι αυτό έχουμε πάθει.
    Too much information, too little time.
    Το reader μου έχει 200+ blog, ζήτημα πια αν παίνω σε 10! Όχι ότι δε με ενδιαφέρουν αυτά που γράφουν, απλά… ένα κενό στη σκέψη μου.
    Γι’ αυτό το έχω ρίξει και στα βιντεάκια 😉

    Φάση είναι, θα περάσει.
    Πάντως εγώ αγόρασα δύο «βιβλιαράκια» (776 σελ. το ένα και 680 το άλλο) για τις διακοπές 😛
    Από πέρυσι έχω να διαβάσω και είπα να του αλλάξω τα φώτα 😛

    Φιλιά ζουζού 😀

  9. renata Συντάκτης

    Τεο, να ευχαριστήσεις τα παιδιά που παίζουν εκεί και το μεράκι τους. Τώρα λείπουν οι περισσότεροι. 🙂
    Για τέτοια κούραση μιλάμε, ε? 😆 😆

    Θαλασσινή μου, συμφωνώ! 🙂
    Καλά κάνεις! Κι εγώ πήρα 4. Και έχω συγκρατηθεί, να μην πάρω πιο πολλά! 🙂 Φιλιάάάά

  10. lemon

    Λες αλήθειες που ισχύουν για όλους μας. Βέβαια, αυτό δε δίνει καμιά λύση, ούτε σε μας ούτε σε σένα…

    Προσπαθώ κι εγώ να βρω, δεν καταλαβαίνω τι έγινε, μήπως μας ματιάξανε;;;
    Εκεί που περνούσα ώρες και ώρες στον υπολογιστή, από 6ωρα μέχρι 12ωρα(και…), τώρα κοιτάω λίγο την οθόνη, σηκώνομαι, ξανακάθομαι, τα ποστ δεν τα βρίσκω ενδιαφέροντα (εκτός ελαχιστοτάτων εξαιρέσεων-σχεδόν ούτε ένα την ημέρα, πια…), κοιτάζω την οθόνη πολύ ώρα ενώ το μυαλό μου ταξιδεύει, για να γράψω πόστ ούτε σκέψη…
    Λες να κάηκε το μυαλό μας από το πολύ βλόγινγκ;

    Στις εφημερίδες γυρίζω (αν δεν τις πετάξω πριν…) τις σελίδες, ακόμα και στις «Τέχνες» μια ματιά ρίχνω, και στις βιβλιοκριτικές. Μου φαίνεται πως όλα είναι φτιαχτά, διαφημιστικά. Να σου πω, εγώ το βλέπω σαν ανάγκη για καθαρότητα, για γνησιότητα αυτό. Έχει τελειώσει πια η ικανότητά (μου) για ανοχή. Οι εκλεκτικές συγγένειες, που λέγαμε, κι εδώ;

    Μόνο η λογοτεχνία μένει. Όχι τα βιβλία ανεξαιρέτως μα η λογοτεχνία. Η γλώσσα του Τσίρκα («τα διηγήματα»), ο τρόπος της Σώτης, ο Σεφέρης ξανά και ξανά.
    Και οι άνθρωποι, οι εκλεκτοί μας.
    🙂

  11. QueenElisabeth

    Εγώ είμαι info junkie, δεν παθαίνω τέτοια. Διαβάζω ό,τι πέσει στα χέρια μου. Οι επιλογές μου δεν έχουν κριτήριο. Άποψη διαμορφώνω όταν πρώτα διαβάσω κάτι.
    Το πρόβλημα όμως είναι ότι πλέον δύσκολα βρίσκω κάτι να με ενδιαφέρει πραγματικά. Να με τραβήξει μέχρι το τέλος, να με κάνει να χαθώ μέσα του.
    Λύση δεν έχω να προτίνω, μόνο συμπάθεια.
    Και μια γνώμη, όπως λέω πάντα, δικό σου blog, ότι θέλεις, ό,τι σε απασχολεί θα γράφεις. Κι αυτό είναι ουσιαστικό…
    Αν θες να κάνεις και κάτι άλλο μπορείς, δε σου λέω να μην το κάνεις, αλλά μη λες πως αυτό δεν είναι ουσιαστικό…

  12. auravoluptas

    α ) Η φωτό που επέλεξες για το ποστ είναι καταπληκτική .

    β ) Με το χρόνο αλλάζουν και τα γούστα μας και οι ανάγκες μας και οι προτεραιότητες μας σε πολύ μεγάλο ποσοστό . Μειώνεται η ικανότητα απομνημόνευσης, φιλτράρει αλλιώς ο εγκέφαλος τις πληροφορίες . Το άγχος και ο λίγος διαθέσιμος χρόνος αυξάνει την αφηρημάδα . Είναι φυσιολογικό .

    Συμπάσχω Ρενάτα κι έχω προβληματιστεί παρομοίως ιδιαίτερα με το θέμα των εφημερίδων . Το παίρνω όπως έρθει, γιατί πρόσεξα ότι είναι φάση που έρχεται και φεύγει . Αφήνω το διάβασμα , το ξαναπιάνω με όρεξη μεγάλη κ.ο.κ. Παλεύω μεταξύ ψυχαναγκασμού και του «δε βαριέσαι, και τι έγινε ?» . Θα οργανωθούμε , πού θα πάει ? 🙂

    γ ) Το μπλογκ σου είναι μια χαρά . Κάνε ό,τι γουστάρεις . Θέλουμε σεντόνια Ρενάτας .

    δ )Θέλουμε συνταγή κολοκυθόπιτας .

  13. renata Συντάκτης

    Λεμονάκι μου, δε νομίζω πως κάηκε, απλά κουράστηκε. Ίσως έφτασε τα επίπεδα κορεσμού του.
    Το παράξενο είναι πως το χειμώνα με το διάβασμα για το σχολείο πάντα βρίσκω χρόνο να διαβάσω λογοτεχνία σε διάφορες περιόδους.
    Οι δικοί μου ανθρώποι (της καρδιάς μου οι τόποι) δε με κουράζουν ποτέ! 😉

    Μεγαλειοτάτη μου, δεν το λέω υποτιμητικά , αλλά είσαι μικρότερη κι έχεις άλλες αντοχές.
    Η χρήση της λέξης ουσιαστικό ήταν άστοχη, έχεις δίκιο. Μάλλον διαφορετικό ίσως ταίριαζε. Θα το βρω. 😀

    Aura, α)η φωτογραφία είναι από «δω . 😉
    β)Το σίγουρο είναι πως ακόμα δεν έχω παρατήσει βιβλίο, ακόμα κι αν δυσφορώ. Ίδωμεν…
    γ)Δεν υπάρχει συνταγή με καθορισμένες δόσεις δυστυχώς. Η μαμά μου βάζει κατά βούληση τις ποσότητες των υλικών, τα οποία είναι: Φρέσκο κολοκυθάκι (ψιλοκομμένο, στραγγισμένο), τυρί φέτα, φρυγανιά, μυρωδικά (μαϊντανό, δυόσμο, άνηθο), αλατοπίπερο, λάδι. 🙂

  14. Кроткая

    αχ, δεν σας πιστεύω!
    από τα σοβαρά σχόλια του Διαστηματάκι και της Λέμον (όπως αρμόζει και στο ποστ) έχουμε και τα σχολια του Μουργου και …. την συνταγή της κολοκυθόπιτας!!

    τσκ!

  15. kyriayf

    Ρενατένια μου !!!!…
    άρα έχεις «υποψιαστείς» και την δική μου «αυτιστική» διαδικτυακά συμπεριφορά που βιώνω…
    δεν αντέχω άλλα trivia!!!!
    αλλά ξέρω (;;;;) πια τους αγαπημένους μου!!!!!

    Διακοπεύεις αδερφούλα;;;;
    Τηλεφώνησα το περασμένο Σάββατο!!!… κανείς!!!!
    φιλιά
    😉

    μην ξεχνάς!!!! ροζ σεντόνια στο εφηβικό μου κρεβάτι σε προσμένουν για διακοπές!!!!

    🙂

  16. renata Συντάκτης

    Κροτάκι μου, μην είσαι τόσο γκρινιάρικο. Εγώ απλά ανταποκρίνομαι στην ερώτηση της Aura! 😛
    Ο Μούργος -το ξέρεις κι εσύ- πως είναι ασυμμάζευτος! 😆 😆

    Υφάντρα μου, σπίτι είμαι. Φεύγω σε μια βδομάδα για Ρόδο. Απλά είναι δω για 4η μέρα τ’ ανίψια κι έχουν κάνει κατάληψη στο λαπ.
    Σε καταλαβαίνω. Αρκεί να ΄σαι καλά! 😉 Προς τα τέλη του μηνός, να με αναμένεις! 🙂

    Μούργο, κι εγώ σε βλέπω! 😛

  17. renata Συντάκτης

    Χαιρετισμούς απ΄την πανέμορφη Ρόδο. Πρώτη μέρα β’ φάσης διακοπών! 😉
    _________________________________________________________

    Κροτάκι μου, εμ τόσο αέρα που πήραν τα μυαλά του- λέμε τώρα- πώς να μη φουσκώσει! 😀


    Μούργο, ξεκαβάλαα! 😛

    Άννα, μάλλον έχεις δίκιο. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s