Κλήσεις SOS

Βράδυ σε παραθαλάσσιο μπαράκι με όλη την καλή διάθεση να χαλαρώσεις μ’ αφορμή αγαπημένο πρόσωπο που γιορτάζει κι ακτινοβολεί. Και έτσι γίνεται στην αρχή. Και καθώς χαζεύεις το ειδυλλιακό τοπίο σου ΄ρχεται κατακέφαλα η συνειδητοποίηση πως μοιάζει να ΄σαι διακοπές σε νησί, μόνη ανάμεσα σε παρέα. Και νιώθεις τα βράχια να σε πλακώνουν λίγο και την βάρκα που κλυδωνίζεται ελαφρά στο απαλό αεράκι, να σου μοιάζει. Και από αμηχανία κοιτάς το κινητό που γράφει «κλήσεις sos». Γελάς δυνατά με την ειρωνεία (για να μην κλάψεις) και θες να φωνάξεις «εγώ σε ποιον ν’ απευθύνω τις δικές μου κλήσεις sos?» Γιατί εκεί που θες, υπάρχει μόνο ένας τοίχος, στον οποίο έχεις σπάσει τα μούτρα σου κι άλλες φορές. Γιατί νιώθεις σαν το λαστιχάκι που όταν απομακρύνεσαι και λες «τέλειωσε, τα κατάφερα», ξανά πλησιάζεις όταν λαμβάνεις τις κλήσεις sos του άλλου και όλα φαίνονται μια χαρά αυτή τη φορά, να σου ο τοίχος ξανά μόλις πλησιάσεις πολύ. Κι αυτό που σε τσαντίζει είναι πως εσύ το μόνο τοίχο που διανοείσαι να προβάλεις ως άμυνα, φτάνει μια σαΐτα και παρ΄ τον χάμω σαν να ΄ναι φτιαγμένος από τραπουλόχαρτα.

Και φεύγεις, γιατί μόνο καλή παρέα δεν είσαι διαρκώς «μ’ ένα τσιγάρο σα μεγάλη κιμωλία …» και σου ΄ρχεται ή να πιεις όλο το Σαρωνικό ή να φουντάρεις μέσα μπας κι ηρεμήσεις.

Βλέπεις θες πολλά, γιατί το παραμύθι το θες ως το τέλος .:

«…και τότε το βασιλόπουλο έσωσε την κοπέλα απ΄ την κακιά μάγισσα (τη μοναξιά) και τον έσωσε κι αυτή με τη σειρά της».

Το ζήτησες

Υ.Γ. Οι μοναχικοί λύκοι (κι όχι μόνο) είθισται να ουρλιάζουν στο φεγγάρι κάθε Πανσέληνο. Έτσι κι εγώ…

Γιώργο και Βασιλική , σας ευχαριστώ πολύ. Συγγνώμη που ήμουν τόσο άσχημη παρέα στην επιστροφή.

Advertisements

20 thoughts on “Κλήσεις SOS

  1. ralou

    Αχ!
    Ρενατάκι, βάστα!
    Ειχα καιρό να μπω και με πόνεσε αυτό το ποστ.
    Και ναι, τα παραμύθια τα θες ως το τέλος, και ελπίζεις να ειναι από αυτά με huppy end.
    Μα δεν γίνεται αυτό κορίτσι μου!
    Ή αν θες, είναι τόσες πολλές οι φορές που αυτό δεν γίνεται και τόσο λίγες που γίνεται…
    Βάστα λοιπόν μοναχική λύκαινα μου!
    Μερικές φορές εκεί στα βουνά που ζεις ίσως η μοναξιά να μην είναι άσχημη.
    Αρκεί να μην την βλέπεις άσχημη!

  2. renata Συντάκτης

    Ραλούκα, τη μοναξιά μου την επέλεξα ως ένα σημείο. Και δε μετάνιωσα. Αυτή που δεν επιλέγω, με ενοχλεί κάποιες φορές πιο έντονα. Το ΄γραψα, γιατί με μια φράση ξεκλειδώθηκαν πολλά σε άσχετο χρόνο και τόπο κι ήθελα να εκτονώσω το ζόρι. Το υποσχέθηκα, για να εξηγήσω τ΄αυτονόητα ίσως.
    Θα περάσει κι αυτό. Όλα τα φταίει η πανσέληνος… 😉

  3. Lardigos

    Τα ίδια πράγματα, το ίδιο τοπίο, όλα σ΄αυτόν τον κόσμο, (όλα κάτω από αυτόν τον ήλιο κι αυτήν την… πανσέληνο) μπορούν να σου υπογραμμίσουν τις στιγμές της μοναξιάς, μα κι όλα μπορούν να σου ενισχύσουν την αίσθηση της συντροφικότητας. Μπορεί να έχεις δίπλα σου πέντε ανθρώπους και να νιώθεις τόσο μακριά τους, μπορεί από την άλλη να βρίσκεσαι μόνος μπροστά σε ένα ποτάμι, κάτω από μια κλαίουσα ιτιά, και να νιώθεις ένα με τη φύση, ένα με τον σύμπαντα κόσμο, αδιάσπαστο τμήμα του και κολεγιά του.
    Το πιο σημαντικό είναι ότι στις στιγμές της μοναχικότητας αυτής σε ακούς καλύτερα. Οι ήχοι, μουσικές, φωνές και θόρυβοι, όλοι οι ήχοι, ξεδιαλύνουν καλύτερα τότε… Πολύ σημαντικές οι στιγμές αυτές, και της μοναχικότητας και της μοναξιάς… (κι ας έχουν περίσσια σκληράδα αυτές οι τελευταίες).

    Καλησπέρα σου

  4. renata Συντάκτης

    Θαλασσινή μου, όπως όλα που αξίζουν. Φιλιάά

    Lardigos, ορθός ο διαχωρισμός σας σε μοναξιά και μοναχικότητα. Συμφωνώ βέβαια πως οι μοναχικές στιγμές αξίζουν για όσα μας δίνουν την ευκαιρία να αποδεχτούμε. Αυτές της μοναξιάς είναι που δεν αντέχω κάποιες φορές.
    Όσο για την πανσέληνο είναι ένας συμβολισμός, αφενός ως κάτι μακρινό κι απρόσιτο κι αφετέρου ένας στόχος παιγνιώδης στον οποίο εύκολα «φορτώνουμε» τις δυσκολίες.(με πλήρη επίγνωση του πραγματικής αιτίας όμως)

    Καλημέρα ! 🙂

  5. Γλυκο - Κερασο - Ζουζούνα

    Το συγκεκριμένο παραμύθι πολλοί το θέλουν ώς το τέλος. Πολύ καλά κάνεις. Χιλιάδες παραμύθια υπάρχουν με ιδανικό τέλος. Ετσι πρέπει να κάνουμε και με την ζωή.
    Ομως την μοναξιά δεν την διαλέγουμε. Μας διαλέγει, εγκαθίσταται και προσπαθούμε να την αποδιώξουμε. και όταν δεν μπορούμε, δεν γίνεται, δεν , δεν, δεν. ζητάμε βοήθεια «ειδικού». Οπως και να τον λένε αυτον το ειδικό «φίλο» ή «γνωστό», «γνώστη» ή «επιστήμονα».
    Φιλιά αισιόδοξα και χαμογελαστά

  6. tony jakarta

    Άχ καλή μου Ρενάτα , ξέρεις κάτι, η ζωή είναι ωραία.Η μοναξιά βρίσκεται μόνο μέσα μας.Εμείς την δημιουργούμε.
    Και θα σου πω και ένα μυστικό …. δεν υπάρχει βασιλόπουλο.Δεν υπήρξε ποτέ.

  7. renata Συντάκτης

    Αναλούκα μου, σμααααατς! 🙂

    ******************************************************************************************************

    Φαραώνα μου, ας είναι καλά βρε οι «επιμορφωτές» μας. Σήμερα άκουσα τόσα για τη σχολική πραγματικότητα εξωπραγματικά και για το άφταστο των νέων βιβλίων (π.χ. «Lotus» car) γελοία κι άλλα που με βάλανε σ’ άλλο κλίμα και ξεμπλόκαρα. Ένας ειδικά θα με θυμάται με τέτοιο καταιγισμό επιχειρημάτων που ανέτρεπαν τις ηλίθιες θεωρίες του. 😉
    Έφτιαξα το λινκ.Ζητά να γίνω μέλος δηλώνοντας πραγματικά στοιχεία. Εδώ σκοντάφτω λίγο. Θα το σκεφτώ. Φιλιάά

    *******************************************************************************************************

    Ζουζούνα, το τι θέλω το ξέρω. Φίλους έχω ευτυχώς. Αυτό που δεν «έχω» ζητώ και είναι συγκεκριμένο. Ίσως δεν είναι κατανοητό όπως το έγραψα, το δέχομαι. Αισιόδοξη είμαι σχεδόν πάντα. Ευτυχώς.

    ********************************************************************************************************

    Tonyjakarta, το ξέρω για το βασιλόπουλο. Σχηματική ήταν η αναφορά. Όσο για την άποψη πως τη μοναξιά τη δημιουργούμε εμείς, δε νομίζω πως ταιριάζει σε όλα.

  8. QueenElisabeth

    Αν κατάλαβα τι είναι αυτό που σου λείπει, τότε μάλλον είμαστε στην ίδια κατάσταση. Κι όσο κι αν έχω φίλες που υποστηρίζουν ότι μπορείς να ζήσεις και χωρίς, εγώ εξακολουθώ, τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, να μην τις πιστεύω…
    Τώρα αυτό δεν ξέρω γιατί το γράφω, υποθέτω διανύω περίοδο γκρίνιας…

  9. renata Συντάκτης

    Ελισσώ μου, νομίζω πως συνενοούμαστε. 😉 Κάτι έχουν πει επ’ αυτού κι οι Jefferson Airplane το πάλαι ποτέ (νομίζω). Ποιος ακούει είναι το θέμα.
    Σμαααααατς! 😀

  10. liakada

    @renataki μου αυτη η αφοριασμενη η πανσεληνος τα φταιει λέμε! χιχι εε λιγουλακι και τα μυαλά και η ψυχούλα που κουβαλάμε..
    οπως όμως σου ειπε και η γλυκο κερασοζουζουνα δες το με φιλους/εσ αλλά δεν είναι κακό σε κάποια φάση να μιλησεις και με ειδικό.. Βοη8αει πολυ .. πιστεψέ με…
    πιότερο όμως οι φίλοι
    να 8υμασαι πως καμμια φορά είναι σαν τα αστέρια …
    υπαρχουν εκει..κι ας μην τα βλέπεις
    σμουτςςςςςςςς εe nona m
    εμ τι νομιζεις οτι το εχω ξεχασει? χχεχεχε
    στο χρωσταωωωω

  11. renata Συντάκτης

    Λιακάδα, ήταν ζόρικη «στιγμή». Τώρα όλα καλύτερα γίνονται σιγά σιγά. 🙂

    Νίνα μου, i won’t! Εξάλλου η ζωή είναι μικρή… (5, 12) 😉
    Χαίρομαι πολύύ που πάψανε τα μοναχικά σου φεγγάρια, το ξέρεις. 😀 Σμουουουτς!
    (Εξάλλου σε 4 και μεσημέριασε, φεύγωωω 😉 )

  12. αλεπού

    Ρενατάκι, πήγα να σου γράψω «μπόρα είναι θα περάσει», αλλά είδα απ’ τα σχόλια ότι προοδευτικά έφτιαξε και η διάθεση. Κι εξάλλου, καλοκαίρι είναι, τι δουλειά έχουν οι μπόρες; 😉

  13. renata Συντάκτης

    Διαστήματα, σίγουρα. Γι αυτό αλλαγή πορείας από δω και μπρος. 😉 (στα λέω να τ’ ακούω δλδ)

    Αλεπού μου, έφτιαξε. Σωστά και σε 3 μέρες έχω ταξιδάκι. Πo πo! ίσα που προλαβαίνω να ετοιμαστώ. 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s