Α! όπως…

άνοιξη, ανάταση της ψυχής. 😉

Άρχισε από χτες το βράδυ, που με την παρέα-5 γυναίκες ζωή να ΄χουμε- παρακολουθήσαμε τη μουσική παράσταση στο μουσικό βαγόνι στο «Τρένο στο Ρουφ». Απίθανα ατμοσφαιρικός ο χώρος , μου θύμισε έντονα την ταινία «Οριάν Εξπρές» και όταν βαδίζαμε στο διάδρομο προς το βαγόνι, περίμενα να ξεφυτρώσει ο Ηρακλής Πουαρό από μια μεριά κι ένα πτώμα απ΄την άλλη. 🙂

vougioukli.jpg

Ένα αρνητικό-ίσως γι άλλους θετικό – πως επιτρεπόταν το κάπνισμα μόνο στο βαγόνι-μπαρ. Μόλις όμως ξεκίνησαν οι ταλαντούχες κοπελιές να τραγουδούν το ξεχάσαμε. Μες στην απόλαυση κι η κουβέντα προς και από τον προορισμό μας με τα σχόλια και πειράγματα . Θα ξαναπήγαινα ευχαρίστως για να δω τη θεατρική παράσταση!

kontoglou_kpicture.jpg

Σάββατο πρωί και καθιερωμένη βόλτα μετά θεαμάτων με τη φιλενάδα στο πρόγραμμα ξανά! 😀 Η εικόνα που είχαμε για το άγιο Όρος και πως απεικονίστηκε μέσα στην τέχνη είναι αυτή απ΄τις λιθογραφίες των Φ. Κόντογλου και Ρ.Κοψίδη, που κοσμούσαν τα σχολικά μας βιβλία. Δεν ήμουν προετοιμασμένη για τις εικόνες που αντίκρυσα, ειδικά όταν μπήκαμε στην αίθουσα με τους πίνακες του Σπύρου Παπαλουκά.

p3220063a.jpg

«Είναι δυνατόν, τόσο φως και τόσο ζωντανά χρώματα για να απεικονιστούν τοπία απ΄το Όρος? 😯 Απίστευτο», είπα. Ήταν πολύ όμορφα. Ιδιαίτερα συγκινητικό είναι το κείμενο που έγραψε ο Στρατής Δούκας, επιστήθιος φίλος του, και περιγράφει με αγάπη το πώς «μελετά» όλες τις θέσεις του χώρου με διαφορετικό φως κάθε μέρα και την αφηρημάδα, τη σχεδόν απουσία του Π. όταν ετοιμάζεται να ζωγραφίσει καινούριο πίνακα.

«Μιαν άνοιξη στην τέχνη είναι παραπάνω από μιαν άνοιξη. Η άνοιξη τούτη του φίλου μου Παπαλουκά πό ‘χω τη χάρη να τη βλέπω να στολίζει τους τοίχους της κάμαρας μου, θαρρείς κι έχει κάτι το αειθαλές. Και ολοένα κι ανθίζει. Σε λίγο, ανάμεσα από μιαν αγκαλιά βλαστούς και τριαντάφυλλα, θα δεις να κουβαλιέται εδώ μέσα ένα δέντρο, ένα καλύβι ερημικό, ένα καμπαναριό, μια βαρκούλα, ένας αρσανάς, ένα κομμάτι γης, ένα κομμάτι ουρανού, ένα κομμάτι θάλασσας. [… ]
Ναί, θέλει να συλλάβει το τραγούδι της χαράς, και θα το κατορθώσει. Μας το βεβαιώνει ο τρόπος που προχωρεί στη δουλειά του. Μια βδομάδα τώρα που παραμόνεψε την κάθε γωνιά στην κάθε στιγμή της. Την παραμόνεψε την αυγή, την παραμόνεψε με τον ήλιο, την παραμόνεψε με το φεγγάρι, τα δούλεψε όλα με το μολύβι, με χρώμα, με μελάνι, με κάρβουνο. Έκρουσε κάθε τους χορδή δοκιμάζοντές τες, αυτός ο τρομερός αρμονίστας, όπως σε προανάκρουσμα. Αύριο αρχίζει. Οι προετοιμασίες όλες έχουν τελειώσει.»

7.jpg

Παρακάτω σταθήκαμε περισσότερο στα έργα του Δ.Γιολδάση, Πολ. Ρέγκου και πιο πολύ του Ν. Πεντζίκη, εξοικειωμένες πλέον με τα χρώματα.

14.jpg

Ευτυχώς είχαμε την άνεση να βγάλουμε όσες φωτογραφίες θέλαμε χάρη στην ευγένεια ενός φύλακα, που πέρασε την πολυλογία μου για ξενάγηση και εμφανιζόταν συχνά δίπλα μας . 🙂

12.jpg

Στη συνέχεια ο απαραίτητος καφές με άρωμα… ποίησης. Απ’ όσα άκουσα και παρακολούθησα, αυτή η ποιητική πρόταση ήταν που με ξεκούρασε περισσότερο ακουστικά με την εκφραστική της λιτότητα και με άγγιξε. Το πως αντιλαμβάνεται κανείς την ποίηση είναι βέβαια υποκειμενικό. Πριν αρχίσουν προλάβαμε (?) να μοιραστούμε τα καθημερινά μας , που΄χαμε καιρό να ιδωθούμε. Ο χρόνος ποτέ δεν είναι αρκετός.

Άρχισε υπέροχα η άνοιξη! 😉

Advertisements

23 thoughts on “Α! όπως…

  1. QueenElisabeth

    Σε θαυμάζω… Να σε απασχολούν όλη την εβδομάδα οι μαθητές σου με τις φουσκοδεντριές τους (πολύ μου άρεσε η λέξη, δε γινόταν να μην τη σφηνώσω κάπου 😉 ) και να βρίσκεις χρόνο και τρέχεις σε όλα αυτά τα εικαστικά… Μπράβο σου καλή μου!

  2. renata Συντάκτης

    Διονύση Μάνεση, με τα χρόνια τείνω να το πιστεύω όλο και περισσότερο αυτό.
    Σ’ ευχαριστώ 🙂

    Ελισσώ μου, δεν είμαι άξια θαυμασμού διόλου. Θα τον άξιζα μόνο αν δεν βαρυγκομούσα.
    (Έτρεχα και στις πορείες Τέταρτη-Πέμπτη,αλλά το θεώρησα «εκ των ων ουκ άνευ» γι αυτό δεν το ανέφερα! 😉 )
    Οι δραστηριότητες αυτές ήταν ανάσα κι ευχαρίστηση. Γι αυτά έχω πάντα χρόνο κι όρεξη! 😀

    Εαρινή Συμφωνία, καλή άνοιξη. Αυτή η έκθεση τέλειωσε σήμερα για μας. Η επόμενη πόλη είναι η Λάρισα.
    Να ΄σαι καλά!

  3. μούργος

    βλεπω το ρουφιανιλικι στα μπλογκ παει συννεφο!!
    σιγα που δεν θα τα προλαβαινες! 👿
    ε, ναι ρενατα, δεν κανει ετσι ο κοσμος.
    απληρωτα ειναι τα ποτα εδω και τοσες μερες.
    εχω να πληρωσω φπα.
    δεν βγαινω, λεμεεεεεεε! 😀

  4. renata Συντάκτης

    Έστα μου, σ΄ευχαριστώ. Ελπίζω να μοιραστούμε σύντομα κάποιες μαζί! 😀

    Κροτάκι μου, είμαι κλινήρης με ψηλό πυρετό και επίμονα ανελέητο βήχα 1 βδομάδα τώρα!
    Άστον να λέει! 😉

    Μούργο, δε χρωστάω σε κανένα(όπως λέει κι ο Βασίλης). 😛

  5. renata Συντάκτης

    Κροτάκι μου, η αλήθεια να λέγεται! 😀 Ευχαριστώώ!

    Αλεπού μου, ευχαριστώ πολύ! 🙂

    Μεγαλειοτάτη μου, να ΄σαι καλά. Από φάιμπεργκλας θα έλεγα για να μη «σπάω» κιόλας! 😉 Σμυουουτς!

  6. renata Συντάκτης

    Elie, χαίρομαι. Έχει όμως άλλες αξιόλογες που «τρέχουν» αυτόν τον καιρό. 🙂 Καλό μήνα

    Λαχανόπαιδό μου, μακάρι. Ελπίζω η αρρώστια να ήταν μια εξαίρεση. Φιλιαά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s