Μπουνάτσα

542183181_9427295ac6.jpg

«Το χάραμα πήρα του ήλιου το δρόμο…» ψέλλισε ασυναίσθητα σταματώντας στ΄ αγαπημένο της σημείο στο γυρισμό.

Ο ήλιος λίγο πριν βασιλέψει έστεκε στον ουρανό λαμπερός , σαν να ξημέρωνε κι ας επρόκειτο να δύσει σε λίγο. Κάθισε να χαζεύει το παιχνίδι του στην επιφάνειά της.Γαλάζιοι ελλειπτικοί κύκλοι με χρυσό κέντρο απ΄ τις ακτίνες του και αμέσως μετά οι κύκλοι ήταν χρυσά περιγράμματα για το γαλάζιο κέντρο.
«Τι κρίμα να μην μπορώ να το αποθανατίσω», σκέφτηκε, «όπως και το παιχνίδι των κυμάτων και το μουρμουρητό τους».Ο ουρανός, ένα καθαρό και φωτεινό γαλάζιο και στην άκρη εκεί έδυε σιγά σιγά πίσω απ΄ το νότιο άκρο της Σαλαμίνας ο ήλιος, πορτοκαλής και κόκκινος.
Σε λίγα λεπτά πήρε το δρόμο της επιστροφής στο σπίτι μ’ ένα χαμόγελο, όταν είδε προς τ’ ανατολικά το φεγγάρι να ΄χει ανατείλει ασημένιο πίσω απ΄ το αραιό σύννεφο, σαν τον ηθοποιό που περιμένει στην κουΐντα να ΄ρθει η σειρά του να εντυπωσιάσει το κοινό. Δεν έβιαζε τ΄ αμάξι απόψε, ούτε τα τραγούδια την τάραζαν.

Την ώρα που έστριβε στο στενό, ξανάδε μπρος της το σχεδόν ολόγιομο φεγγάρι και του ‘κλεισε το μάτι.

Advertisements

16 thoughts on “Μπουνάτσα

  1. renata Συντάκτης

    Μεγαλειοτάτη μου, αρκεί να ‘ναι η διάθεση μας τέτοια ώστε να τις προσέξουμε! 😉 Καλησπερούδια! 😀

    Λαχανάκι , καλησπέρα. Και πού να τις έβλεπες! Μαγεία! 🙂

    Εύη μου, ευχαριστώ όσον αφορά το κείμενο. 😀 Η φωτογραφία είναι «δανεική» απ΄το flickr! 😉 Δεν είχα τη μηχανή μαζί! 🙄 )

  2. renata Συντάκτης

    Μπερδεμενάκι μου, ευχαριστώ. 😀
    Μου άρεσε πολύ η φωτογραφία αυτή, γι αυτό την έβαλα! 😉

    Jason, απ΄το flickr την αλίευσα. Μου αρέσει να ψάχνω για ωραίες φωτογραφίες, ειδικά θαλασσινές! 🙂

  3. αλέξανδρος ανδρουλάκης

    Το σχόλιό μου αφορά τη φράση »τι κρίμα να μην μπορώ να το αποθανατίσω»
    Πριν πολλά χρόνια παρακολούθησα κάτι σεμινάρια φωτογραφίας απο τον γνωστό φωτογράφο Πλάτωνα Ριβέλη. Θυμάμαι σαν χτες δύο κουβέντες του που με έχουν στιγματίσει έκτοτε.Τη μία ίσως δοθεί ευκαιρία να την αναφέρω στο μέλλον, η άλλη ήταν η εξής:
    «Ποτέ δεν φωτογραφίζουμε τις όμορφες στιγμές. Τις όμορφες στιγμές τις ζούμε «

  4. renata Συντάκτης

    Αλέξανδρε ανδρουλάκη, ήταν μια παρόρμηση η φωτογραφία εκείνη τη στιγμή για να μείνει πιο ζωντανά στη μνήμη. Με πειράζει βέβαια και που δεν μπορώ να το αποδώσω ζωγραφίζοντάς το, όπως αρχικά επιθύμησα. Έχω συμβιβαστεί όμως γιατί ξέρω τις δυνατότητές μου. 🙂

    Σοφή η κουβέντα του κυρίου Ριβέλη!

  5. renata Συντάκτης

    Αλκυόνη, καλησπέρα. Μου ΄ρθε στο μυαλό το πρώτο δίστιχο με το που είδα την εικόνα (που περιγράφω).

    Πρόπερσι είχα κάνει μια σχολική γιορτή έχοντας δουλέψει πολλά απ΄τα ποιήματά του στην τάξη κι είχα βρει και μια διασκευή της «Γυναίκας της Ζάκυνθος» σε θεατρική μορφή. Απ’ ό,τι φαίνεται έμεινε στη μνήμη κι ανασύρθηκε αυθόρμητα! 🙂

  6. renata Συντάκτης

    Ζουζούνα, ήταν υπέροχο θέαμα. Άλλο να το λέω κι άλλο να το βλέπεις! 🙂
    Την είδα. Με βάζεις να γίνω ρετρό δλδ. Μετά χαράς. 🙂

    Μούργο, κατ’ εμέ μας χαρίζει ένα πλατύ χαμόγελο. 😀
    Οπότε ανταπέδωσα ! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s