Για την Άλεφ

«Άκουσε, ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση
Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος
Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας
Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα
Έχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη.

Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή ως το κόκκαλο άλλο καλοκαίρι
Για ν’ αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια
Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους,
Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές
Ή για να πας καβάλα στο μαΐστρο

Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο,
Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας
Θ’ αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου.»

Η γλυκιά μου Άλεφ με προσκάλεσε να αντισταθούμε δια της ποιήσεως. Έγραψα λοιπόν ένα απόσπασμα από το δεύτερο ποίημα («Η Μαρίνα των βράχων«) που μου ΄ρθε στο μυαλό. Το πρώτο ήταν το «Μονόγραμμα» του ιδίου Ποιητή (Οδ. Ελύτη) , αλλά για να το πεις/γράψεις πρέπει -κατ’ εμένα πάντα-να ΄χεις απέναντι το άλλο σου μισό για να το νιώθεις. Το αφήνω λοιπόν γι άλλους καιρούς, μελλοντικούς…

Προσκαλώ λοιπόν τους :

Advertisements

20 thoughts on “Για την Άλεφ

  1. alef

    Ρενάτα μου καλή, Ελύτης αγαπημένος! Πολύ σ’ ευχαριστώ κι εγώ και η Εαρινή Συμφωνία που είχε την ιδέα! Δεύτερη προσπάθεια και ελπίζω να μην τα θαλασσώσω κι αυτή τη φορά! Φιλιά, Ρενάτα, κι ευχαριστώ λέμε!

  2. renata Συντάκτης

    Άλεφ μου, εγώ σ΄ευχαριστώ! 😀 Πολλές επευφημίες στην Εαρινή Συμφωνία για την εξαίρετη ιδέα! 🙂
    Όσο για τον ποιητή, ό,τι να πω είναι λίγο! 😉

  3. renata Συντάκτης

    Λέμον αυτό θα πει σουρεαλισμός! 😉
    Επηρεασμένη σε βρίσκω! 😀

    Μεγαλειοτάτη μου, είχα κι εγώ αυτό το δίλημμα. Η σοφή Άλεφ μου είπε να γράψω το πρώτο που θα μου ΄ρθει στο μυαλό! 😉 Αναμένω… 🙂

  4. renata Συντάκτης

    Σταύρο, εγώ απ΄τα σχολικά βιβλία . Θυμάμαι ήταν η «Τρελή Ροδιά» η αφορμή. Παραμένει έκτοτε αγαπημένος! 🙂 Πολλά φιλιά και σε σας! 🙂

    Βασίλη, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω! 🙂 Καλησπέρα 🙂

  5. renata Συντάκτης

    Αλεπού μου, θα περιμένω να δω! 🙂 Όσο για το ποίημα, έχεις εκλεκτό γούστο, γι αυτό! 😉 Φιλιάά
    Να κανονίσουμε με τις φίλες μας για καφέ καμιά μέρα. Σας αποθύμησα! 🙂

    Τασσούλα 😀

    αλέξανδρε ανδρουλάκη, το έλαβα κι αφού ανταποκρίθηκα, κάλεσα κι εγώ με τη σειρά μου.

  6. Παράθεμα: περί ποήσεως… « υφαντική… με άσπρα νήματα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s