Άδεια

rte-28n.jpg

Γυρίζεις μετά από ώρες πολλές μαζί μ’ ένα αγγελούδι που το φωνάζεις «παιδί μου» αλλά παιδί σου δεν είναι , όπως κι αν το δεις. Σ’ αγαπάει, σε φωνάζει χαϊδευτικά, σου κάνει σκέρτσα αλλά δεν είσαι η «μαμά μου, θέλω το… « που ξεχνιέται και σου φωνάζει μέχρι να θυμηθεί πως η μαμά λείπει. Και στην επιστροφή θες, ψάχνεις από κάτι να πιαστείς και αυτά τα τραγούδια στο ράδιο που παίζει, την ώρα πριν στρίψεις στο στενό, σα να σου δίνουν τη χαριστική βολή και συνεχίζεις ευθεία, πιο πέρα πας, όπου ο δρόμος σ΄οδηγεί ψάχνοντας κάτι να γεμίσει το κενό, κάτι να σε ξεγελάσει , να σε κάνει να νιώσεις καλύτερα και θα ΄θελες ο δρόμος να συνεχίζει, να μην αναγκαστείς ποτέ να γυρίσεις εκεί, που όταν θα κλείσει η πόρτα πίσω σου, θα δεις την ζωή σου όπως είναι. Άδεια…

Advertisements