Είναι ωραία να πέφτεις (?)

42494-monopati.jpg

Πήρε δειλά δειλά μετά από καιρό ξανά το δρόμο για τη θάλασσα, από άλλο μονοπάτι όμως. Μετά απ΄την τελευταία φορά τη φοβόταν. Η βουτιά ήταν βαθιά και δυσκολεύτηκε να βγει στην επιφάνεια. Είπε στον εαυτό της πως θ’ αρκεστεί να τη δει από ψηλά. Ναι, αυτό νόμιζε. Ξεγελούσε εύκολα τον εαυτό της, αλλά για λίγο ευτυχώς.

Αυτή τη φορά όμως το μονοπάτι άρχισε να στενεύει και να γίνεται ανηφορικό, ώσπου την έβγαλε σ΄αδιέξοδο . Το κατάλαβε πως κινδύνευε να γλιστρήσει και να πάθει χειρότερη ζημιά και αποφάσισε να σταματήσει. Να πάρει το δρόμο του γυρισμού.

«Δεν πειράζει», σκέφτηκε. «Μέχρις εδώ που έφτασα ήταν καλά, είδα τη θέα από ψηλά και θυμήθηκα πως είναι. Την επόμενη φορά από άλλο μονοπάτι πιο ευρύ και βατό. Η θάλασσα δεν φεύγει, είναι πάντα εκεί. «

 

Μανώλης Φάμελος «Είναι ωραία να πέφτεις»

 

Credits: Η θεσπέσια φωτογραφία -συγγνώμη που την οικειοποιήθηκα- είναι από δω. (Τ΄ανακάλυψα χάρη στον Αθήναιο).

 

Υ.γ.1. Ο τίτλος είναι απ΄ τ’ ομώνυμο τραγούδι .

Υ.γ. 2 . Η κάτοχος του τίμιου τούτου βλογίου θα «διακοπεύσει» για λίγο απ΄την μπλογκόσφαιρα, απολαμβάνοντας βόλτες στην άδεια πόλη με το αμάξι , ταινίες στα θερινά και στο dvd και μουσικές στο μάξιμουμ στο άδειο σπίτι. Θα επιστρέψω σύντομα, πριν ξαναφύγω για Πελοπόννησο. (Για τυχόντα σχόλιά σας -αν είστε τόσο επίμονοι πια- έχουμε και μέιλ. Όχι στο ποστ από κάτω, σας παρακαλώ. )

Advertisements