Δεν…

girl_in_distance.jpg

Είναι δυο μέρες τώρα, δεν ξέρω μπορεί να φταίει η ζέστη, αλλά έχω μπει σ΄ένα περίεργο τριπάκι.

Απ΄τη μια να ξανασυναντάς γνώριμες καταστάσεις βιωμένες κι ιδωμένες από άλλα μάτια που σε κάνουν να σκέφτεσαι ξανά όχι τόσο ευχάριστα πράγματα, που τα ΄χες θάψει στο πιο κρυφό συρταράκι του μυαλού, χωρίς αυτό να μειώνει την αξία και το φοβερό θάρρος αυτού που τα έγραψε. (Με τόσους ανεγκέφαλους που κυκλοφορούν, δε φοβάται άραγε την κακία τους?)
Και πόσο εύκολα ξαναβγαίνει το ρημάδι το «γιατί κι εγώ?» στην επιφάνεια.

Απ΄την άλλη μια βραδιά που αλλιώς είχε προγραμματιστεί κι αλλιώς εξελίχθηκε. Και στο τελείωμα η χαριστική βολή, τα τραγούδια όλα μαζεμένα που σε ξαναγυρνάνε πολλά χρόνια πίσω και γίνεσαι πάλι έφηβη, 24 χρόνια μείον. Σε κάνουν να λες «πού ‘σουνα νιότη που ‘λεγες, πως θα γινόμουν άλλη». Τι λαχταρούσες, τι έλπιζες, τι προσπαθούσες και τι έγινε τελικά.
Τα λέει το τραγούδι μου φαίνεται όλα «…αυτή η άνοιξη καθόλου δε μ΄αγγίζει...» .

Κι από πάνω να τρως τα 28άρια καταμεσήμερο κι ούτε καν μέσιασε ο Μάης, φτιάχνοντας στο μίξερ μια δολοφονική διάθεση!

Κι έρχεται κι αυτή η Κυριακή γμτ μου!

Τάνια Τσανακλίδου «Πάρτε με σύννεφα μαζί»

Advertisements

33 thoughts on “Δεν…

  1. renata Συντάκτης

    Βασιλική μου, ανταποδίδω! 🙂

    Χνουδένια μου, σ΄ευχαριστώ πολύ! Θα το προσπαθήσω! 😉 Φιλιά σε σένα και τη νεραϊδούλα σου!

  2. ralou

    Μην στεναχωριέσαι ρeνάτα καλή μου.
    Ναι η ζέστη φταίει και η προοπτική να μας κατσικωθεί για τα καλά φέτος.
    Το παθαίνω και εγω.
    Μετά χώνομαι κάτω από το ντους για να κατεύει η θερμοκρασία στο κεφάλι μου και βρίσκω την ψυχραιμία μου.
    Κυριολεκτικά.
    Ειναι κακός σύμβουλος η ζέστη.
    Μην στεναχωριέσαι.

  3. anexel

    σκεφτόμουν να σας πω ότι αυτή εδώ η εποχή (μέσα Μαϊου-μέσα Ιουνίου) είναι η καλύτερη του χρόνου. Γιατί οι μέρες μεγαλώνουν συνέχεια, γιατί η φύση οργιάζει, γιατί είναι η υπόσχεση των διακοπών. Γιατί ό,τι ωραίο κάνεις τώρα, δε φοβάσαι ότι τελειώνει όπως τον Αύγουστο.

    Μετά όμως σκέφτηκα ότι τα πιο πολλά ωραία γίνονται με τους άλλους και οι άλλοι δεν είναι ώρες του έτους αλλά άνθρωποι.

    Έτσι λοιπόν ακυρώνονται αυτά που σκεφτόμουν. Οι εποχές δε φέρνουν την ευτυχία μήτε τη δυστυχία. Αλλιώς θα ξέραμε τι να κάνουμε…

    Φλυαρώ και θα ξεχνούσα να σας πω ότι στο blog σας με προσείλκυσε μεταξύ άλλων και η Ελευσίνα, από την οποία έχω κάποιες πολύ παλιές αναμνήσεις.

  4. lemon

    Έλα, έλα, χαμογέλα και προσπέρνα, ξέρεις εσύ.

    Έτσι είναι τα περασμένα μας, μέσα μας είναι, κομμάτι μας είναι-γιαυτό εξάλλου είμαστε ΕΤΣΙ τώρα, γιατί περάσαμε όλα όσα περάσαμε…
    Ξυπνάνε που και που, βέβαια, και πονάνε, αλλά ευτυχώς ξέρουμε πια πως με τα «γιατί σε μένα αυτό?» και «γιατί εγώ?» τίποτα δεν κερδίζουμε, μόνο (κι άλλο) χρόνο χάνουμε…

    Άντε καλή μου, ελπίζω να πέρασε το πισωγύρισμα και να χαμογελάς πια…
    Σε φιλώ.

  5. tassoula

    Θα συμφωνήσω με την Ραλού.Η ζέστη είναι κακός σύμβουλος και θέλει προσοχή.Το παθαίνω συνέχεια μόλις ανέβει πάνω απο 20 η θερμοκρασία!
    Ελπίζω σήμερα να είσαι μέσα στα γέλια.

  6. renata Συντάκτης

    Ραλούκα, λες; Άμα είναι η ζέστη μόνο παλεύεται! 🙂 Εγώ χτες βγήκα μια βόλτα και βρήκα δροσιά κι αποκούμπι στο να κοιτώ τη θάλασσα! 😉 Φιλιά

    Anexel, αυτή η υπόσχεση των διακοπών να ξέρετε πως με κρατάει μερικές φορές σαν σανίδα σωτηρίας κι άλλες σα να με πνίγει, λόγω της ανυπομονησίας !! Χάρηκα! 🙂

    Λεμονίτα μου, στις προσπεράσεις αυτές το κατέχουμε το πρωτάθλημα. Σίγουρα τίποτα δεν αλλάζουμε, ε μια στο τόσο πλημμυρίζει το υπόγειο και βγαίνουν στο φως. Μετά ξηρασία. 😉
    Σήμερα χαμογελώ, γιατί είδα το Volver και το λάτρεψα. Συμφιλίωση με τα φαντάσματα του παρελθόντος 🙂 Σε φιλώ

    Τασσούλα μου, μέχρι τη Δευτέρα μπουγέλο λοιπόν! :lol Αλλιώς μια βροχή θα μας σώσει ! 😛

  7. QueenElisabeth

    Λοιπόν…
    Βαθιά ανάσα και κοίτα μόνο μπροστά σου καλή μου. Τέτοια εποχή εγώ συνήθως κάνω ξεσκάρτισμα, βλέπω τι κρατάω και τι όχι, προσπαθώ να προχωρήσω. Το «γιατί κι εγώ» έπαψα να το ρωτάω, γιατί απλούστατα όσο κι αν ρωτήσω δε θα βγει τίποτα.
    Κι είναι κρίμα, πολύ κρίμα να βασανίζουμε τον εαυτό μας με ερωτήσεις που κανείς δεν μπορεί να απαντήσει κανονικά, χωρίς φιλοσοφίες του στυλ «όλοι περνάνε δύσκολα, έτσι γίνεται πάντα» κτλ…
    Όσο για το “πού ‘σουνα νιότη που ‘λεγες, πως θα γινόμουν άλλη”, δεν είσαι 80 χρονών, μπορείς να αλλάξεις ό,τι θέλεις από τη ζωή σου, έχεις τη δύναμη και το ξέρω γιατί όπως σου ξαναείπα, σε διαβάζω εδώ και αρκετό καιρό, από την blοgger εποχή.

    (Είδες που κι εγώ σεντόνια γράφω;)

  8. renata Συντάκτης

    Μεγαλειοτάτη μου, εδώ κι ένα χρόνο γι αυτό έβαλα πλώρη, ν’ αλλάξω τη ζωή μου. Από ξεσκαρταρίσματα θα βρεις κι εδώ μπόλικα! 😉
    Απλά όλη αυτή η συγκυρία με βρήκε με χαμηλές τις άμυνες και η σύγκριση της πραγματικότητας με τα όνειρα και τις νεανικές προσδοκίες δεν ήταν το καλύτερο. Αναζήτησα τα γνώριμα γιατρικά κι ας λέει η Μελίνα «…δε θα ζητήσω νοσηλεία στα σινεμά και τα βιβλία..». Αύριο θα «σηκώσω» την έκθεση 😉

    Εδώ είσαι ευπρόσδεκτη να γράψεις κι ολόκληρη λινοθήκη άμα θες! 😀

    Το τραγούδι είναι απ΄τον αγαπημένο δίσκο «Αμφήλιο» του Ν. Ζούδιαρη, ένα απ΄τα διαμάντια του. «Πάρτε με σύννεφα», το ΄χα ξαναβάλει παλιότερα. 😉

  9. kyriayf

    Θυμάσαι; Εσύ μου το είπες… «φταίει ο καιρός»..
    απότομη μετάβαση στη καλοκαίρι..στη ζέστη… είναι η αρχική προσπάθεια στην προσαρμογή… έτσι βγαίνουν και τα άλλα…

    καλη Κυριακή! Να πας μια μεγάαληηη βόλτα στη Θάλασσα…

    φιλιά 🙂

  10. μεθυσμένα χρώματα

    ξέρεις τι κάνω εγώ όταν με παίρνει κάτω;
    παίρνω το αυτοκίνητο και πηγαίνω προς τον Ταύγετο με την μουσική που μου αρέσει δυνατά και στα μισά του δρόμου εκεί που βλέπεις τον Μεσσηνιακό » πιάτο » σταματάω και κολλάω με τις ώρες! …

  11. lupa

    Μπορεί να μην ωφελεί πολύ που στο λέω κι εγώ όμως δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος που δεν του έρχεται συχνά η φλασιά :» Αυτό ήθελα να γίνω? Μήπως πήρα λάθος δρόμο; Που πήγαν τα όνειρά μου;»
    Να, σκέψου ότι ακόμα κι εγώ΄, η προσωποποίηση της τελειότητας (μπουχαχα, και ξανα μπούχαχα) μεςρικές φορές το σκέφτομαι.
    Μετά τρώω ένα σοκολατάκι και μου περνάει.
    Κατά προτίνηση Τζοκόντα Παυλιδη!

    Καλημέρες κουκλίτσα!

  12. nia..fatale

    Καλημέρα Ρενάτα….

    Εγώ αφήνω την μαυρίλα μου να βγει ,όση υπάρχει ….

    ….και μετά το ρίχνω στο τραγούδι ,
    …. ανάβω και ένα τσιγάρο,
    …..πίνω και ένα ποτηράκι κρασί ,
    διαβάζω και κανά σοφό παιδί,
    και περιμένω να φέξει !!!
    Φιλιά πολλά

  13. renata Συντάκτης

    Έτσι είναι, υφάντρα μου! Χτες είδα την πιο ωραία θέα και συνήλθα : ..χιλιάδες βιβλίαα 😉 Φιλιάά

    Μεθυσμενάκι μου, ξέρω που λες! Παρόμοια κάνω κι εγώ! 😉

    Λούπα μου, εμένα ένα σοκολατάκι μόνο τι να μου κάνει? 😀 Milkshake σοκολάτα είναι το νέο «γιατρικό» 😆

    Αλκυόνη, πήραμε τη ζωή μας λάθος. Αλλάζουμε ζωή. Φιλιά

    Νία μου, τα γιατροσόφια είναι πολλά. Άλλη βδομάδα ξεκίνησε και πέρα απ’ τον πονοκέφαλο, όλα καλύτερα είναι! 🙂

    Bebe μου, πάει κι αυτή! 😉 Καλή βδομάδα, κούκλα μου! 😀

  14. anexel

    Θα κάνατε μια καλή πράξη αν βοηθούσατε ένα συνάνθρωπό σας δείχνοντάς του πώς να βάζει μουσική στο μπλογκ του. Υποψιάζομαι πως είναι κάτι απλό (μη με ρωτήσετε γιατί ρωτάω εσάς – just έτυχε)

  15. Αερικό

    Ρενατα
    Προτεινω καλη λυση για να μην ξαναρθουν συντομα ολα αυτα που περιγραφεις.
    Ξυπνας χαραματα τις εξη και εισαι ηδη στο παρκο με τα πουλακια που κελαηδουν στις εξημισυ, για μια ωρα περπατημα γρηγορο και μετα δουλεια! Το αυτο επαναλαμβανεις για δυο βδομαδες περιπου καθημερινα! :-))

  16. renata Συντάκτης

    Anexel, μετά χαράς να σας βοηθούσα, αν αφήνατε την πλήρη δ/νσή σας (url). Αλλιώς στείλτε μου μέιλ. Το γράφω στη σελίδα » Η αφεντιά μου». 🙂 (Εγώ αυτό γιατί νομίζω πως το ΄χω ξαναγράψει προς τα εσάς παλιότερα? Deja vus ? )

    Αερικό μου, αυτό είναι κινέζικο βασανιστήριο βρε! Προτιμώ ύπνο μέχρι αργά (9.30 -10) και καφέ στην παραλία να με φυσάει τ’ αγέρι! 😉 Είμαι καλοπερασάκιας! 😀
    Εξάλλου φέτος δουλέυω μετά τις 12.25 😉

    Bebe μου, πολύ καλύτερα. 😉 Φιλιά

  17. anexel

    δε νομίζω ότι έχουμε επικοινωνήσει ποτέ άλλοτε εκτός από τα σχόλια αυτού εδώ του post σας.

    Επειδή δεν ξέρω από url, θα σας στείλω mail.
    Ευχαριστώ πολύ.

  18. Sotiris K.

    Ίσως, λέω, όλα αυτά για να μπορούμε να αντέξουμε τις ομορφιές της Άνοιξης !!!
    (Ετσι για να τα αντιμετωπίσουμε με θετική σκέψη 🙂 )
    Καλησπέρα

  19. renata Συντάκτης

    Ντάλια, σίγουρα. Εξάλλου το λεέι και το τραγούδι «…οι μέρες που λαχτάρησες, θα ΄ρθουν»… 😉

    Σωτήρη, πολύ ενθαρρυντική σκέψη αυτή! Σ΄ευχαριστώ 🙂

    «Μάρκο», γιατί όχι? 😀 (Το ΄ξερα 😉 )

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s