The black-eyed

 

blackeyed_f2.jpg

blackeyed_f1.jpg

Την Παρασκευή πήγαμε με τις Λέμον και Αλκιμήδη στο θέατρο Φούρνος να παρακολουθήσουμε την θεατρική παράσταση «The black-eyed» της Betty Shamieh από την θεατρική εταιρεία «Δυτικά της Πόλης».

Τέσσερις γυναίκες, Παλαιστίνιες όλες απ΄την αρχαία εποχή μέχρι σήμερα, βρίσκονται στον Παράδεισο ψάχνοντας η καθεμιά κάποιο πρόσωπο – μάρτυρα*.

Η πρώτη ψάχνει τον εραστή που πρόδωσε για χάρη της πατρίδας της, αν και τον αγάπησε. Είναι η Δαλιδά. Μέσα απ΄τα λόγια της θίγονται θέματα γυναίκας κι εξουσίας. Πόσο θεμιτό είναι για χάρη όλων να θυσιάσει την αγάπη της, αν και δεν το μετάνιωσε μπρος στο κοινό καλό. Πώς η εξουσία και δη των αντρών περιμένει να δράσει και κaτευθύνει την γυναίκα να χρησιμοποιήσει την ομορφιά ως όπλο έτσι ώστε να «χειριστεί» τον άντρα.

Η δεύτερη, η Ταμάμ , έζησε κατά τις σταυροφορίες και ψάχνει το πιο αγαπημένο της προσωπο, τον αδερφό, που έγινε μάρτυρας μέσα απ΄τη αντίσταση στους κατακτητές-Σταυροφόρους, έπειτα απ΄τη δική της «ατίμωση», όταν ίδια υπέστη βία σωματική και ψυχική . Μέσα απ΄την ίδια ξεδιπλώνεται πώς οι κατακτητές έχουν το ίδιο πρόσωπο σ’ όλες τις εποχές, καταστρέφοντας -λεηλατώντας-ασκώντας βία, μην υπολογίζοντας καν πως οι άλλοι είναι άνθρωποι, συνήθως επιφορτισμένοι με ιερό καθήκον, θέλοντας να εγκαταστήσουν την τάξη.

Η τρίτη έζησε στη σύγχρονη εποχή , Αραβοαμερικάνα, δλδ έζησε στην Αμερική έχοντας παλαιστινιακή καταγωγή και ψάχνει να βρει το φονιά της, ένα ομοεθνή .
Μέσα απ΄το μονόλογό της πριν το τέλος διακρίνεται η προσπάθεια του ξένου, που νιώθει πως πρέπει να προσπαθήσει πολύ περισσότερο ν΄αποδείξει πως αξίζει, έτσι κατά συνέπεια ν΄αποδεχθούν οι άλλοι πως είναι άνθρωπος κι αυτός, αλλιώς τον αναγκάζουν να περιχαρακωθεί αναπαράσσοντας τα στρεότυπα και τις παραδόσεις του, που θα τον οδηγήσουν σιγά σιγά στην γκετοποίηση.
Ακόμα η γυναίκα αυτή δείχνει πως χρειάζεται να παλέψει, να κοπιάσει περισσότερο για ν΄αναγνωριστεί η αξία της σε σχέση με τον άνδρα στη δουλειά και πώς μέσα σε μια σχέση αφήνεται να χειραγωγηθεί , φτάνει να αυτοϋποτιμηθεί για να τονώσει τον αντρικό εγωισμό, φορέας-σκλάβα των παραδόσεων που την έχουν διδάξει. Μόνο αν αποδείξει την αξία της , ούσα απ΄το συγκεκριμένο έθνος, το «δαιμονοποιημένο», μπορεί να νιώσει ελεύθερη να ξεφύγει, ν΄αγνοήσει αυτά τα στερεότυπα.Ένιωσα πως πιο πολύ απ’ όλες εκπροσωπεί την αγωνία της συγγραφέως .

Η τέταρτη είναι μια γυναίκα που έζησε σε προσφυγικούς κατυαλισμούς, όπου όπως λέει «Κάθε μέρα υποφέρουμε, εκεί πεθαίνουμε ενόσω είμαστε ακόμα ζωντανοί». Είναι σκληρή απέναντί τους, τους μιλάει άγρια και υποτιμητικά, εκφοβίζοντάς τες μέχρι ν΄αποκαλυφθεί ο δικός της ρόλος και γιατί είναι εκεί. Όλες λίγο πριν την πόρτα της Αίθουσας των Μαρτύρων.

Κεντρικό ερώτημα που βάζει το έργο είναι «πώς μπορεί κανείς να επιβιώσει σ΄ένα βίαιο κόσμο χωρίς να γίνει βίαιος ;» Η απάντηση στο τέλος του έργου.

*Σύμφωνα με τη μουσουλμανική θρησκεία και παράδοση, οι μάρτυρες του Αλλάχ όταν (μετά την αυτο-θυσία τους, δλδ την προσφορά της ζωής τους στον αγώνα) ανέλθουν στον παράδεισο παντρεύονται τα ουρί, τις μαυρομάτες παρθένες.

Μου άρεσε πάρα πολύ! Να το δείτε οπωσδήποτε (όσοι δεν το ΄χετε ήδηη δει δλδ)!

Διαβάστε εδώ (την πιο περιεκτική και ουσιaστική άποψη της Αλκιμήδης) και εδώ στο «Θέατρο για όλους»,ένα άλλο φοβερό μπλογκ.

Advertisements

16 thoughts on “The black-eyed

  1. renata Συντάκτης

    Πάρα πολύ και σπεύδω να συμπληρώσω την έλλειψη που μου επισημάνατε!
    Επίσης εξαιρετικότατο μπλογκ έχετε, και νιώθω λίγο άβολα, πώς μπήκα στα χωράφια σας!

  2. antigonos

    katarhin siggnomi gia tin anesi tou enikou pou pira afthaireta, kata defteron, aplos apo periergeia rotisa…
    Giati prosopika kati sti skinothesia mou fanike atolmo kai epipedo.
    Omos, vlepo oti ki esi stathikes, opos ki ego, perissotero sto idio to keimeno, ki ohi adika.
    Efharisto gia ta kala logia kai antapodido:)

  3. renata Συντάκτης

    Δεν υπάρχει πρόβλημα σχετικά με τον ενικό. 🙂
    Καλά έκανες και ρώτησες. Εγώ στάθηκα στο κείμενο και πιο πολύ σ΄αυτά που εισέπραξα ως γυναίκα, γιατί μου φάνηκαν γνώριμα ή γιατί αναγνώρισα κάποια στοιχεία ίσως.
    Συνήθως επαφίεμαι στις περιγραφές της φίλης μου, αλλά εδώ ήταν πολύ έντονα τα ερεθίσματα για να τ’ αγνοήσω.

    Τα καλά μου λόγια είναι αλήθεια και ντράπηκα να σας σχολιάσω!

  4. αλκιμήδη

    Καλημερούδια κούκλα
    όμορφα τα γραψες
    ελπίζω να πάνε πολλοί να το δουν
    αξίζει πραγματικά

    αντίγονε
    η σκηνοθεσία ήταν λιτή και καλώς ήτανε έτσι για να εστιάσουμε στο κείμενο
    προσωπική άποψη μη ειδικού

  5. kyriayf

    θα μου αποκαλύψεις την απάντηση του ερωτήματος; Βλέπεις, είμαι μακριά… και όταν ανέβω Αθήνα θα παίζεται ακόμα;;;

    πρέπει να είναι πολύ δυνατό κείμενο…

    φιλιάαααα!!!
    🙂

  6. renata Συντάκτης

    Στεφούλα μου, καλό δεν κάνουν οι βόλτες ; 😉 Στενοχωρήθηκα που δεν σας είδα στο πάρτυ! Φιλιά

    Υφάντρα μου, εννοείται. αν και μη νομίζεις πως υπάρχει συνταγή, ενδείξεις απλά. 😉 Φιλιάά

  7. renata Συντάκτης

    Σταύρο, είανι μια χαρά! Δίνει υλικό πολύ για να σκεφτείς! Να πάτε! 😉 Φιλιά

    Bebe μου, ευχαριστώ! Τις είδα 😉

    Φεγγαρένια μου, ναι, ήταν πολύ καλά! 🙂

  8. renata Συντάκτης

    Βασιλική μου, σ’ ευχαριστώ, καλή μου.Μπορώ να σου πως το χτεσινό σου ποστ ήτανε άλλη μια σαΐτιά. Τώρα νιώθω πιο δυνατή και τ’ άνοιξα . Φιλιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s