ΟΙ ΛΑΤΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΙΙ

Να τ’ αγαπημένα μου ανίψια, μασκαρεμενα και μη! 😉

Ο ανιψιός μου είχε ντυθεί scream(έφηβος !!) , αλλά επειδή τρόμαξε η γιαγιά του και η μικρούλα μας την έβγαλε αμέσως πριν προλάβω να τον φωτογραφίσω! Είμαστε ομορφόσογο, πώς να το κάνουμε, της αφεντιάς μου εξαιρουμένης! 😉

Advertisements

32 thoughts on “ΟΙ ΛΑΤΡΕΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΙΙ

  1. Anonymous

    ….ιιιιιιιιιιιιιι
    …ΨΕΜΑΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
    …. ΠΑΙΔΙΑ ΛΕΕΙ…..
    ΑΝ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΟΤΙ ΘΑ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙ Η ΜΥΤΗ ΣΟΥ …ΣΕ ΑΠΕΙΛΩ ΘΑ ΒΑΛΩ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ
    ####ΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙ ######
    ~~~ΣΑΤΑΝΙΚΟ ΓΕΛΙΟ~~~ σεβα

  2. renata

    Τασσούλα μου, δεν τα ε΄χω δείξει στ ακαλύτερά τους, ειδικά το μεγάλο! 😉 Λες; Μοιάζει στο χαμόγελο στην αδερφή μου, γι αυτό ίσως!

    Αλκιμήδη, ευχαριστούμε. Κι εσείς είστε! 😉 Εμένα όταν μ’ έφτιαξαν , έσπασαν το καλούπι!! Λοοοοολ

    Σέβα, μην τολμήσεις, κακομοίρα μου!!! :ΡΡΡ

  3. renata

    Μεθυσμενάκι μου, γιατί μου μιλάς στον πληθυντικό? 😦 Θα θυμώσωωωω…
    Ευχαριστώ για την ευχή. Όσο για τη δική μου φωτό, θα στη στείλω με μέιλ να τη βλέπεις και ή θα τρως (απ’ την τρομάρα) όλο σου το φαΐ ή θα σου κοπεί η όρεξη μιας δια παντός!! :ΡΡΡ Καλησπέρα

    Ελένη μου, σ’ ευχαριστώ πολύ! Εγώ είμαι η τυχερή που φωτίζουν τη ζωή μου :)) (Πλατύ χαμόγελο, γιατί καμαρώνω η χαζοθεία)!

  4. ellinida

    Καιρό είχα να έρθω για επίσκεψη. Ενημερώθην, μιά χαρά σας βρίσκω, τα δέκα κατανοητά, τα ανήψια κουκλιά, αφήνω φιλιά και φεύγω.
    Καλημέρα.

  5. lemon

    Καλά, με το που είδα τον τίτλο, κατάλαβα ότι περί ανεψιών πρόκειται! (ομοιοπαθούσα, γαρ!).
    Λοιπόν, μας εύχομαι να μας ζήσουν οι χαρές της ζωή μας, αλλά επίσης «και στα δικά μας»!

  6. renata

    Λεμονάκι μου, σ΄ευχαριστώ! Μακάρι για όλες μας, κούκλα μου! 😉

    Εβελίνι μου, σ’ αρέσουν τα e-ξαδέρφια σου;) Επιφυλάσσομαι για ένα ποστ με τις e-αγάπες μου 😉 Μάκια

    Υφάντρα μου, να ‘σαι καλά και σ’ ευχαριστώ. Θ’ απογοητευτείς, σε προειδοποιώ 😉 Αναμένω…

    Αλκυόνη μου, σ’ ευχαριστώ. Εμένα η πιπίλα? Ντεν καταλαβαίνει… :))

  7. Artanis

    Φτου φτου φτου, σκόρδα και χαντρούλες, μην τα ματιάξει κανείς!
    Είναι κουκλιά, ρενάτα!!!!

    Ψιτ! Αυτό το προηγούμενο ποστ, αλα Kill Bill, πολύ με άρεσε.
    Πάρα πουλύ!

  8. renata

    Artanis, σ’ ευχαριστώ! ;)Χαίρομαι που σε άρεσε το προηγούμενο.;)

    Vita Mi, γιατί καλέ? Μπας κι έχεις απενεργοποιήσει στον browser τα flash animations? Έλεγξέ το!

  9. renata

    Στέφυ μου, είναι τ’ ατιμούλια! Για μένα δε τα πιο όμορφα του κόσμου κι όποιος πει τ’ αντίθετο, τον «έφαγα»! 😉

    Γοργόνα μου, κι εσύ τέκνον Βρούτε? Καλάάά… 🙂 Εγώ ας πούμε πως τρώγομαι :ΡΡΡ

  10. ralou

    Επειδη είμαι και εγώ στην κατηγορίᨻχαζοθεία» ενα πράγμα θα σου πω renatina!

    Τα δικά μου ανιψια είναι ομορφότερα κι αν έχεις αντίρρηση βγές έξω να παλέψουμε!!!!!

  11. renata

    Φεγγαρένια μου, ευχαριστώ! Μοιάζουμε στα μάτια τα μεγάλα (του μπαμπά μου)και στο χαμόγελο με τη μεγάλη. Οι άλλοι δυο (μεγάλος και μικρή) είναι ίδιες οι μαμάδες τους, που μοιάζουν του πατέρα μου. 😉

    Ραλούκα, για μένα είπα πως είναι . Κι εσύ σα χαζοθεία είναι φυσικό να νιώθεις το ίδιο! 😉 «Κι η κουκουβάγια το κουκουβαγιόπουλο…» :))

    Ελένη μου, κι εγώ, πολύ! 😉 Πες εσύ και σου’ ρχομαι ! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s