ΟΔΗΓΩ ΚΑΙ ΔΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ

Αν θυμάστε καλά, είχα πει πως μια απ΄τις αποφάσεις που πήρα στα γενέθλιά μου, ήταν να μάθω πια να οδηγώ.
Όπως θυμάστε ακόμα καλύτερα, από τα μέσα Σεπτέμβρη ως τα τέλη Οκτώβρη έγινε η απεργία των δασκάλων, με αρκετά μεγάλο οικονομικό κόστος για όσους συμμετείχαν απ΄την αρχή ως το τέλος, όπως εγώ. Δεδομένων του ό,τι χρειάζεται ένα α ποσό για να πληρώσω για εκμάθηση και ένα β χρονικό διάστημα για να τα συγκεντρώσω, άργησα ν’ αρχίσω μαθήματα.
Μέσα Δεκέμβρη λοιπόν άρχισα τα -θεωρητικά-μαθήματα περί σημάνσεως, διασταυρώσεων, στροφών και λοιπών. Στη θεωρία βέβαια -γενικώς- δεν έχω κανένα πρόβλημα, στην πράξη τα κάνω σαλάτα. Στα 7 μαθήματα είχα μάθει το βιβλίο και δε χρειαζόμουν άλλα (σαΐνιιι).
Την προηγούμενη βδομάδα άρχισα λοιπόν να κάνω «πορεία». Στις 6μ.μμ. μπαίνουμε λοιπόν στο αμάξι κι ερχόμαστε σε ένα πλατύ δρόμο (πολύ κοντά στο σπίτι μου) ερημικό τα βράδια και πολύ κοντά στη Δ/νση Μεταφορών (βασικό κριτήριο), όπου τον βλέπω, σταματάει και μου λέει:
-Ας αλλάξουμε θέσεις, Σ.
-Ναι, κύριε Στ., λέω γω άνετη, ενώ μέσα μου λέω ωχ ωχ ωχ.

Μου δείχνει πώς να φτιάξω το κάθισμα στα μέτρα μου.(Σημ. ο δάσκαλος είναι 1,80 εγώ 1,55.)Κάνω τη γνωριμία με τα πετάλια, το λεβιέ και το τιμόνι. Αχ, τι θα τραβήξουνε τα δόλιααα, σκέφτηκα.
-Τώρα που σου είπα, για δείξε μου κι εσύ να δω τι κάνουμε όταν ξεκινάμε. Τα χέρια στα κλειδιά εγώ αμέσως.
-(Ξεροβήξιμο) Μήπως ξεχνάς κάτι;
-Ααα, τα φώτα, λέω εγώ.
-Μετά τα φώτα; ρωτάει πολύ υπομονετικά ο ανθρωπος ανάβοντας το πρώτο τσιγάρο με καρτερία.
-Α, ναι , η ταχύτητα.
-Καιαιαι;
-Φλας, καθρέπτες και τώρα μίζα. Γιατί δεν ξεκινά;
-Για δες στον πίνακα.
-Ααα, το χειρόφρενο ξέχασα.
-Δεν πειράζει,Σ. Και τώρα ξεκίνα.
-γκρρρ (το γκάζι)
-Πιο απαλά το γκάζι, Σ.
-γκρ
-Λίγο πιο δυνατά, έτσι μπράβο.(Εχει κάνει ήδη το δεύτερο τσιγάρο). Και τώρα φεύγουμεε.
-Μάλιστα, κύριε Στ.
Ξεκινάω και προς έκπληξή μου το αμάξι τσουλάει, έχω τα χέρια γαντζωμένα στο τιμόνι και πλησιάζουμε στην πρώτη στροφή. Με μόνη έννοια το τιμόνι- που όλο το κουνάω λίγο αριστερά δεξιά και με διορθώνει- παίρνω μαλακά με βοήθεια-τα πετάλια δικά του- τη στροφή.

-Μπράβο Σ., μουλέει. Ετοιμάσου να κάνουμε αναστροφή μέσα στο ίδιο ρεύμα. Την πρώτη φορά που θα δεις δρόμο, τότε ίσιωνε το τιμόνι. Ε,την πρώτη φορά σαν ατζαμής όλα καλά.
-Τέλειαα, Σ. , ας το ξανακάνουμε. Εκεί μια το γυρναγα το τιμόνι νωρις στην επαναφορά, μια κοίταξα το τιμονι αντί το δρόμο, σαλάτααααα .
-Μα γιατί το χάλασες τώρα, μια χαρά τα πήγαινες! Δεν πειράζει όμως, θα συνηθίσεις!Αισιόδοξοοος!
Μ’ αυτά και μ’ αυτά πέρασε το πρώτο μάθημα.
Στο δεύτερο το ξεκίνησα σωστά, πήρα την στροφή σωστά , την αναστροφή στο ίδιο ρεύμα σωστά. Στην αναστροφή στο αντίθετο ρεύμα μια φορά τα σκάτωσα, που κοίταξα το τιμόνι αντί το δρόμο και παραλίγο στη νησίδα να πάμε!
Μ’ έβαλε όμως κι οδήγησα από κει μέχρι τη σχολή που΄ναι σε κεντρικό σημείο της πόλης , περνώντας απ΄το λιμάνι δίπλα απ΄τα λεωφορεία η καλή σου «άνετη»(το ‘παιζα, με κάμποσο δέος και κοκαλωμένη ίσια μπροστά μου) και να μπω πίσω απ΄τ’ άλλο αμάξι στο πεζοδρόμιο να παρκάρω (απλώς να πάρω θέση και να το σβήσω- ασφαλίσω δλδ).
Μετά απ΄αυτό χρειάστηκε βέβαια μια μέρα διάλειμμα από μένα ο άγιοοοοοοοοος άνθρωπος, αλλά Πέμπτη και Παρασκευή και στροφές, αναστροφές τζάμι με τα πετάλια δικά μου και στοπ και οδήγηση και παρκάρισμα στα ίσια και έφτασα στη δεύτερη ταχύτητα. Με πετάλια και λεβιέ μια χαρά τα πάω, το τιμόνι ταλαιπωρώ λίγο, αλλά θα στρώσω. Ελπίζω να μην το καταντήσω, όπως στη φωτογραφία.
Εεεεε (ξερόβηχας), το ‘σβησα μια φορά σε κάθε μάθημα, βγήκα λίιιιιιγο παραπάνω σ’ ένα στοπ κι άλλα τέτοια μικρά. Για το Σ-Κ πήρε ρεπό ο δόλιος. Από αύριο αρχίζει το μαρτύριό του πάλι.Το δύστυχοοοο.
Οφείλω να πω πως χάρη σ΄αυτόν έγινα καλύτερη δασκάλα κι εγώ στο σχολείο, μιας και έχει τέτοια υπομονή –που αν ήταν άλλος θα μ’ είχε βρίσει πολλάκις– που αποτελεί παράδειγμα για μένα. Εξ άλλου λένε πως πάντα οι δάσκαλοι είναι οι χειρότεροι μαθητές, γιατί σ’ όλα θέλουν να ΄χουν λόγο.
Λες;;;; Α μπααα!
Υ.Γ. Το Σάββατο ήταν μια δύσκολη μέρα για μας οικογενειακώς. Ήταν η μέρα που γιόρταζε ο πατέρας μου. Ήταν μια περίεργη μέρα ακόμα, γιατί σκεφτόμουν κι αγωνιούσα για μια καλή μου φίλη. Της το αφιερώνω λοιπόν για να γελάσει.
Credits: Η φωτογραφία είναι ευγενική προσφορά της φίλης μου Αθηνάς (μη μπλόγκερ) και το τραγούδι που παίζει της Εύας.

Update: Ενημέρωση γι ατις ασθένειες των Ελλήνων οδηγών (αφιερωμένες σ’ εμένα ειδικά) σ’ εδώ.

Advertisements

19 thoughts on “ΟΔΗΓΩ ΚΑΙ ΔΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ

  1. Lupa

    Ρενάτα μη μασάς καθόλου. ΟΙ δάσκαλοι οδήγησης έχουν εξ’ορισμού υπομονή γιατί δεν φαντάζεσαι τι έχουν δεί τα μάτια τους. Αέρα να τους πάρουμε και τα σώβρακα. Άντε και σου έυχομαι να γίνεις οδηγάρα σαν κι εμένα LoL.(καλά μη βαράς για πλάκα το είπα) Καλή εβδομάδα κουκλιτσα.

  2. αλκιμήδη

    Καρδιά μου,
    σααράντα και μαθήματα χρειάστηκα εγώ και τέσσερις φορές εξετάσεις και είδες οδηγάρα που είμαι (και μετριόφρων βεβαίως βεβαίως)
    Μια χαρά σε βρίσκω
    Και μετά ποιός σε πιάνει

  3. kyriayf

    «πάνω του»! βρε!!! θα τα καταφέρεις… ευτύχησα τα πρώτα μαθήματα να τα κάνω στην παραλία (τα καλά της επαρχίας), και να πάω στο δάσκαλο μόνο για παρκάρισμα και αναστροφές! χιχι!!! τα μισά λεφτά ήρθε…
    καλή δύναμη!!!
    φιλί:)

  4. argyrenia

    Ωραίο το έκανες το σπιτάκι σου.
    Με γεια!
    σχετικά με το ποστ κυρά σωφερίνα:

    χαχαχαχαχα
    μου θύμισες τα καλά τα δικά μου, στο πρώτο μάθημα, σε μία στροφή, ερχόταν μία νταλίκα κι εγώ έκλεισα τα μάτια μου και με τα δύο χέρια.

    Θαύμα που ζω.

    Συνέχισε τα μαθήματα, να’χουμε να διαβάζουμε 😉
    θα γίνεις και η πρωτη οδηγάρα, έννοια σου, όπως κι εγώ καλή ώρα, χεχε.

  5. renata

    Λούπα μου, καλωσήρθες. Το ξέρω, αλλά υπάρχουν κι άλλοι που βρίζουν άσχημα (από εμπειρία της αδερφής μου. ) Οδηγάρα είσαι βρε, άλλο η ατυχία σου η πρόσφατη. Σημασία έχι επου ΄σαι εσύ καλά. 😉 Καλή εβδομάδα!

    Τασσούλα, μη μου λες τέτοια! Απ΄τη νησίδα (μας) γλύτωσε ο άνθρωπος!

    Αλκιμήδη μου, μωρέ για 140 με κόβω στην πορεία, αλλά δε με νοιάζει, αρκεί να μάθω καλά. Είσαι μεγάλη οδηγάρα, το ‘χω διαπιστώσει . 😉

    Υφάντρα μου, εμ εσύ κούκλα μου, είχες και το περιβάλλον. Εμένα σην ηλικία μου έμαθε να οδηγεί ο πατέρας μου. Ευχαριστώ. 😉

    Αργυρένια μου, θενκς!Ευτυχώς αυτό δεν το ΄ζησα ακόμα, αν και το φοβάμαι σαν αντίδραση. 😉 Μακάρι…

    Αείποτε, σας ευχαριστώ πολύ. Υπομονή διαθέτω μπόλικη ευτυχώς. Καλή σας εβδομάδα.

  6. μεθυσμένα χρώματα

    αχ βρε Ρενατα….αν δεν μπορείς τα αυτοκίνητα υπάρχουν και τα τανς του στρατού….!
    θα σε τρέμουν όλοι στον δρόμο!
    ( έλα να σου δώσω μαθήματα, οδηγώ πάρα πολύ καλά, σου το ξαναλέω !)

  7. sevarose

    …ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΙΠΟΤΑ,,,,ΤΑ 100 ΠΡΩΤΑ ΧΕΡΟΝΙΑ ΕΙΝ ΔΥΣΚΟΛΑΑΑΑΑΑ
    ΕΕ ΠΛΑΚΑ ΚΑΝΩ
    ΘΑΤΟΠΑΡΕΙΣΜΕΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ….ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΒΟΛΤΑ ΟΤΑΝ ΑΝΕΒΩ
    ..ΚΑΤΣΕ ΝΑ ΚΑΝΩ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΖΩΗΣ ΠΡΩΤΑ ΚΑΛΟΥ ΚΑΚΟΥ ΧΕΧΕΧΕ
    ΣΕ ΠΕΙΡΑΖΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ

  8. renata

    Νυχτολούλουδό μου, τανκς ε;
    Άσε, αργότερα. Όσο για τα μαθήματα, μου πέφτείς λίίίγο μακριά. :ΡΡ

    Σέβα, ίδομεν. Με τα σήματα καθάρισα, που ΄ταν εύκολα. Για τ’ άλλα μέχρι το καλοκαίρι, έχω καιρό! ;)Να κάνεις ασφάλεια οπωσδήποτε!

    Εύη μου, ευχαριστώ. Αμ ούτε ποδήλατο δεν ξέρωω. Τι ξεφτίλα 😦
    Φιλιάάάά

    Dodos, το προσπαθώ. Σ’ ευχαριστώ 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s