ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΚΙ ΑΓΥΡΙΣΤΑ

Τις τελευταίες 10 μέρες η ατυχία έχει χτυπήσει κόκκινο!
Την προηγούμενη Δευτέρα έπεσε η μητέρα μου κι έσπασε το χέρι της. Τρέχαμε στο Πρώτων βοηθειών, που μας παρέπεμψαν στο Κ.Α.Τ. , όπου ζήσαμε ένα σόου ! Περιμέναμε μισή ώρα να πάρουμε σειρά να βγάλει την πρώτη ακτινογραφία και στο μεταξύ αφήσαμε το στίγμα μας!
Όταν η μαμά μου πονάει… πονάει! Φροντίζει να το «μάθουν» όλοι γύρω της επαναλαμβάνοντας τον ίδιο σταθερό μονόλογο:
«Αχ, πατεράκο μουουου.. Πονάωωωωω…Τι να κάνω τώρα… Που ‘σαι, Θύμιεεεε! (ο μπαμπάς μου)! Τι πόνος είν’ αυτός; Α πα πα πα πα, δεν αντέχω μανούλα μου» κλπ. κι όταν τελειώνει, ξαναρχίζει απ την αρχή!
Μετά από χρόνια έχω μάθει να κάνω πως δεν ακούω τα περισσότερα, αλλά οι υπόλοιποι που πονούσαν αλλά δεν παραπονιόντουσαν, τι έφταιγαν; Αμ το άλλο, που είχα το φόβο μην της ανέβει η πίεση, απ΄ τον πόνο;
Η διάγνωση: Συντριπτικό κάταγμα κερκίδας-καρπού. Μέχρι να την πιάσουν οι 4 παυσίπονες, για να της κάνουν ανάταξη (2 φορές, γιατί την πρώτη δεν έγινε καλά) και να της βάλουν γύψο, έμαθαν οι 3 γιατροί -που την κρατούσαν – όλο μας το ιστορικό! Ρόμπες γίναμεεεε κι εκεί!
Μετά από 3ωρη ταλαιπωρία (και 3 ακτινογραφίες) γυρίσαμε σπίτι. Εκεί είχαμε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο: Όταν πονούσε , γκρίνιαζε για τον πόνο και ανέφερε τα χειρότερα σενάρια -π.χ. λες να μου το κόψουν ; -κι όταν την έπιαναν τα παυσίπονα, στρατηγός η κυρα-Λένη κι ορντινάντσα εγώ! Μόνο προσοχές δεν μ’ έβαλε να βαράω!

Μ΄ έτρεχε να κάνω τις δουλειές την ώρα που ήθελε και με τον δικό της τρόπο! Όταν ήρθε να τη δει η μεγάλη μου αδερφή, μας έστρωσε στη δουλειά να στρώσουμε τα χαλιά στο τσάκα τσάκα. Σπρώχνοντας (με το καλό της χέρι) τράβηξε το γραφείο απότομα και χάλασε την πρίζα του τηλεφώνου (ξανά!) Ξέμεινα κι από σύνδεση!
Μετά από 3 μέρες που επισκεφτήκαμε τον ορθοπεδικό –άγιος άνθρωπος– επειδή είχε πρηστεί, μας είπε πως χρειάζεται τελικά χειρουργείο, γιατί έχει πάθει πολύ μεγάλη ζημιά! Ακολούθησε ο εξής διάλογος:
-Κυρία Ελένη, χρειάζεται χειρουργείο, γιατί έτσι θα κολλήσει στραβά, αν κολλήσει τελικά.
-Α πα πα, γιατρέ μου, δεν το κάνω! Ας κολλήσει στραβά, δεν υφαίνω ούτε κεντάω!!

Τελικά την Παρασκευή, μπήκε σε μια ιδιωτική κλινική στον Πειραιά και χειρουργήθηκε! Όταν ξύπνησε απ΄ τη νάρκωση, ούτε ήξερε τι έλεγε! Κάθε φορά που ο συνδυασμός ένεσης κι ισχυρού παυσίπονου την έριχνε σε λήθαργο είχε πολλή πλάκα! Μου έδινε οδηγίες για το σπίτι, ζήταγε τον πατέρα μου κι έβλεπε τη Γωγώ συνεχώς! Όταν ξύπναγε δε θυμόταν τίποτα! Χε χε χε!
Η πλάκα μου βγήκε ξινή, γιατί την επόμενη μέρα, αφού βγήκε, αρρώστησε η μεγάλη μου αδερφή κι έπειτα εγώ με πλήρη συμπτώματα ημικρανίας . Αντιστράφηκαν οι ρόλοι και με περιποιόταν η μαμά! Η δε μικρή μου αδερφή Βέγγος να μας προλάβει όλους.
Συνήλθα τώρα κάπως, αλλά με «παίζει» ο πυρετός σήμερα!

Υ.Γ. Πολλά ευχαριστώ στις καλές μου φίλες, που με σκέφτηκαν! 😉 Κούκλες, να ΄στε καλά! Σμαααατς!

Advertisements

21 thoughts on “ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΚΙ ΑΓΥΡΙΣΤΑ

  1. sevarose

    Απαπαπαπα!!!!!!!!!!!!!!!
    Κάντε έναν αγιασμό καλεεεεεέ ..κανά ξεμάτιασμα ..
    ….τι πάθατεεεεε!!!!!!!!!!!
    Κουράγιο και υπομόνη και πάλι φιλενάδα…
    …Κυρα Λένη μην το τρέχεις το κορίτσι!!!
    Γωγώ ..φιλάκια!!

  2. evelina_z13

    Περαστικά σας,renatoula!!!
    Σιδερένια νά’ναι η μανούλα κι όλα καλά από δω και μπρος…(Μ’αρέσει,πάντως,ο αισιόδοξος τόνος στην-κατά τ’άλλα-διασκεδαστική αφήγηση!)
    Κι εσύ,κοίτα να κουκουλωθείς για να «τζάσει» ο πυρετός..;)
    Μάκιαααααα*

  3. renata

    Τι να μας κάνει ο αγιασμός, την κολυμπήθρα ολόκληρηηη θέλουμε!Χεχεχεχε!
    Η κυρα-Λένη για λίγο μοναχά ξαποσταίνει…
    Αντέχω ακόμα, φιλενάδααα !;)

    Εβελίνι μου, η μαμά έγινε σιδερένια κυριολεκτικά! Μια λάμα 10εκ. έχει και πολλές βιδούλες!
    Θα μου περάσει… Μάκιαααα 😉

    Αταίριαστε, το εύχομαι! Απ΄το στόμα σου …

  4. renata

    Ντάλια μου, κάθε δεύτερη μέρα κάναμε κι έναν καυγά, δεν γίνεται να το αποφύγουμε! Τόσο στρεσάρισμα και ζόρι εκεί εκτονώθηκε! Φιλιά 😉

    Αλκιμήδη μου, ένα ζεστό κι ένα λαπά τα κατάφερε μ΄ένα χέρι μόνο! Φιλιάάά

    Μεθυσμενάκι μου, αμέ! Πιθανοί τίτλοι:
    «Πώς πέταξα τη μαμά στις γραμμές του τρένου», «Απελπισία και παράνοια στην Ελευσίνα» και άλλοι πολλοί! :ΡΡ
    Ευχαριστώ, κούκλα μου! 😉

    Αερικό μου, έτσι ακριβώς είναι! Φιλιάάά! 😉

    Γοργόνα μου, μακριά απ΄ όλους ει δυνατόν! Σήμερα είμαι καλύτερα! ;)Φιλούκια

  5. renata

    Μάρκο, σ΄ευχαριστώ! Όλο και καλύτερα είμαστε! 🙂

    Τασσούλα, η μαμά σήμερα κατέβηκε όσο έλειπα στον κήπο να κόψει λουλούδια ! Ζωηρεύει σιγά σιγά 😉 Ευχαριστώ, κούκλα μου.

  6. renata

    Ελενίτσα, σ΄ευχαριστώ! Προσπαθώ να μην αγχώνομαι, αλλά με αγχώνει η ίδια! Κάποια στιγμή θα φτιάξουν! Καλωσήρθες στο μπλογκ μου ! 😉

  7. renata

    Ιω-άννα μου, όταν τα γράφω κατόπιν εορτής τα διακωμωδώ λίγο. Όταν συμβαίνουν είναι αλλιώς!
    Χαίρομαι που σ΄έκανα και γέλασες!Σε φιλώ, γλυκειά μου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s