ΒΙΒΛΙΟΛΑΤΡΕΙΑ

Από πολύ μικρή (3,5 ετών) θυμάμαι πως είχα τη μανία να μάθω να γράφω και να διαβάζω! Στα 4 τελικά τα κατάφερα και το πρώτο που διάβασα ήταν μια αθλητική εφημερίδα που έφερνε ο πατέρας μου στο σπίτι. Ήταν το «Φως των Σπορ» κι όπως καταλάβατε, από τότε –όπως και η πλειονότητα των παιδιών στη γειτονιά- απέκτησα ερυθρόλευκο φρόνημα !
Αργότερα διάβαζα τα σχολικά βιβλία της αδερφής μου , που πήγαινε στην αμέσως μεγαλύτερη τάξη και βαριόμουν αφάνταστα στο σχολείο, γιατί μου ήταν γνωστή η ύλη απ΄ την προηγούμενη χρονιά!
Στα 9 μας έβαλε ο δάσκαλος να δανειστούμε από ένα βιβλίο ο καθένας απ΄ τη σχολική βιβλιοθήκη! Τότε, εν έτει 1976, το εξωσχολικό βιβλίο ήταν ακριβή πολυτέλεια για μας, που είμαστε παιδιά εργατών. Ήταν θυμάμαι ένα ιστορικό βιβλίο- για το Διγενή Ακρίτα- και το διάβασα σε δυο μέρες. Έπειτα έπαιρνα -πριν τα επιστρέψουν- και των άλλων μου συμμαθητών απ΄ τη γειτονιά και τα διάβαζα!
Παράδεισος δε μου φαινόταν, όταν με φώναζε στο σπίτι της μια φίλη, που ο θείος της εργαζόταν στον εκδοτικό οίκο «Άγκυρα» και της έφερνε όλα τα βιβλία του Ιουλίου Βερν κι άλλα πολλά! Πόσο τη ζήλευα για την τύχη της!
Περιττό να πω πως μετά από μια «καλησπέρα» κι ένα «χαίρετε» χωνόμουν μέσα στα βιβλία ! Όταν αργούσα να μαζευτώ σπίτι, οι δικοί μου ήξεραν πως ήμουνα εκεί! Εγώ δε κανόνια να βαράγανε γύρω μου, δεν καταλάβαινα τίποτα!
Εκτός απ΄ τα βιβλία, διάβαζα τακτικά την απογευματινή εφημερίδα που έφερνε ο πατέρας μου στο σπίτι. Με τα χρόνια έχει γίνει ανάγκη και στις 3 μας το να διαβάζουμε εφημερίδα! Τώρα πια μόνο στις διακοπές δε διαβάζω!
Στα 15 μου πήρα μεγάλη χαρά όταν με παραίνεση της μεγάλης μου αδερφής, έγινα μέλος της δανειστικής βιβλιοθήκης που ‘χε φτιάξει ο δήμος και επειδή ένα βιβλίο κάθε δεύτερη μέρα δε μου ‘φτανε, έγραψα τους γονείς μου κι αργότερα τη μικρή μου αδερφή, για να δανείζομαι 4 μονοκοπανιά!
Το χαρτζιλίκι μας απ΄ τα σόγια στη γιορτή, τα γενέθλια, το τέλος του τριμήνου και γενικά της χρονιάς πήγαινε όλο στα βιβλία .

Ακόμα θυμάμαι στα 19, αρχές Σεπτεμβρίου, την πρώτη κοπάνα απ΄ το φροντιστήριο για να πάμε στο Πεδίο του Άρεως κι εκεί αντίκρισα μαζεμένα πάρα πολλά βιβλία! Ήταν η έκθεση βιβλίου που γινόταν κάθε χρόνο εκεί. Από τότε κάθε Σεπτέμβρη εκεί και κάθε Μάη στο Ζάππειο ήταν τα σταθερά ραντεβού με τα βιβλία! Όχι πως δεν αγόραζα ή δε διάβαζα άλλα τον υπόλοιπο χρόνο, απλά εκεί ένιωθα αλλιώς!
Αφορμή για το ποστ αυτό ήταν η συνομιλία μου με την Εύα προχτές. Μου θύμισε πως άρχισε και φέτος :

«Πιστό στο φθινοπωρινό ραντεβού του (15 Σεπτεμβρίου έως 1 Οκτωβρίου) διοργανώνεται και φέτος η μεγάλη γιορτή του βιβλίου, το 35ο Φεστιβάλ Βιβλίου, στους πρόποδες της Ακρόπολης, στον πεζόδρομο του Διονυσίου Αρεοπαγίτου της Αθήνας. Το 35ο φεστιβάλ Βιβλίου τιμά τον μεγάλο νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη, ενώ την αφίσα της διοργάνωσης υπογράφει ο εικαστικός καλλιτέχνης Β. Σπεράντζας.
Στις εκδηλώσεις που πλαισιώνουν το 35ο φεστιβάλ βιβλίου στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου περιλαμβάνονται δύο ημερίδες και μια ταινία για τον Οδυσσέα Ελύτη, βραδιές με παραμύθια για τα παιδιά και φυσικά η μεγάλη κεντρική συναυλία στο Ηρώδειο με σημαντικούς έλληνες τραγουδιστές να ερμηνεύουν μελοποιημένα έργα του ποιητή..»

Περισσότερες πληροφορίες για τις εκδηλώσεις εδώ

Advertisements

22 thoughts on “ΒΙΒΛΙΟΛΑΤΡΕΙΑ

  1. Alkyoni

    εσύ κι εγώ μοιάζουμε τελικά σε πολλά
    🙂
    Κυρίως το διάβασμα
    (Το πρώτο δώρο που θυμάμαι απ τον Άγιο Βασίλειο,μάλλον πρέπει να μουν Α’ Δημοτικού,ήταν «Το ταξίδι στο κέντρο της γης » του Ιουλίου Βέρν…Αρν Σνάκουσεμ..όνομα που δεν έχει φύγει απ το μυαλό μου τόσα χρόνια τώρα)
    Μην απορείς,για το πώς κατάφερα και ήξερα ήδη γραφή κι ανάγνωση πριν το σχολείο.Γονείς δάσκαλοι.Αυτό τα λέει όλα μάλλον.
    Μ έχουν κερδίσει τα βιβλία.

  2. sevarose

    Εγώ παλι θυμάμαι τον εαυτό μου να διαβάζω ..τις εγκυκλοπαίδειες όταν δεν είχα βιβλιο καινούριο..τη δομή την ειχα ξεσκονίσει ..τα άπαντα γενικώς. τα φοβερά ντοκουμέντα κι οτι αλλο ειχε η βιβλιοθηκη μας ….εκτός απο λογοτεχνικά βιβλία ..βιβλιοφάγα ήταν τελικά η γενιά μας!

  3. renata

    Scalidi, συνόνοματη, χαίρομαι να μοιράζομαι τα «κολλήματά» μου, ειδικά αυτό που αφορά τα βιβλία! 😉 Καλώσόρισες στο μπλογκ μου! 😉

    Αλκιμήδη, καλώς ήρθες και θα περιμένω την επόμενη σου βόλτα να τα πούμε! Φιλιάάά! 😉

    Αλκυόνη μου, τς τς τς! Τέτοια ταύτιση καλή μου; Εγώ έμαθα σχεδόν μόνη μου να διαβάζω και να γράφω . Αχ, εμένα μου ΄χει μείνει «Ο δεκαπενταετής πλοίαρχος»! Το πρώτο δώρο-βιβλίο ήταν η Λωξάντρα σε ηλικία 13 χρονών! Ακόμα το θυμάμαι αυτούσιο σχεδόν!Φιλιάάά!

  4. alcimede

    Μεγάλος έρωτας τα βιβλία και για μένα. Και οι εκθέσεις έχουν κάτι μαγικό. Όχι για να αγοράζω απαραίτητα αλλά γιατί είναι όλα εκεί και με περιμένουν να τα αγγίξω.

    Λωξάντρα ε; πρώτο μάθημα ζωής για μένα.

  5. mpampakis

    Δηλώνω ομόδοξος τρελαμένος (έστω κι αν οι επιδόσεις μου μετά την γέννηση του παιδιού έχουν πέσει θεαματικά).
    Αλλά, δεν ήταν πολύ πιο ταιριαστός χώρος το Πεδίον του Άρεως; Στον πεζόδρομο στριμώχνομαι, εκνευρίζομαι και μου φαίνεται ότι «σημαδεύουν» και την επιφάνεια του δρόμου τα κιόσκια… :^/

  6. renata

    Σέβα μου, δεν ξέρω αν ήταν η γενιά μας που εντρυφούσε περισσότερο στα βιβλία. Το μεγάλο στίχημα είναι να καλλιεργήσουμε τη φιλαναγνωσία στα παιδιά! Πάντως τ΄ανίψια μου-όταν τους κάνω δώρο βιβλίο το καλοκαίρι πάντα- το ΄χουν αποδεχτεί!!

    Αλκιμήδη, βλέπω πως νιώθουμε το ίδιο! 😉

    Μπαμπάκη, εμένα πάντα μ΄ άρεσε καλύτερα στο Ζάππειο, δεν ξέρω γιατί! Τα τελευταία χρόνια δεν έχω επισκεφτεί καμία δυστυχώς! Όταν πάω, θα σου πω την άποψή μου!
    Βλέπω περί φρονήματος, σιγή ιχθύος ε!

  7. scalidi

    alkyoni, πέρασα στο beta blogger και έχει κάτι προβληματάκια…Αλλά μπορείς αν επιλέξεις στο identity other, γράψεις πάνω το όνομα του blog σου και κάτω τη διεύθυνσή σου.χρειάζεται μια φασαρία και προσπάθεια, τι να κάνουμε

  8. Anonymous

    renata, σε διαβάζω αλλά δε σου έχω ξαναγράψει.
    Σήμερα δεν άντεξα,θυμήθηκα…Κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα και διακοπές, ο πατέρας μου με πήγαινε στο «Σιδέρη» στη Σταδίου για να διαλέξω δύο (πάντα δύο!) βιβλία.
    Από τότε πέρασαν ..χίλια χρόνια και ακόμα πιστεύω πως το διάβασμα είναι η μόνη ηδονή η οποία δεν απαιτεί κάποιο τίμημα.
    καλή σου μέρα!

  9. renata

    Δόκτορα, παρόμοιες μνήμες έτσι; Ακριβώς έτσι γεννιούνται. Στον ανιψιό μου δε για να του καλλιεργήσω την περιέργεια και το ενδιαφέρον για τα βιβλία, ξεκίνησα όταν ήταν 5 ετών απ΄τα -κλασσικά- κόμικς: Αστερίξ και Λούκυ Λούκ. Του χάρισα τη συλλογή μου !

    Μάγισσα με τους νάρκισσους, το ξέρω το συναίσθημα. Κι εγώ δε σχολιάζω σ’ όλα τα μπλογκς που διαβάζω. Πάντως έχεις ενδιαφέρον μπλογκ και δεν το είχα υπόψη! 😉
    Ο πατέρας μου μας έφερνε ενδιαφέροντα βιβλία στο σπίτι, απ΄τα οποία βέβαια κάποια αργότερα ήμουν σε θέση να τα καταλάβω π.χ. «Το λάθος» του Σαμαράκη. Καλημέρα σου!

  10. Jason

    Χα!
    Κοίτα το σημερινό post μου.
    Δεν κάνω διαφήμιση του blog μου… Ποτέ.
    Απλώς, αν είναι λίγοι αυτοί στους οποίους θα φανεί ενδιαφέρον το σημερινό post, εσύ ίσως είσαι μέσα σ’ αυτούς.

  11. renata

    Jason,απ’ όσο σε διαβάζω το ΄χω καταλάβει αυτό!Αλλά το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και γι αυτό θα σε διαφημίσω εγώ! Μπράβο σ΄αυτούς που το σκέφτηκαν!
    Καλή επιτυχία με την εξεταστική!;)

    Αλκυονάκι, καλημέρα και σε σένα ! ;)Σμαααααατς!

  12. renata

    Εβελινάκι, κι εμένααα! Welcome back στην μπλογκόσφαιρα μικρή μου! 😉 Μάκιααα!

    Γοργόνα μου, κι εσύ? Κάνω κι εγώ τακτικά τέτοιες καταθέσεις σε βιβλιοπωλεία, δισκάδικα, dvd-club και τα παρεμφερή! 😉 Φιλούκιαααααα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s