ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ

Σήμερα ήταν η ετήσια τακτική συνέλευση του συλλόγου μας. Πήγα, όπως κάθε χρόνο, να παρακολουθήσω, να ενημερωθώ αλλά και να συναντήσω συναδέλφους , που έχουμε δουλέψει σε κάποια απ’ τα σχολεία του νομού και που – λόγω χιλιομετρικής απόστασης – δεν βλέπω συχνά.

Όταν τέλειωσε, πήγαμε με κάποιους/ες απ’ αυτούς για καφέ και κουβεντούλα.Σκέφτηκα πως τους περισσότερους δεν θα τους ξαναδώ- εκτός απροόπτου- μιας και περιμένω την απόσπασή μου στην Δυτ.Αττική και του χρόνου την μετάθεση.

Άρχισα να δουλεύω στο νομό πριν μια 10ετία-αναπληρώτρια – και στο διάστημα που πέρασε, με μερικούς δουλέψαμε αρμονικά, συνδεθήκαμε φιλικά . Ήταν μια όαση, τα τελευταία 4 χρόνια ειδικά, η καλή ατμόσφαιρα στη δουλειά.

Δώσαμε βέβαια ανοιχτό ραντεβού ,γι’ όταν «ανεβούν» Αθήνα και υποσχέσεις για να ξαναϊδωθούμε, αλλά ξέρω πως χάνονται εύκολα οι άνθρωποι μετά από λίγο καιρό.

Αν κι έχω όμορφα σχέδια για ένα -πλήρες ταξιδιωτικών απολαύσεων-καλοκαίρι και μια δημιουργικά εποικοδομητική νέα σχολική χρονιά, νιώθω λίγο γελοία να στεναχωριέμαι πως θα μου λείψουν οι φίλοι-συνάδελφοι, το σχολείο και τα παιδιά (που θα τ’ αποχαιρετήσω σε μια βδομάδα) περισσότερο απ’ ό,τι στενοχωρήθηκα όταν χώρισα!

Νιώθω να φτάνει το τέλος μιας εποχής και με κυριεύει μια αίσθηση μελαγχολίας.

Advertisements

9 thoughts on “ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ

  1. kyriaz

    Γεια σου συναδέλφισσα,
    δασκάλα ή καθηγήτρια είσαι;…
    Εγώ τυγχάνει να δουλεύω ως καθηγητής κάπου…στη Γ΄ Αθήνας αλλά πήρα μετάθεση για Α΄ Αθήνας και πολύ χαίρομαι γι’ αυτό-πώς φαίνεται ότι δεν πέρασα καλά,ε;
    Τέλος πάντων-περασμένα ξεχασμένα…
    Θα χαρώ να τα λέμε….

  2. sevarose

    Κιεγώ έτσι αισθάνομαι καθε φορά εδω καιτόσα χρόνια …τέτοια εποχή… που φεύγουν από κοντά μου τα ζουζούνια ,και αν και ζωηρά και ξεσηκωμένα λόγω ζέστης τους τα συγχωρώ όλα …. τα μικρολαθάκια… τελευταίες μέρες!!

    Θέλω να φύγουν με τις καλύτερες αναμνήσεις από το πρώτο σχολείο τους !

    Απόλαυσε το καλοκαιράκι ξεκουράσου … γέμισε μπαταρίες και πάλι απο την αρχή !

    ΕΥΧΟΜΑΙ renata μου την καλύτερη αρχή για σένα εκεί που θα ‘σαι- είμαι σίγουρη γιαυτό -μετά το τέλος της σχολικής εποχής και όχι μόνο!!

  3. nicola beerman

    το καλο με το ιντερνετ στην σημερινη εποχη ειναι οτι οπου κι αν πας θα μπορουμε να’χουμε επικοινωνια.Ας μην μιλησουμε για το κακο…

  4. Tsimoulis Odysseas

    Ένα είναι σίγουρο: Μάτια που δεν βλέπονται γρήγορα ξεχνιούνται.
    Ο αποχωρισμός πάντα φέρνει στεναχώρια και έρχεται ο χρόνος να απαλύνει τις λύπες και η προσδοκία του νέου να δώσει καινούριες ελπίδες!

  5. apousia

    Χαρμολύπη γλυκιά μου,χαρμολύπη!
    Είναι δυνατό,μα ωραίο συναίσθημα..
    Εύχομαι να περάσεις ένα γεμάτο και απολαυστικό καλοκαίρι!

    Θα τα λέμε!

  6. ralou

    Εχω χαθεί και εγώ με αγαπημένους φίλους που προέρχονταν από το εργασιακό περιβάλλον.
    Νομίζω ότι αυτές οι φιλίες που φτιάχνονται κάτω από ειδικές συνθήκες μερικές φορές δεν αντέχουν στον χρόνο.
    Πάντως καλό είναι να τις απολαμβάνουμε όσο επιβιώνουν και μετά να προχωράμε.

  7. renata

    Σέβα μου, γνωστό το συναίσθημα!Ευχαριστώ για όλες τις ευχές σου!

    Νικόλα,δίκιο έχεις, δε χανόμαστε οι του διαδικτύου εκτός αν συμβεί κακό. Τα λέμε στο μπλογκ σου!

    Αείποτε, σας ευχαριστώ!

    Οδυσσέα, σίγουρα στις 99% των περιπτώσεων. Απ’ ότι «σκάλισα» μέσα μου πιστεύω πως παίζει ρόλο η αγωνία για τη νέα σχολική κοινωνία!

    Απουσία μου, αυτή είναι η λέξη!Σου εύχομαι να ΄ναι και για σένα καλό το καλοκαίρι !

    Ραλού, έθεσες το θέμα στη σωστή του βάση! Ευχαριστώ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s