ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΛΟΙΟΥ

Προχτές είχαμε κανονίσει να συναντηθούμε -εγώ κι ο πρώην- στο γραφείο του δικηγόρου μου για να κανονίσουμε τα των κοινών μας αποκτημάτων. Λίγο μετά της δικής μου άφιξης κατέφτασε κι ελόγου του.
Τα πρώτα 5′ ο καθένας κοίταζε αλλού και μετά έπεσε κι ένα γεια από μέρους του. Η αλήθεια είναι πως πριν πάω, απορούσα πως θα νιώσω! Έρχεται ο δικηγόρος και αρχίζει η συζήτηση.
Ξεκινάει με φυσιολογικό χρώμα προσώπου και πληθυντικό ευγενείας κι όσο προχωράμε αλλάζει χρώματα και ο πληθυντικός πάει περίπατο, μόλις συνειδητοποιεί πως θ’ αποχωριστεί αυτό που αγαπαέι πιο πολύ -υλικά αγαθά- και που εγώ έχω συμβάλει εξίσου στην απόκτησή τους.
Με εγκαλεί για το λόγο που έφυγα, τον τρόπο και -το ζουμί της υπόθεσης-που ζητάω τα μισά απ’ αυτά τα πράγματα και βέβαια -η καραμέλα του- τι θα πει ο κόσμος!. Εκείνη την ώρα μου ΄ρχονται φλασιές : «ευτυχώς που δεν έχουμε και παιδί να μοιράσουμε!», «αλήθεια αγάπησα αυτόν τον άνθρωπο τόσο πολύ κάποτε;» , «άραγε έτσι ήταν από την αρχή και δεν το είδα;» που τις κρατώ για τον εαυτό μου φυσικά. Σκέφτομαι πως καλά έκανα και πήρα την απόφασή μου μετά από πολλή σκέψη και όχι εν θερμώ, αφού είχε ήδη απαξιωθεί μέσα μου.
Το αστείο/γελοίο της συνάντησης ήταν πως στο τέλος είπε στο δικηγόρο , για να με γελοιοποιήσει και να με κάνει να ντραπώ:
» Πρέπει να ξέρετε κύριε ………… πως η κυρία από δω -ειρωνικά- το τελευταίο διάστημα δεν ήταν εντάξει στα οικιακά της καθήκοντα!» Άναυδος ο δικηγόρος προπαθεί να κρύψει ένα χαμόγελο.
«Μα γι αυτό θα έπρεπε να χαίρεσαι που έφυγα και έχεις την ευκαιρία να βρεις κάποια καλύτερη από μένα!» καπάκι εγώ και φεύγω.
Από τον 4ο -που ήταν το γραφείο- μέχρι το ισόγειο δεν μπορούσα να σταματήσω να γελάω καθώς κι όλο το απόγευμα!
Υ.Γ. Σκέψου τι έχει να γίνει όταν θα πάω να πάρω τα εναπομείνοντα! Γέλιο και των γονέων!

Advertisements

19 thoughts on “ΜΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΕΛΟΙΟΥ

  1. evelina_z13

    Οι γονείς μου χώρισαν-ευτυχώς για μένα-όταν ήμουν 1 έτους.Και λέω ευτυχώς,γιατί τότε δεν καταλάβαινα τίποτα!Τώρα όμως,και κατόπιν πολλών συζητήσεων με τη mother,έχοντας πλέον κρίση και διαβάζοντας το post σου,οφείλω να σου ομολογήσω ότι-έστω και από τα λίγα-η περίπτωσή σου με αυτήν της μητέρας μου,δε διαφέρει..Όσον αφορά δε το «τι θα πεί ο κόσμος»…τί να σου λέω τώρα!!Βέβαια,μιλάω ως «τρίτος άνθρωπος» και σίγουρα δεν έχω την πείρα ενός γάμου-και δη,μ’αυτήν την εξέλιξη..Θα μπορούσα όμως να σου πω ιστορίες..που να χτυπιέσαι στα γέλια!Όπως και νά’χει,σκέψου ότι η ζωή συνεχίζεται και τώρα αρχίζουν τα καλύτερα-πάντα αισιόδοξα και δίχως αρνητικές σκέψεις.Το παρελθόν δεν ξεχνιέται.Τρώει όμως πόρτα!Αφήσου στο παρόν και ζήσε το με όλη σου την ενέργεια*

    Φιλικά 🙂

  2. Jo-Anna

    Χμ… εγω χωρισα το 2000 .Εφυγα και δεν πηρα τιποτα εκτος απο τα ρουχα μου , ενα βαζο που δεν του ελεγε πολλα οσο εμενα , ενα αγαλμα που επισης δεν του ειπε ποτε τιποτα και ενα παπλωμα.
    Για καλη μου τυχη ειχα μια πολυ καλη δουλεια που μου εδινε πολλα λεφτα και ειχα και καποια χρηματα απο την μανουλα μου .
    Αγορασα ενα σπιτι και εβαλα και ενα μικρο δανειο για την περιπτωση που κατι δεν πηγαινε καλα να εχω καποια χρηματα .
    Φορτωθηκα το παιδι μου στην πλατη .
    Αποκομιδη , εκεινου του χρονου μια και μοναδικη ασπρη τουφα στο δεξι μερος του κεφαλιου μου .
    Τα πρωτα Χριστουγεννα με τα βιας οι κουμπαροι μου με ξεσηκωσαν να παω να φαω μαζι τους το μεσημερι .
    Ετσι αναγκαστηκα να πληθω .
    Το νερο εκλαιγε πιο λιγο απο τα δακρυα μου .
    ΚΑι η καρδια μου ραγισε .
    Μηνες αργοτερα μπηκα με καρδιολογικο προβλημα στο Ιατρικο .
    Ο γιατρος που με εβλεπε πριν και μετα δεν πιστευε στην ζημια που ειχα υποβαλει απο την στεναχωρια μου , στην καρδια μου .
    Εκει μονη , μεσα στο δωματιο , εβγαλα τις τελαυταιες κραυγιες .
    Οχι γιατι χωρισα , οχι γιατι ελευθερωθηκα αλλα γιατι ημουν ακομα ζωντανη .
    Τις ωρες της περισυλογης νιωθω ενα νιρβανα για ολα οσα περασα-περασαν και δεν με αγγιξαν -χαλασαν .
    Η δικη μου σταση ηταν παντα να εχω μαζι μου ο,τι εχει θετικη ενεργεια και μου θυμιζει αγαπη .
    Παρε οσα σου θυμιζουν λιγοτερο και εχουν την μικροτερη αρνητικη ενεργεια για την νεα σου ζωη και, ασε εκεινον στα κενα του .

    ΥΓ. ειχα ενα πολυ καλο διαζυγιο . Δεν ζητησα τιποτα και δεν ζητησε τιποτα .
    Αλλωστε ειχε τα σπιτια του οπως αλλωστε κι εγω και, αυτα που αγορασαμε μαζι δεν τα ηθελα .
    Δεν ηθελα να κοιμαμαι στο κρεβατι που ειχαμε , ουτε να χρησιμοποιω τα σεντονια που εβαζα .
    Εκεινος ακομα δεν εχει αλλαξει .
    Αλλα κρυφογελω μεσα μου πολλες φορες γιατι ετσι εγω δεν εφυγα ποτε απο εκει .

  3. renata

    Evelina_z13, είμαι μια χαρά πλέον! Ό,τι ζόρι ήταν να τραβήξω, το τράβηξα όταν ήμουν μαζί του. Τ’άλλα μου φαίνονται πια παιχνιδάκι!
    Ιωάννα, τους δίσκους μου, τα βιβλία μου και κάποια πράγματα που τα είχαν αγοράσει οι γονείς μου(τα οποία δεν θέλω βέβαια να βλέπω αλλά…)Ούτε τα μισά απ’το σπίτι ζήτησα κι ας μην έχω άλλους πόρους,εκτός απ’ τη δουλειά μου μου!

  4. NetKerveros

    Να σου πω την αλήθεια, νομίζω πως ποτέ μου δεν θα καταλάβω πως οι άνθρωποι φτάνουν σε τέτοιο σημείο μετά από τόσα χρόνια συμβίωσης. Βέβαια εδώ δεν καταλαβαίνω πως έφτασα μετά από ένα μήνα σχέση και να μη μου μιλάει οπότε θα αρκεστώ στο να μη καταλαβαίνω τους ανθρώπους και να μη ψάχνω απαντήσεις.

  5. ioannisxen

    Λένε πως ευλογημένες είναι οι σχέσεις που ξεκινάνε με πληθυντικό και καταλήγουν διατηρώντας αυτόν τον αριθμό.
    Δύο άνθρωποι του αντιθέτου φύλου γνωρίζονται,αγαπιούνται,μαθαίνουν ο ένας τον άλλον.Στην πορεία,όμως, διαπιστώνουν πως όλα αυτά ήταν μια πλάνη.Το άσχημο δεν είναι η ανακάλυψη αυτής της πλάνης αλλά η αίσθηση της γελοιότητας που εισπράττουν τα εμπλεκόμενα άτομα!Η γελοιότητα γίνεται το κατακάθι μιας σχέσης ουσίας!Μπορώ να την αιτιολογήσω!Οι στιγμές είναι δύσκολες και μόνη διέξοδος και διαφυγή αποτελεί η διακωμώδηση αυτών των στιγμών!Οδυνηρή αίσθηση!

    Ειλικρινά,renata,μπορώ να καταλάβω τι λες και πως αισθάνεσαι.

    Σου μιλάω στον Ενικό!Ευλογημένες οι σχέσεις που ξεκινάνε με Ενικό…Σε ευχαριστώ για την επίσκεψη και για το λουλούδι που άφησες!

  6. αερικό

    Ειχα κι εγω ενα διαζυγιο παλια, χωρις παιδι, πραγμα που σ’ αυτην την περιπτωση σημαινει χωρις αναγκαστικη επικοινωνια με τον πρωην. Μεχρι και αποπειρες αυτοκτονιας εκανε τοτε ο πρωην..το θεατρο του παραλογου σ’ αυτες τις καταστασεις ουτε ξερεις πως θα εξελιχτει.
    Παντως Ρενατα να ξερεις πως «ολα περνουνε και ολα γινονται ξανα..» που λεει και το ασμα. Σημερα ειμαι σε αλλο γαμο και με μια κορη που αξιζει ολο τον κοσμο για μενα! 🙂

    Καλημερα κι ολα θα πανε καλα, θα δεις!

  7. renata

    Σας ευχαριστώ όλους πάρα πολύ!

    Μένω εκτός, ήδη αυτό κάνω!

    Ανδρέα, ούτε εγώ το καταλαβαίνω, αλλά έτσι γίνεται συνήθως!

    Ιωάννη, σωστή και καίρια η τοποθέτησή σου! Εγώ σ’ ευχαριστώ!

    Αερικό, το …θέατρο του παραλόγου είχα την «τύχη» να το ζήσω μες στο γάμο! ;-)) Να ‘σαι καλά με την κορούλα σου κι ευτυχισμένη!

  8. apousia

    Δε θα γυρίσεις να κοιτάξεις..
    Μια και καλή θα τα ξεγράψεις..
    ΟΛΑ!
    Αγαπάς τη ζωή,εσένα κι όσους σ’αγαπούν,αυτά είναι ο πλούτος σου!
    Ακούγεται χαζοκλισέ,μα επειδή το βιώνω σου το λέω:μόνο ένα δεν αντιμετωπίζεται,το ξέρεις.
    Όλα τα καλά σε περιμένουν renata,να είσαι έτοιμη να τα υποδεχτείς.
    Την αγάπη μου!

  9. μεθυσμένα χρώματα

    καλημέρα renata.
    εγώ ανήκω στις ακόμα παντρεμένες με τον ίδιο άντρα …από τα 5 μου χρόνια!!! ( δεν παντρεύτηκα τότε αλλά τον γνώρισα με τα κουβαδάκια…)
    εάν χώριζα δεν θα έπερνα τίποτα από το σπίτι. θα έφευγα με το βρακί του φοράω και την χαρά που πέταξα το φορτίο από πάνω μου. όσον αφορά δε το »τι θα πεί ο κόσμος »…στον καιάδα με δαύτον.

    » Πρέπει να ξέρετε κύριε ………… πως η κυρία από δω -ειρωνικά- το τελευταίο διάστημα δεν ήταν εντάξει στα οικιακά της καθήκοντα!»
    ξεράθηκα στα γέλια όταν το διάβασα…
    τι ήθελε ο » κάιζερ;» για να περνάει αυτός καλά; υπηρέτες, καθαρίστριες, δούλες, ιπποκόμους, μαγείρισσες;
    πάει καλά ο » λεβέντης » ;

    λοιπόν, καλή αρχή στην καινούργια ζωή…..

  10. sevarose

    ..Σε έχασα φιλενάδα ..που είσαι ;΄Μόνη μου ήπια καφέ δυό μέρες !!Άσε έπαθα και μια νίλα με το μπλογκ …..το σβησα καιτο ξαναφτιαχνα΄…όλο εβγαζε κατι αλαμπουρνεζικα ! Να περάσεις καλά το σαββατοκύριακο !

  11. renata

    Μεθυσμένα χρώματα, αυτό ακριβώς ήθελε!Είσαι από τις τυχερές! Σ’ ευχαριστώ!

    Απουσία μου, συμφωνώ μαζί σου!Αυτό είναι το χειρότερο απ΄όλα!Έχεις και την δική μου!

    Sevarose, ήμουν στους δικούς μου. Πέρασα καλά, χόρτασα το μωρό και επιδόθηκα σε καταναλωτικό όργιο!Κι εγώ σε πεθύμησα!

  12. renata

    Ψώνια αναγκαία εννοούσα! Ένα παράξενο πράγμα δεν νιώθω την ανάγκη να τσακίσω τα γλυκά όπως παλιά!Μάλλον μου βγήκε σε καλο!

  13. Alkyoni

    Ρενάτα διαβάζοντας τα δικά σου θυμήθηκα τα δικά μου.
    Μοιάζουν τελικά όλες αυτές οι ιστορίες;;;;
    Κράτησα γιο και σπίτι εννοείται.
    Και το χιούμορ μου.
    Αυτό που έγραφες για τα έπιπλα…τα πέταξα κι εγώ κι ας ήταν αγορασμένα απ τους γονείς μου.
    Μαζί και φωτογραφίες γάμου,ούτε μια δεν θέλησα να κρατήσω,έτσι για το γιό μου όταν μεγαλώσει.
    Αλλά και πάλι είμαι σίγουρη κάπου θα χει καταχωνιάσει η μάνα μου κάποια,που είδε κι έπαθε να συμφιλιωθεί με την ιδέα,πως η κόρη της «τρελάθηκε»
    🙂

  14. Λύσιππος

    Της φόρτωσα ο ίδιος το φορτηγό με ό,τι ήθελε από το σπίτι.

    Δεν ήθελα να κρατήσω τίποτα. Εμεινα με μια άδεια καρδιά. Μου πήρε 2 χρόνια να το ξεπεράσω.

    Ακόμη και στο διαζύγιο ήμουν μόνος μου.

    Κουράγιο και ποτέ ξανά.

  15. renata

    Λύσιππε, ευχαριστώ για το «κουράγιο» κι όσο για το «ποτέ ξανά», υπερθερματίζω!
    Όσο για το διαζύγιο, εδώ και 2 χρόνια πόναγα εγώ συνεχώς μέχρι που απαξιώθηκε μέσα μου και τώρα πια δε νιώθω πόνο αλλά ανακούφιση!Το ευτυχές είναι που μου στέκονται οι δικοί μου, ασχέτως του αν ακόμα δεν μπορούν να το χωνέψουν!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s