Έτσι με λουλούδι ξεκίνησα . Πέρασαν κιόλας 3 χρόνια! Σήμερα αναφερόμουν σε μια συζήτηση  στις συνθήκες που μ’  ώθησαν να ξεκινήσω. Τώρα που είναι όλα αυτά πίσω μου ευτυχώς ( ούτε ως εφιάλτη δεν τ΄αντέχω) χαίρομαι για όσα μου έδωσε αυτή  η ασχολία.Το καλύτερο, που δεν πρόσμενα κιόλας,  είναι φίλους εκλεκτούς .   Καλό κουράγιο σε όλους μας!  Υ.Γ. [...]

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του» (σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992) «Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδια, όχι ο κανόνας…» (Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007) Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της [...]

Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ. Υ.Γ. Η φωτογραφία που μπήκε, δε σημαίνει πως γνωρίζω κάτι παραπέρα απ΄όσα λέει το μπάνερ περί τιμών, ατόμων που θα είναι εκεί κλπ. Ή ακόμα πως εγώ θα παρευρεθώ οπωσδήποτε (κι είχατε μια σκασίλα, ξέρω). Το λέω προς αποφυγή παρεξηγήσεων !

Αξίζει να συμμετάσχετε στην έρευνα του Παντείου Πανεπιστημίου για τους ελληνόφωνους bloggers ! Δείτε εδώ ή πατήστε στο banner στο πλάι.

Να ‘μαι κι εγώ! Το τόλμησα επιτέλους! Ακόμα βέβαια το φτιάχνω!

Όταν είναι να συναντήσω για πρώτη φορά κάποιους στα πλαίσια φιλικής συναναστροφής, είμαι σχεδόν πάντα κάπως “κουμπωμένη“. Μετά από λίγο “λύνομαι” κάπως και μόλις νιώσω άνετα και δίνω ρέστα στην πάρλα. Απ’ τη δεύτερη φορά δε και μετά, δεν αφήνω και κανένα να μιλήσει . Τελευταία ο στενός κύκλος των γνωριμιών μου έχει διευρυνθεί με [...]