2010 λοιπόν

Ήρθε το 2010 λοιπόν. Αποφάσεις για τη νέα χρονιά δεν έχω μήτε δώρα ζήτησα απ’ τον Άγιο (που είναι γνωστή λέρα εξάλλου). Παραμονή δεν έκανα κανενός είδους απολογισμό, εξάλλου δεν το ΄κανα ποτέ από παιδί. Δεν μου άρεσε να κοιτώ πίσω, ειδικά τα λάθη μου. Διάβασα χτες το ποστ του Μπαμπάκη για τα σημαντικότερα γεγονότα [...]

Αγαπημένε μου Αη Βασίλη,

δεν είμαι πια μικρή και δε θα σε ζαλίσω με παιχνίδια. Ούτε θα σου ζητήσω όσα η Μέριλιν. Λίγα θα σου ζητήσω και θα δεις κι εγώ όσο καλύτερη θα ‘μαι φέτος. Τουλάχιστον θα προσπαθήσω. Σ΄ευχαριστώ: Για όσα καλά κουβαλά η χρονιά που φεύγει. Ανθρώπους, ταξίδια, εμπειρίες, όνειρα κλπ. Για τις φιλίες που κάνουν τη [...]

Επαναπροσδιορισμοί

Τι είμαι ? Είμαι σαφώς σε καλύτερη μοίρα (θέση) απ’ ό,τι στο παρελθόν συνειδητά και το χαίρομαι. Απαγκιστρωμένη από τ΄αγκάθια του όλο και περισσότερο. Καμιά φορά μόνο τα νιώθω. Αυτοεκτίμηση ανεβασμένη . Αυτοσεβασμός που κερδίζεται όλο και πιο πολύ. Αυτοπεποίθηση? Την παλεύω. Check! Τι δεν είμαι ? Δεν είμαι ψύχραιμη πάντα. Δεν είμαι λιγότερο υπερβολική, [...]

Στόχοι

Ένα σταθερό χαρακτηριστικό, απ΄την παιδική μου ηλικία ακόμη, είναι η στοχοπροσήλωση, δλδ να βάζω στόχους και να προσπαθώ να τους επιτυγχάνω. Μεγαλώνοντας το διατήρησα, γιατί έτσι έμαθα να ζω κι αποτέλεσε σε δύσκολες εποχές ένα είδος μπούσουλα, για να μη χάνομαι. Βέβαια στη διαδρομή έκανα λάθη προοπτικής, όπως να βλέπω το δέντρο και να χάνω [...]

Take a trip to the dark side

Μιας κι η πρό(σ)κληση ήταν διπλή, σκέφτηκα να το εκμεταλλευτώ για να γράψω άλλα 5 πράγματα για μένα, που αφορούν και όσους “μπαίνουν” εδώ μέσα, μπλόγκερς και μη. Είμαι της άποψης πως οι καλές εξηγήσεις κάνουν αν όχι τους καλούς φίλους, τουλάχιστον τα πράγματα ξεκάθαρα. Μπορώ να γίνω κακιά ως πολύ κακιά-μπορώ να πω- και [...]

Give me five!

Να λοιπόν που ήρθε κι η σειρά μου να γράψω 5 πράγματα για μένα, μετά από πρόσκληση της Lupa και της Τασούλας . Σκεφτόμουν λοιπόν τι μπορεί να μην έχω πει για μένα τόσους μήνες εδώ μέσα! Στο να γράφω κατά παραγγελία δεν είμαι διόλου καλή, μόνο στ’ ασυνάρτητα γράφω κατεβατά , αλλά πρέπει να [...]

ΓΙΑΤΑΓΑΝΙ Ή ΔΑΜΟΚΛΕΙΟΣ ΣΠΑΘΗ ?

Σε σχόλιο σ’ αυτό το κείμενο της Αλκιμήδης, την ρώτησα (προσπάθησα τετράκις @#&$ τον βήτα) αν μπορεί να το κάνει χωρίς να χάσει τον εαυτό της. Σκεπτόμενη έπειτα την απάντηση κατέληξα πως μιλάω από προσωπική πείρα. Κατά βάση είμαι (ήμουν) άνθρωπος μειλίχιος, γελαστός και με νοοτροπία θύματος. Πίστευα πως οι περισσότεροι είναι καλοπροαίρετοι και είναι [...]

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ …

Μπορούμε να ισχυριστούμε πως γνωρίζουμε καλά τον εαυτό μας, όταν υπάρχουν στιγμές που τον συλλαμβάνουμε να εκστομίζει κουβέντες που δεν πιστεύουμε πως θα τις λέγαμε ποτέ ξανά ή πράττουμε πράγματα που δεν συνάδουν με τις πεποιθήσεις μας; Είναι οι βιωμένες συνήθειες και πρακτικές του παρελθόντος που ξαναγυρίζουν στην επιφάνεια, ωφελιμισμός ή η ανάγκη να στηριχτούμε [...]

ΠΑΡΑΘΥΡΟ

” Ένα παράθυρο ανοιχτό, αφήνω στην καρδούλα μου, να βλέπεις φως και να ΄ρχεσαι , αγάπη μου, κοντά μου … “ Ένα παράθυρο ανοιχτό, για να χωρέσουν όλοι οι αγαπημένοι που μου θυμίζουν πως η ζωή είναι εκεί έξω.Να μη διστάζω ν΄αρπάξω το τιμόνι της κι όχι ν΄αφήνω να με πάει, να μη δίνω χώρο [...]

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ ;

Παρεπόμενα των γενεθλίων είναι και τα υπαρξιακά ερωτήματα τύπου «Ποια στ’ αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό…». Τον τελευταίο χρόνο η μικρή μου αδερφή λέει πως «έγινες άνθρωπος επιτέλους» ενώ η μεγάλη «έχεις ξεφύγει». Αναρωτιέμαι αν έχω αλλάξει τόσο πολύ και δεν το καταλαβαίνω. Μετά από πολλή ενδοσκόπηση, για [...]

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 62 other followers