Είμαστε πλέον στο παραπέντε της αυριανής εκλογικής αναμέτρησης.Τούτη τη φορά έφτασα στο σημείο να σκεφτώ σοβαρά την αποχή για πρώτη φορά στα τόσα χρόνια που ψηφίζω. Σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις έκανα εντατικές προσπάθειες να πείσω τον κόσμο να ψηφίσει. Το ότι έφτασα να σκεφτώ την αποχή έχει πολύ προφανή αιτία: τα τελευταία 2 χρόνια, που έδωσαν την χαριστική βολή στην πίστη μου στον κοινοβουλευτισμό και στον πασιφισμό μου.
Να ξεκαθαρίσω πως δεν προσγειώθηκα ξαφνικά σε τούτο το σημείο της γης . Χρόνια τώρα προσπαθώ να ‘μαι ενεργός πολίτης ξεκινώντας απ΄τη δουλειά και το σύλλογό μου, την τοπική κοινωνία και γενικά πιστεύοντας πως ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός και παλεύοντας γι αυτό με όποιο τρόπο μπορώ. Δεν ήμουν ανίδεη για τη λαίλαπα που ερχόταν, απλά το να τη ζεις ξεπερνάει τη φαντασία.
Σαν σήμερα πριν δυο χρόνια ήταν η πολύ μεγάλη διαδήλωση-συγκέντρωση που είδαμε πολύ πιο καθαρά όλοι το πρόσωπο της βίας και ως σήμερα αντιληφθήκαμε ακόμα καθαρότερα τι σημαίνει περιστολή των δικαιωμάτων μας. Πιστεύω ελάχιστα πια πως αυτές οι εκλογές θα αλλάξουν κάτι, παρόλα αυτά αποφάσισα να ψηφίσω γιατί φοβάμαι πως θα το μετανιώσω ακόμα περισσότερο, αν δεν το κάνω. Η ιστορία εξάλλου έχει δείξει πως όποτε η αριστερά “σνόμπαρε” τις εκλογές, το πλήρωσε πικρά αυτή κι ο τόπος. Ειδικά σε τούτες που είναι ορατός ο κίνδυνος της ΧΑ και η εκ νέου νομιμοποίηση των φασιστών με κοινοβουλευτική παρουσία και όσους συνειρμούς σχετικά με τη σύγχρονη ιστορία (Βαϊμάρη) δημιουργεί στο μυαλό
Απ΄τα 18 ψηφίζω πάντα αριστερά. Απ΄τα 22 δεν ανήκω σε κανένα κομματικό σχηματισμό κι αποφασίζω με πολύ βάσανο (κόπο) τι θα ψηφίσω και γιατί. Οπότε δε μπήκα ούτε καν στο δίλημμα : μνημονιακοί ή αντιμνημονιακοί. Όποιος έχει μπει σ΄αυτό προφανώς έχει πολύ αδύναμη μνήμη και του συνιστώ να διαβάσει τη δανειακή σύμβαση, να συνέρθει. Η απόφασή μου έχει καθαρά πολιτικό κριτήριο. Δε σκοπεύω να ψηφίσω τα δυο κόμματα της Αριστεράς που ήδη είναι στη βουλή γιατί δε με πείθουν πως έχουν τη διάθεση να τ΄αλλάξουν όλα και να καταλήξουν στο φυσικό τους στοιχείο (φυλακή) όσοι μας κυβέρνησαν τα τελευταία 20+ χρόνια κι επικύρωσαν το τελευταίο αίσχος. Νομίζω πως τα γεγονότα της διαδήλωσης το Φλεβάρη στο Σύνταγμα διέλυσαν τις αυταπάτες όσων πίστευαν στην ενότητα της Αριστεράς για το τι θέλει το ΚΚΕ κυρίως. Ούτε μπορώ να δεχτώ ως σοβαρή την άποψη του Σύριζα για διαπραγμάτευση του χρέους. Κοροϊδευόμαστε ρε παιδιά; Κι όταν θα σας πουν το προφανές όχι, τότε τι;
Δεν έχω την κατάρτιση για σοβαρή πολιτική ανάλυση, τα ΄χουν πει άλλοι πολύ καλύτερα από μένα.Η κρίση αυτή είναι εμφανώς του καπιταλισμού, γι αυτό θα ψηφίζσω όσους έχουν αυτή την προοπτική. Το παρακάτω λέει όσα σκέφτομαι από καιρό:
“Προσωπικά που λες, θα στηρίξω ΑΝΤΑΡΣΥΑ άσχετα αν μπορεί να έχω διαφωνίες σε κάποια ζητήματα. Αυτά είναι θέμα διαλόγου στους κόλπους του κινήματος και η ιστορία θα δείξει πως θα καταλήξουν. Θα στηρίξω που λες κριτικά ΑΝΤΑΡΣΥΑ γιατί
-
Είναι ευκαιρία να καταγραφεί και να ενισχυθεί η φωνή μίας αριστεράς με πραγματικά ριζοσπαστικά, αγωνιστικά χαρακτηριστικά και πέρα από τις παραδοσιακές αριστερές δυνάμεις, οι οποίες αυτή τη στιγμή αδυνατούν να παρακινήσουν και να εμπνεύσουν το λαό.
-
Διατύπωσε εξαρχής συγκεκριμένες θέσεις για το πώς μπορεί να διαμορφωθεί μία άλλη πρόταση με άξονα την άρνηση πληρωμής του χρέους, την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ και επιχείρησε να περιγράψει με απλό και κατανοητό τρόπο τα αποτελέσματα μιας τέτοιας επιλογής.
-
Είναι ενωτικό εγχείρημα χωρίς να καταλήγει στο να μη λέει και να μην προτείνει τίποτα προκειμένου να μην διαταραχθεί η όποια ενότητα στο εσωτερικό της.
-
Γιατί διατηρεί κάποια αμεσοδημοκρατικά χαρακτηριστικά στις διαδικασίες της που αποτελούν προϋπόθεση για μία πραγματική εσωτερική δημοκρατία.
-
Δε φοβάται τη συνεργασία και τη συμπόρευση με άλλα κομμάτια της αριστεράς σε σωματεία, λαϊκές συνελεύσεις και διαδηλώσεις.”
Καλό βόλι!
