Φθινοπωρινή ευτυχία

…είναι αυτό το συννεφιασμένο απόγευμα  που είμαι κουκουλωμένη κάτω απ΄το ελαφρύ πάπλωμα φορώντας μακρυμάνικα ζεστά ρούχα, κοιτώντας έξω απ΄το παράθυρο τις βρεγμένες φυλλωσιές στον κήπο.

Ούσα συναχωμένη με πονόλαιμο νιώθω ανακούφιση που δεν χρειάζεται να βγω έξω απ΄το σπίτι για μερικές ώρες ακόμα και έχω όλη την άνεση να χουχουλιάσω με το βιβλίο μου δίπλα πίνοντας μια  ζεστή σοκολάτα, ακούγοντας όμορφες μουσικές που βάζουν οι φίλοι, “ξεφυλλίζοντας” φωτογραφίες από διάφορους τόπους απ΄ τη ζεστασιά του κρεβατιού μου, περιδιαβαίνοντας στα “σπίτια” γνωστών και φίλων μέσα απ΄το ανοιχτό “παράθυρο”.

Με κάνει περισσότερο χαρούμενη η βραδινή μάζωξη με τις εδώ φίλες μου (για την οποία κάνω οικονομία δυνάμεων)  κι η προσμονή του Σαββατοκύριακου με τον καφέ και την κουβέντα με άλλες φίλες. Το καλύτερο όμως δεν το πιστεύω ακόμα. Είναι  Παρασκευή σχεδόν!