Πρώτο σκίρτημα

Η Μαρίνα με προσκάλεσε να γράψω για τον πρώτο μου παιδικό έρωτα. Διαβάζοντας το νοσταλγικό ποστ της  αυτό που με κέρδισε ήταν  η περιγραφή της γειτονιάς και όσα δεν υπάρχουν πια.

Θυμήθηκα  πως το πρώτο σκίρτημα δεν αφορούσε κανένα αγόρι της γειτονιάς, αν και ήταν πολυπληθής ο αριθμός τους. Ήταν αδέρφια των φιλενάδων μας και βλέπαμε τους μικρότερους σαν ενοχλητικά πλάσματα και τους μεγαλύτερους ως  περιστασιακούς συμμάχους ή αντιπάλους στο παιχνίδι.

Πρέπει να ήμουν στην Ε’ δημοτικού, όταν μου τράβηξε το ενδιαφέρον ο καινούριος συμμαθητής, που φάνταζε φερμένος από άλλο πλανήτη. Σχεδόν όλοι οι μαθητές είμαστε παιδιά εργατών, εσωτερικών μεταναστών από διάφορα μέρη της Ελλάδας, με οικονομική στενότητα, που γινόταν εμφανής απ΄τις ποδιές ως τα μολύβια.

Φοιτούσε μέχρι τότε στο θεωρούμενο ως το καλύτερο δημοτικό της πόλης από μεσοαστική οικογένεια, καλοαναθρεμμένος αλλά αμελέστατος μαθητής, κοινώς στόκος. Έχοντας μείνει στην ίδια τάξη, η μαμά του-εκ των παλιότερων οικογενειών- μην αντέχοντας το σούσουρο, τον έφερε στο δικό μας. Ούσα η πιο επιμελής -φύτουλας κανονικότατος – μου τον ανέθεσε ο δάσκαλος  να τον βοηθώ κι επιτηρώ. Πιστεύω πως πέρα απ΄την όποια γοητεία του καινούριου, κυρίως με ξετρέλαναν τα σχολικά του είδη (μολύβια Φάμπερ πράσινα, τετράδια Πάλλη με τις τελείες και το ωραίο εξώφυλλο, ο πρώτος Πάρκερ στιλό που έβλεπα κλπ) και η ευγένειά του.

Είχε γίνει όμως το μήλον της έριδος για πολλές συμμαθήτριές μου και θυμάμαι πως το ΄παιζε ωραίος. Κάποια γειτόνισσά μου μάλιστα αντιδρούσε υπερβολικά στα διαλείμματα, όποτε πλησίαζε άλλη (τον πλάκωνε στο ξύλο). Εγώ τον αντιμετώπιζα όπως όλους, σταθερή ως βράχος γιατί δε μου άρεσε το επηρμένο του ύφος. Όταν δε μια φορά καυχήθηκε πως είναι καλύτερος από μας, λόγω οικογένειας, τον άφησα να πιάσει επανειλημμένα πάτο στα μαθηματικά και γραμματική μέχρι να ζητήσει συγγνώμη (η εκδίκηση του Ζορό ) .

Πέρασε την τάξη και την επόμενη χρονιά έφυγε γι άλλο σχολείο. Τον ξανασυνάντησα στο Γυμνάσιο -καραψωνάρα του κερατά πλέον- όπου μετά την αποτυχία του πρώτου τριμήνου (ένα με το χώμα!)  την έκανε εκτάκτως για ιδιωτικό ξανά, για να περνάει τις τάξεις.

Τον βλέπω καμιά φορά, αφού μπήκε με τα χίλια ζόρια ως ειδικότητα στην Α/θμια και γελάω.

Υ.Γ. Η πρόσκληση είναι ανοιχτή για όποιον θέλει να παίξει.