Σάββατο

Οι βδομάδες περνούν κουτσές αλλά παρόλα αυτά μοιάζουν ατέλειωτες οι πρωινές ώρες με το αλύπητο λιοπύρι που μας περιβάλλει. Δυσανασχετούμε όλοι και το μυαλό μας είναι μονίμως απόν. Δεν το πίστευα πως θα το ξεστομίσω τόσο σύντομα, αλλά με κούρασε η μονοτονία του καιρού κιόλας. Η συννεφιά σήμερα ήταν ευπρόσδεκτη.

Η βδομάδα που πέρασε έκρυβε λαχτάρες μικρές και μεγάλες σε πολλά επίπεδα. Στο σπίτι η πολυαγαπημένη μου μητέρα φρόντισε να με ταράξει αρκετά μη σεβόμενη απλές οδηγίες μου και κάνοντας του κεφαλιού της σε προσωπικό μου χώρο κι αντικείμενα. Δεν είναι η πρώτη φορά δυστυχώς ούτε κι η τελευταία, το ξέρω. Δυστυχώς το χρέος με κρατάει ακόμα ένα χρόνο εδώ και στη σκέψη σαλτάρω.

Στο σχολείο συνέπειες πράξεων και συμπεριφορών που συνέβαιναν όλη τη χρονιά βρήκαν απότομα ίσως την έκφρασή τους και το πιο δύσκολο είναι σε προσωπικό επίπεδο, που προσπαθώ να σκέφτομαι μόνο θετικά μια κατάσταση για να μην εξελιχθεί αρνητικά. Ευτυχώς το χτεσινό τελείωμα της βδομάδας σε όμορφη ατμόσφαιρα απομάκρυνε τη σκέψη απ’ τα δύσκολα.

Το Σαββατοκύριακο ξεκίνησε καλά με προσμονή για τα καλύτερα.Ας είναι η βδομάδα που ακολουθεί καλύτερη με θετικό αποτέλεσμα στο πιο σημαντικό.