Στον Πύργο

Το Σάββατο ξημέρωσε ηλιόχαρη μέρα, ό,τι πρέπει για εκδρομή. Είχα να κάνω τη διαδρομή Αθήνα-Πύργος απ΄το ‘95 , που δούλευα αναπληρώτρια σ΄ένα χωριό έξω απ΄την Αμαλιάδα! Γνώριμη η διαδρομή λοιπόν!

Εκεί με περίμενε η Υφάντρα μου κι ευτυχώς αναγνωρίσαμε η μία την άλλη αμέσως.Η γειτονιά της ήταν βγαλμένη απ΄τις αναμνήσεις μου, μιας και μικρά φτάναμε στο σταθμό του ΟΣΕ και ανηφορίζαμε για το ΚΤΕΛ με την οικογένειά μου, να πάρουμε λεωφορείο για το χωριό.

“Βρήκε ο γύφτος τη γενιά του” είναι η παροιμία που ταιριάζει γάντι ! Υπήρχε μεν η διαδικτυακή επικοινωνία, αλλά δια ζώσης είναι διαφορετικά! Όλο το απόγευμα το περάσαμε μιλώντας ακατάπαυστα, ανταλλάσσοντας εμπειρίες και αναμνήσεις. Πηδούσαμε απ ΄το ένα στο άλλο και κάποια τα εξαντλήσαμε. Το βράδυ ανταλλάξαμε tips περί net-surfing!

Την Κυριακή ξεκινήσαμε κατά τις 12 το μεσημέρι χαλαρά και γυρίσαμε στι ς10.30 το βράδυ. Περιπλανηθήκαμε παραλιακά ξεκινώντας από Σπιάντζα για το Κατάκολο, όπου ήπιαμε καφέ σ’ ένα πολύ όμορφο μαγαζί(απ’ όπου οι φωτογραφίες) και είχα την τύχη να γνωρίσω τη Ναταλία, η οποία είναι πολύ ξηγημένο άτομο!

Έπειτα συνεχίζοντας από επαρχιακούς δρόμους με ωραία θέα φτάσαμε σ’ ένα παλιό μοναστήρι , που χρονολογείται απ΄τον 7ο αιώνα.

Περνώντας απ΄ένα χωριό γνώρισα κάποιους απ΄τους συγγενείς της, πολύ καλοί και φιλόξενοι άνθρωποι. Το απογευματινό μας καφεδάκι το ΄πιαμε στην παραλία της Αγ. Μαρίνας με συννεφιά κοιτάζοντας τη θάλασσα.

Τη Δευτέρα ξύπνησα απ ΄τις αστραπές και τη βροχή, γνώρισα εκλεκτούς φίλους της Υφάντρας, ανανέωσα τις προμήθειες σε ανέκδοτα (σόκιν) και υπό βροχή γύρισα χθες το απόγευμα.

 Οι φωτογραφίες είναι από μηχανή μιας χρήσης – junkie της φωτογραφίας είμαι τελικά- γι αυτό είναι κάπως χάλια , μιας κι η ψηφιακή μου είναι για επισκευή.

Το τραγούδι που ακολουθεί είναι αγαπημένο μας:

Μονσερά Καμπαγέ “Hijo de la luna”